Op het moment suprême valt Ter Mors: weg droom

Ze gingen voor het volkslied, voor het duizendkoppige publiek op de banken, voor de wereldtitel op de aflossing. Maar de vier Nederlandse shorttrackers eindigden zondagmiddag met lege handen. Jorien ter Mors, de meest ervaren vrouw van het kwartet, ging tweeënhalve ronde voor het einde tegen het ijs.

Jorien Ter Mors is gevallen als Yara van Kerkhof aan komt schaatsenBeeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Verhaal voorbij. Medaille aan stukken. Treurmars en tranen in de vrouwenvleugel van het Nederlandse shorttrack. De dikste tranen kwamen van Ter Mors, de oproepkracht die na haar overstap naar de langebaan nog een keer alle energie had verzameld voor haar oude liefde. Het moest een spetterend einde van de WK in eigen land betekenen.

Maar in haar ambitieuze aanval op de leidende Chinese ploeg schoot het linkerijzer van Ter Mors weg en werd de Nederlandse droom, goud in Ahoy, doorgeprikt. De Twentse olympisch kampioen, die dit seizoen al vaak door ziekte en malheur werd getroffen, wist geen oorzaak te noemen. 'Ik viel. Dat gebeurde er', was haar droge analyse, voordat de ogen zich weer begonnen te vullen met tranen.

Ter Mors had een maximale bijdrage willen leveren aan de droom van de vrouwen, die zonder haar bijdrage in het wereldbekerseizoen altijd bij de eerste twee waren geëindigd: Suzanne Schulting, de winnares van WK-brons op de 1.000 meter, Yara van Kerkhof, Rianne de Vries en Lara van Ruijven. De laatste had in de finale haar plaats moeten afgeven aan Ter Mors, die in de kwalificatie van zaterdag de motor van de ploeg was gebleken.

In de finale moest Ter Mors aanvallen. 'Om de lijn van dit jaar door te trekken. We gingen voor de winst. Ik moest risico nemen', sprak de schaatsster. Coach Jeroen Otter viel haar bij. Hij zag zilver als troostprijs. 'In deze ambiance gingen we voor goud. Bij elke andere doelstelling had Ter Mors niet aangevallen. Dan had ze gewacht.'

De coach nam zijn invalkracht, tot voor kort kopvrouw van het shorttrack, niets kwalijk. Zijn opvatting: je wint er een, je verliest er een. Zo beoordeelde hij de verloren finale. Dat kon hij ook, omdat zijn mannen, tot vreugde van de vrouwen, een kwartier later wel de wereldtitel op de aflossing grepen.

Ter Mors ('ik ben dubbel teleurgesteld') kon het niet opbrengen mee te juichen in de polonaise door het stadion. Haar teamgenoten sprongen op de boarding toen Sjinkie Knegt zijn eindsprint plaatste. Ter Mors trok zich terug. Uit schaamte? 'Dit was het ergste scenario. Het was zo'n mooie finale. '

Seizoen zonder hoofdprijs voor Jorien Ter Mors

2e EK sprint
3e WK sprint
3e WK 100 meter
4e WK aflossing shorttrack
5e WK 1500 meter

De gedachte dat Ter Mors last had gehad van een gebrek aan competitie - eind vorig jaar had ze voor het laatst op de shorttrackijzers geschaatst - verwierp zij ferm. 'Ik schaatste hard en goed. Anders had Jeroen (Otter, red.) me niet opgesteld. Ik had hier alleen op twee benen moeten blijven staan.'

Ter Mors maakte na de afgang al plannen voor het volgend jaar, als zij voor de olympische relayfinale van Pyeongchang toch weer de shorttrackschaatsen aantrekt. 'Ik hoop het. Ik wil zo geen afscheid nemen,' Otter hoorde het goedkeurend aan. Hij weet wel raad met de revanchegevoelens van een gekrenkte vedette.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden