Analyse Schaatsen

Op zijn oude dag schaatst De Vries als een jonge god

Een 36-jarige Fries won zondag, 16 jaar na zijn debuut bij een NK allround, de Nederlandse titel allround. Hij is de oudste winnaar aller tijden. ‘Ik ben niet het grootste talent, daarom heeft het misschien zo lang geduurd’, lachte Douwe de Vries.

Douwe de Vries. Beeld Klaas Jan van der Weij

Dat het NK allround in Thialf een strijd tussen jong en oud zou worden, stond vast. Sven Kramer(32) en Patrick Roest (23) lieten de titelstrijd schieten, omdat ze hun startbewijzen voor het WK allround op het EK al hadden verdiend. De kanshebbers voor de titel en het derde WK-ticket waren daarmee Marcel Bosker (21), de titelverdediger, en De Vries.

De Friese schaatser, die in zijn ploeg de bijnaam pake (Fries voor opa) heeft, was de enige die de eer van de oudere allrounders hoog moest houden, want de rest van het veld, op nog twee eind-twintigers na, moest nog 25 jaar worden. De tussengeneratie van onder anderen Koen Verweij en Jan Blokhuijsen, mannen van tegen de 30, ontbrak. Ze zijn gestopt op een leeftijd waarop De Vries juist aan zijn tweede schaatsleven begon.

Langebaanschaatser

Als jonge twintiger streefde De Vries kortstondig een carrière als langebaanschaatser na. Hij baarde weinig opzien en maakte de overstap naar de marathon. De lange afstanden lagen dichter bij zijn hart. Maar ook als marathonrijder was hij geen veelwinnaar. Hij won maar één keer een marathon, in 2009 in Amsterdam.

Toen hij bijna 30 was keerde hij terug op de langebaan. Hij kreeg een plekje in de ploeg van Kramer. In de luwte van de grote allroundkampioen werd hij elk jaar een stukje beter. Dat culmineerde in de nationale titel van afgelopen weekeinde. Hij bewees dat volhouden loont. Al is dat achteraf makkelijk praten, vindt hij. ‘Dat weet je niet van tevoren. Het gaat erom dat je plezier hebt in het schaatsen.’

Vorige winter was hij die liefde bijna kwijtgeraakt. Alles ging mis in dat olympische seizoen. Hij kwakkelde met zijn gezondheid, reed nauwelijks internationale wedstrijden en kwam niet in de buurt voor een startbewijs voor de Spelen. ‘Een snertjaar.’

Hulpvaardig

Even overwoog hij te stoppen. Toch trok hij toch zijn schaatsen weer aan. Omdat hij de sport niet kon missen en om zijn ploeggenoten bij te staan. De Vries is hulpvaardig. Hij geldt als de luxeknecht van Kramer, al vindt hij die omschrijving zelf te kort door de bocht. Hij is meer dan dat.

Tijdens het NK bewees Kramer bovendien dat hij ook de knecht van De Vries kan zijn. Meerdere keren belden ze elkaar. ‘Ik had Sven als hulplijntje.’ De negenvoudig wereldkampioen allround sprak De Vries moed in voorafgaand aan de slotafstand. Hij drukte hem op het hart om Bosker, die na drie afstanden aan de leiding ging, vanaf het startschot onder druk te zetten. Die tactiek werkte. De voorsprong die Bosker voor de 10 kilometer had, was na minder dan de helft van de race verdampt.

Afgelopen voorjaar duurde het even voordat De Vries’ contract werd verlengd bij de ploeg van Jac Orie. Uit het papiertje dat hij onder zijn neus kreeg sprak weinig vertrouwen: een halfjaarcontract onder voorbehoud. Als hij goede resultaten zou boeken bij de eerste belangrijke wedstrijd van het seizoen, het wereldbekerkwalificatietoernooi, zou zijn contract met nog eens zes maanden worden verlengd. Hij plaatste zich voor de 1.500, 5.000 en 10.000 meter. Sindsdien beleeft De Vries het beste seizoen uit zijn loopbaan. De man die bijna nooit iets won, veroverde in een maand tijd twee nationale titels. Eind december werd hij ook al nationaal kampioen op de massastart.

Dat hij op zijn leeftijd beter wordt, zit hem in zijn techniek. ‘Fysiek zit ik wel aan een soort limiet, maar schaatsen is een technische sport.’ Met coach Orie schaaft hij voortdurend aan zijn slag. Tijdens het NK won De Vries de 1.500 meter (1.45,08), de 5 kilometer (6.12,47) en de 10 kilometer (12.55,10), alle drie persoonlijke records en tijden die internationaal meetellen.

Hoeveel rek zit er nog in zijn lijf? Is dit zijn laatste seizoen? De Vries heeft geen pasklare antwoorden. ‘Als ik op mijn 36ste persoonlijke records kan rijden, waarom dan niet op mijn 37ste?’ Het is niet de leeftijd die de einddatum van zijn schaatscarrière zal bepalen, maar zijn gezin. In oktober werd ‘opa’ De Vries vader van een zoontje. ‘Ik ben geen 27 meer. Er zijn dingen thuis die ik ook goed wil regelen, maar als het zo goed gaat, kantelt de weegschaal wel een beetje.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.