Analyse Nationaliteiten voetballers

Op jacht naar roem, via Sittard

Het lijkt een nieuwe trend dat clubs weer kiezen voor meer buitenlandse voetballers. Fortuna had tegen Willem II acht nationaliteiten in de basis.

Een muur van buitenlandse Fortuna-spelers: Pinto, Damascan, Ciss, Amiot, Ninaj, en Karjalainen (v.l.­n.r.). Beeld Guus Dubbelman

De vloek van een supporter na de 1-3 voor Willem II is oerdialect uit Limburg: ‘Godmiljaar.’ Terwijl het elftal van Fortuna vooral een optelsom is van talen aller landen.

Een paar minuten na het gesprekje in de catacomben van het stadion, na de 2-3 tussen Fortuna Sittard en Willem II, komt Vitali Damascan, afkomstig uit het stadje Soroca in Moldavië, terug naar de verslaggever. Hij heeft een speciaal verzoek: ‘Mijn moeder is vandaag jarig. Wil je schrijven dat ik haar erg mis en heel veel van haar houd? Ik wil mijn eerste doelpunten in de eredivisie aan haar opdragen. Doe je dat?’ Damascan scoorde twee keer.

Fortuna Sittard voetbalt zondag, in het spectaculaire waterballet tegen Willem II, met acht buitenlanders in de basisploeg. Exotische namen, sommigen nog bekend van vorig seizoen, zoals Alexei Koselev en Branislav Ninaj. Anderen zijn nieuwelingen. Bassala Sambou. Adnan Ugur. Onbekende mannen uit Duitsland, Moldavië, Slowakije. Een in Duitsland geboren Senegalees.

Verlekkerd

Wie weet is voetballen bij Fortuna de aftrap van een grote toekomst, maar misschien ook niet. Twee seizoenen geleden verlekkerde het volk in Sittard zich kortstondig aan de dribbels van de Brit Todd Cantwell. Na de promotie keerde hij terug naar Engeland. Zaterdag blonk hij met twee beslissende passes uit bij Norwich City, net als Fortuna geelgroenen, in de Premier League tegen Newcastle United.

Fortuna heeft een Turkse eigenaar, Isitan Gün, en verzamelt ogenschijnlijk buitenlands talent, liefst met handelswaarde. Is dat staand beleid? Nee, zegt Gün. Hij ontvangt in zijn skybox in het stadion en waakt voor een negatief stuk, in de trant van: waarom geen Limburgse jongens? Gün is een voorkomende man, die een schaal bittergarnituur op tafel zet.

‘Wie had gehoord van Wessel Dammers, totdat hij hier de leider van de defensie werd? Wie kende de kwaliteiten van Finn Stokkers, alvorens hij bij ons begon te scoren? Wie had gehoord van Perr Schuurs, totdat hij doorbrak bij Fortuna en een transfer naar Ajax verdiende?’

Ze willen graag Nederlanders. De oorzaak voor al dat talent uit den vreemde is simpel: geld. Nederlandse spelers verdienen te veel. Bij ADO, met al zijn mannen uit de regio, is het spelersbudget hoger dan bij Fortuna. Gün: ‘Als we een positie moeten invullen, kijken we eerst naar de reserves, daarna naar onze jeugdacademie en vervolgens naar Nederlandse spelers. Als een financieel redelijke oplossing onvindbaar is, zoeken we het talent elders.’

Technisch manager Sjoerd Ars: ‘Veel clubs vissen in dezelfde vijver. We hadden een stuk of twaalf Nederlandse jongens op onze lijst van mogelijke vervangers. Ze waren onhaalbaar.’

De duurste Nederlander bij Fortuna is Mark Diemers, spelbepaler en bij het eindsignaal de enige Nederlander bij zijn team. Hij wil weg. ‘Ik ben ambitieus en hoop voor het einde van de transferperiode nog op een vertrek. Als dat niet lukt, zal ik alles blijven geven voor Fortuna.’

Hij kon naar Cluj in Roemenië, maar dat zag hij niet zitten. In dat geval had hij Fortuna een paar miljoen opgeleverd, omdat hij een doorlopend contract heeft.

Diemers moet wennen aan het grotendeels vernieuwde elftal. ‘Het lijkt weer een trend, al die buitenlanders. Je ziet het ook bij onder meer Emmen. Vorig jaar hadden we bijvoorbeeld een balvaste spits, Novakovitch. Nu zijn het meer lopers als Damascan en Karjalainen.’

Damascan is voor een jaar gehuurd van Torino, met een optie tot koop. Hij scoort twee keer. Mooie goals. Eerst een fraai stiftje met links. Daarna neemt hij de bal na een voorzet van links knap na de stuit op het kletsnatte gras. Hij is pas 20 jaar en heeft ook een EU-paspoort, van Roemenië, zodat hij niet 1,5 keer het gemiddelde salaris van de eredivisie hoeft te verdienen.

Sterren

‘Ik ben trots’, zegt hij, na de beste wedstrijd van Fortuna dit seizoen. ‘Ik heb anderhalf jaar bij Sheriff gevoetbald, in Tiraspol’, zegt hij over zijn voetbalverleden. ‘Ik maakte een mooie transfer naar Torino, maar het was echt te moeilijk om daar in het eerste elftal te komen, met al die sterren. Toen zei mijn zaakwaarnemer dat er een mogelijkheid was om in Nederland te voetballen. Ik zei meteen ja. De eredivisie is een mooie competitie, met offensief voetbal. Dat wist ik, want ik keek bijna elke wedstrijd naar Fortuna. Doelman Koselev is een landgenoot van me.’

Het maakt de supporters ook niet zoveel uit, uit welke nationaliteiten hun elftal bestaat. Natuurlijk, ze vinden het mooi als voetballers uit de regio het eerste elftal halen, zoals destijds met Schuurs of met Jorrit Smeets, die zondag geblesseerd uitvalt.

Maar het belangrijkst is een succesvol elftal. Leunend tegen een muur van het stadion vertelt supporter sinds jaar en dag Rob Gerrits: ‘Ik heb hier nog gezeten met vijfhonderd andere toeschouwers, toen Fortuna bijna failliet was. Elk jaar hadden we ellende. Als je het daarmee vergelijkt, is dit fantastisch.’

ADO Den Haag, de club met de meeste Nederlandse spelers

Het lijkt een nieuwe trend dat clubs weer kiezen voor meer buitenlandse voetballers. Maar ADO Den Haag kiest juist voor spelers uit de regio, al is het crisis na de derde nederlaag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden