NIEUWSTour de France

Op de Grand Colombier zakken juist de Colombiaanse berggeiten door het ijs

Vier Colombianen stonden zondagochtend op minder dan twee minuten van de gele trui. De zware veertiende Touretappe zou kansen bieden, maar verliep dramatisch.

Egan Bernal (links) verliest zondag 7.20 minuten op de gele trui.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

‘Colombia! Colombia!’, roept Rigoberto Urán (33) zondagmorgen in Lyon strijdlustig voor de camera. De ancien uit de Andes, bezig aan zijn zesde Tour de France, gelooft erin. Achter Primoz Roglic en Tadej Pogacar, de nummers één en twee, staan vier landgenoten in het klassement te dringen om het ongenaakbaar lijkende Sloveense duo eens danig op de proef te stellen.

Deze zondag zou het zomaar eens kunnen. Een zware rit wacht, met onderweg stijgingspercentages tot voorbij de 20 procent en een puist als nauwelijks te verteren dessert, de bochtige Grand Colombier, 17 kilometer lang, gemiddeld 7 procent steil. Tourwinnaar Egan Bernal en Nairo Quintana weten waartoe Roglic hier in staat is. Vorige maand, in de Tour de l’Ain, op hetzelfde parcours, klopte hij beiden, met 4 en 6 seconden. Dat is niet veel. Dit is de Tour. En dan is alles anders.

Vierenhalf uur heftige koers later kan boven op de berg een voor Colombia behoorlijke dramatische balans worden opgemaakt. Uitgerekend deze twee bewoners van het hooggebergte zakken door het ijs, aan stukken gehakt door pedaalomwentelingen als mokerslagen van een brigade uit het laagland, Jumbo-Visma. Bernal verliest 7.20 op de gele trui en staat nu 13de op 8.25. Quintana geeft 3.50 prijs en staat negende. Bernal, gebroken na de finish, berust. ‘De Tour winnen is onmogelijk geworden.’

Enig smetje op het geel-zwarte blazoen: geletruidrager Roglic kan het beulswerk niet bekronen. In de sprint om de etappezege heeft Pogacar nog net wat meer reserves over en snoept ook vier bonificatieseconden af.

Rampspoed

Bij de start in Lyon straalt Urán van de Colombianen nog het meeste optimisme uit. Hij is al blij hier te zijn, in de Vuelta van vorig jaar brak hij sleutelbeen en schouderblad, het was een tijdrovende revalidatie geweest. Hij hoopt op een podiumplek en misschien wel een etappezege. Bernal is dan al wat gereserveerder. Zeker, dit is een rit voor het algemeen klassement. Hij zal wel zien hoe de benen zijn, hij gaat zijn best doen.

Eenmaal onderweg dient zich al snel onheil aan voor Ineos, het team van Bernal. Ploeggenoot Richard Carapaz, Ecuadoriaan, valt. Hij is hoofdassistent . Trouwe adjudant Michal Kwiatkowski meldt zich bij de dokter. Er is ook nog eens rampspoed die de natie in het hart treft: nationaal kampioen Sergio Higuita, de 23-jarige teammaat van Urán bij Education First, moet de koers verlaten. Hij wordt onderuit gereden door Bob Jungels, stapt weer op, valt wederom en geeft op met een gebroken hand.

Dit is kennelijk toch niet de dag van de Colombianen. Het wordt erger. Op de Colombier voltrekt zich een demasqué. Bernal moet al lossen in de eerste kilometers van de klim, als Wout van Aert, stoïcijns, welhaast superieur, alle andere favorieten een verzengend tempo oplegt. In haarspeldbochten kijkt hij om. Zijn jullie er nog? Bernal oogt vertwijfeld, hij schudt misprijzend het hoofd. Hij had nog het gevoel gehad dat zijn vorm goed was. De waarden hadden het toch uitgewezen? Beter dan ooit, zelfs. Ja, de anderen waren tot dusver beter geweest, maar zoveel beter? Of is dit zo’n slechte dag, de vrees van iedere Tourdeelnemer?

Als de achterstand de vier minuten passeert, steekt hij zijn tong uit. Het is klaar. Hij lijkt zelfs niet meer in staat tot schadebeperking. Het is intussen ook Quintana te veel geworden, een verband om zijn arm getuigt nog van schade na zijn val in de etappe van vrijdag, die Bauke Mollema tot opgave dwong. Hij had het van tevoren gezegd: verwacht niet te veel van mij. Tot dienstbetoon is hij nog wel in staat. Hij wacht Bernal nog even op. Hij geeft hem nog een duwtje, uit naam van de natie. Maar dan kiest hij zijn eigen tempo, hoog genoeg om de Tourwinnaar op minuten te rijden.

Bernal had zich de hele dag niet goed gevoeld, vertelt hij na de etappe. De eerste col was hem al zwaar gevallen. ‘Ik vertelde de ploeg toen al dat ik op mijn limiet zat. Ik voelde me leeg en had geen kracht. Er zijn geen excuses verder. Ik heb de benen niet en de rest is sterker.’

Dumoulin

Na het uitsturen van Van Aert is het Tom Dumoulin die de ontmanteling van het Colombiaanse contingent goeddeels voltooit. Hij sleurt kilometers aan kop in zijn functie als meesterknecht, veelvuldig snuivend, vaak de handen verplaatsend van het stuur naar de bovenkant van de remgrepen. Het is op dezelfde klim, een maand geleden in de Tour de l’Ain, waarin hij zichzelf naar eigen zeggen hervond als goede wielrenner. Ook toen kermden grote namen in zijn achterwiel. Dit keer zijn het twee andere Colombianen die redelijk standhouden: Rigoberto Urán en Miguel Ángel Lopéz. Zij staan nu 3de en 4de in het klassement, maar hun achterstand op de leider is opgelopen tot ruim anderhalve minuut.

Dumoulin is tevreden met de oogst. ‘Twee belangrijke podium- en misschien wel winstkandidaten vallen erdoorheen. Dat zijn twee concurrenten minder. Zo rekenen we wel.’ Zelf keert hij terug in de top-10. ‘Als ik daarin eindig met al dat werk, is dat alleen maar heel mooi. Gelukkig was ik vandaag heel goed. Het was een moeilijke week, het is niet elke dag feest.’ Hij is blij met de rustdag, maandag.

Op de top van de Colombier doet Roglic nog een poging Pogacar te kloppen door hem in een binnenbocht voorbij te steken. Het lukt niet. Ja, hij wilde winnen, verzekert hij later. Van een cadeautje was geen sprake. Ze zijn vrienden, maar eenmaal op de fiets telt alleen winst. ‘We zullen tot op het laatst blijven vechten.’

Daar komt Bernal over de streep, asgrauw. In zijn wiel peddelt Wout van Aert kalmpjes mee. Zout in de wonde: de adelaar uit Zipaquirá uit de lucht geschoten door een zoon uit de Kempen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden