WK Voetbal Sari van Veenendaal

Op zoek naar de beste Sari

Keeper van Oranje Sari van Veenendaal is ambitieus, maar vindt het geen probleem als de glorie afstraalt op Lieke Martens of Vivianne Miedema.

Sari van Veenendaal in actie tegen Kameroen op het WK in Frankrijk. Beeld Reuters

Bij haar clubs wil ze tegengoals al terugzien voordat ze het stadion heeft verlaten. Kwestie van analyseren en afsluiten. Dus vroeg international Sari van Veenendaal in de rust of ze de treffer van Kameroen kon bekijken. ‘Mij werd gezegd: dat kan niet.’

Het beleid bij Oranje is blijkbaar anders dan bij haar club. Dus zag ze het doelpunt zaterdag in de bus, die nog stond geparkeerd onder het stadion. De doelvrouw zag het tegeneffect na de pass vanaf het middenveld, waarna Onguené de bal langs haar kopte en inschoot. Haar fout. ‘Er zijn geen excuses. Als die bal daar komt, moet ik hem beter inschatten. Punt.’

Sari van Veenendaal (29) uit Nieuwegein praat snel en behendig. ‘Het was niet superleuk om naar onze wedstrijden te kijken’, zegt ze over het WK in Frankrijk tot nog toe. ‘Wij zijn kritisch naar onszelf. Maar het is best een knappe prestatie dat we na twee wedstrijden op een WK met zes punten staan.’

Ze hoopt op verbetering, donderdag in Reims tegen Canada, met de groepswinst als inzet. Al wil ze verwachtingen temperen. ‘We hebben op het gewonnen EK in 2017 iets onmogelijks bereikt. We hebben ons ontwikkeld, maar we zijn geen wereldtop. We staan geen 1, 2 of 3.’ Nederland is achtste op de ranglijst. ‘Alles laten lukken, is het moeilijkste dat er is. Het gaat om winnen, al willen wij ook een lach op de gezichten brengen van meisjes, supporters en media.’

Teamplayer

Ze nam de aanvoerdersband over van recordinternational Spitse, vooral om haar dominante rol buiten het veld. Van Veenendaal is een teamspeler. Ze inspireert, praat en drinkt veel kopjes koffie met collega’s. Zie haar met haar 1,80 meter gebogen staan in de kring met de selectie, inclusief staf, voor de aftrap. Hoofden gebogen. Ze klapt. De doffe dreunen van haar handschoenen zijn te horen op de tribunes. Ze roept laatste aanmoedigingen. ‘Ik ben teamplayer in hart en nieren. Altijd geweest. Ik hoef zelf geen credits te krijgen. Wel als team, niet voor mezelf. Ik wil de rol spelen zoals ik ben. Ballen tegenhouden. Verder probeer ik motivatie mee te geven. Bij deze groep zit die motivatie heel diep van binnen.

‘Als teamspeler ben ik opgevoed, met hoge normen en waarden. Naar mezelf en mijn omgeving. Wees goed voor anderen, dan hoop je dat anderen goed zijn voor jou. Ik moet een goede rol spelen in dat grote geheel. Mijn ouders hebben me normen en waarden meegegeven, discipline bijgebracht. Wilde ik voetballen? Prima. Maar school moest ook afgerond. Geen concessies. Ik ben niet opgegroeid in een topsportgezin, maar als kind. Buiten spelen, laat in het voetbal rollen. Mijn jeugd heb ik helemaal vrij beleefd. De topsportwereld kwam er later bij en dat paste goed.’

Bij het vorige WK, in Edmonton tegen China, verving ze de geblesseerde Loes Geurts en zag ze haar toekomst opeens helder. ‘Tot die tijd was mijn doelstelling de beste Sari te worden die ik kon zijn. Daar kwam een doel bij: in het Nederlands elftal spelen, want dat is mooi en bijzonder. Ik wilde eerst ook niet naar het buitenland, want dat was eng. Ver weg. Ik ging toch naar Arsenal om mezelf te ontwikkelen, om de beste Sari nog beter te maken.’

Nu wil ze weer naar een andere club, omdat Arsenal van de doelvrouw een grote rol verwacht in de opbouw. Zo’n keeper is ze niet. Ze houdt gewoon ballen tegen en geniet van strijd in het strafschopgebied. Ze hoeft geen duizend complimenten te krijgen na een wedstrijd. Het is haar werk. Als alle ballen over en naast gaan, ook prima.

Groepsdynamiek

Het gewonnen EK heeft veel veranderd in de groepsdynamiek. De ene speler vierde nieuwe rijkdom, de ander bleef met een marginaal contract zitten. ‘We praten daarover, maar hebben het redelijk kunnen tackelen. Ik ben heel blij dat Lieke (Martens) naar buiten toe zo’n goede speelster is, want het uiteindelijke doel is om meisjes te inspireren en de sport groter te maken. Hoe mooi is het dan dat de media het oppakken en daarvoor Lieke gebruiken. Dat kinderen op straat Shanice van de Sanden willen zijn, Vivianne Miedema of Jill Roord.’

Sari is gewoon tevreden met Sari. De kleine Sari wilde keeper worden bij FC Utrecht, waar ze aan de hand van haar vader ging kijken. Op straat was ze extreem fanatiek. In alles. Ze deed tal van sporten. Op haar elfde ging ze bij een voetbalclub. Ze verloor een toernooi. ‘Ik kan niet tegen verlies, maar kan er ook niet tegen om anderen de schuld te geven. Toen dacht ik: in het doel kan ik niemand de schuld geven als de bal erin ligt. Die motivatie heb ik altijd vastgehouden, terwijl ik inmiddels weet dat ook keepers fouten maken en dat onmogelijke ballen in het doel vliegen. Maar ik wil de touwtjes in handen hebben.’

En ze wil dus de tegengoals zien, voordat ze het stadion verlaat. ‘Dan kan ik het afsluiten. Wat ik nog beter kan leren? Dat niet alles is zoals kleine Sari vroeger dacht. Dat zij wel even de wereld kon redden in de goal. Dat is niet zo.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden