NieuwsWK Veldrijden

Ook op het Vlaamse strand is Van der Poel de beste crosser

Mathieu van der Poel neemt afstand van Wout van Aert. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Mathieu van der Poel neemt afstand van Wout van Aert.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Mathieu van der Poel kende enkele momenten van zwakte bij de WK veldrijden in Oostende. Maar aan het einde stond alweer hij, en niet grote rivaal Wout van Aert, in de regenboogtrui.

Ontspannen rechtop zittend, beide handen los van het stuur, peddelt Mathieu van der Poel (26) op zijn gemak over het gras van de drafbaan in Oostende naar de studio van Sporza, het Vlaamse sportprogramma. Om zijn schouders zit andermaal de regenboogtrui, het tricot dat hij al twee jaar om de schouders heeft. Er komt weer een jaartje bij.

Het zit erop. Hij heeft het toch maar weer geflikt, in het land waar het veldrijden nergens zo groot is als hier, tegen een Vlaamse tegenstander die hij al een decennium kent tot in zijn diepste vezels en die op het strand van de badplaats de grootste kansen kreeg toegedicht. Vier wereldtitels in het veld heeft hij nu in zijn bezit, eentje meer dan Wout van Aert (26). Het is statistiek die telt in hun verzengende tweestrijd in het wielrennen die zo’n beetje het hele jaar omspant. Zijn eeuwige rivaal moet op de finish 37 seconden prijsgeven.

Geen echt WK-gevoel

Intense vreugde blijft achterwege. Hij geeft zijn fiets na het passeren van de streep af, omhelst even zijn begeleiders en kuiert naar een container voor een eerste reactie. Daar ligt ook zijn trui klaar. ‘Natuurlijk ik ben heel gelukkig. Maar het echte WK-gevoel ontbreekt een beetje, zo zonder publiek.’ Zijn moeder en vriendin zijn er niet bij voor de traditionele knuffels, de maatregelen tegen covid-19 staan alleen de aanwezigheid van renners, personeel en officials toe.

Hij had ook niet zoveel druk gevoeld, zegt hij. Die was het grootst geweest in Bogense, in 2019, toen hij aantrad in de wetenschap dat hij drie keer op rij op een WK van Van Aert had verloren, in Heusden-Zolder, in Bieles en Valkenburg. Nu had hij zaterdag nog wat lekker thuis gegamed en zich pas ’s avonds in het hotel bij de andere Nederlandse renners gevoegd. Het is de beleving naar een wedstrijd die hij het prettigst vindt.

Van Aert was niet zomaar de favoriet op het wat wonderlijke parcours, waar renbaan en strand verbonden zijn door een enorme brug met steile opritten. Hij zou zijn brute kracht als geen ander kunnen aanwenden om door het zand te klieven. Het rijden over de glibberige walletjes rondom de renbaan was technisch niet uitdagend genoeg om de Nederlander de gelegenheid te geven zijn superioriteit op dit terrein uit te spelen. Hij kon ook nog eens vrijuit fietsen. Zijn zaken zijn op orde. Tussentijds verlengde hij zijn contract met zijn Nederlandse ploeg Jumbo-Visma tot 2024. Begin januari is hij vader geworden, van zoontje Georges. En een trui verdedigen geldt als lastiger dan hem winnen.

Het duel tussen Mathieu van der Poel en Wout van Aert op het strand in Oostende. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Het duel tussen Mathieu van der Poel en Wout van Aert op het strand in Oostende.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Vloedlijn

De eerste twee ronden maakt Van Aert het waar. Nog voor Van der Poel stormt hij naar de vloedlijn. Waar die in het pulverige zand in de aanloop naar de beklimming van de brug terug naar de renbaan van de fiets moet, beukt hij ononderbroken door. Het materiaal kraakt onder zijn pedaalslagen, het zand en het zout. Als zijn belager in een poging terrein goed te maken in een flauw bochtje onderuitgaat en voorover in het gras rolt, lijkt het pleit beslecht. Van Aert zit in de positie waarin hij het liefst rijdt. ‘Ik ben liever het konijn dan de jager’, zei hij vorige week na zijn winst in Overijse. Maar het kwam er de afgelopen jaren niet veel van: het was telkens Van der Poel die zijn rug kromde voor een versnelling, waarna hij er maar weer achteraan moest.

Van der Poel, nu de jager, geeft niet op. Beiden kiezen ervoor deels door de branding te rijden. Golven spatten uiteen op spaken en naven. De wereldkampioen vertelt later dat hij het niet alleen doet om vaste bodem te zoeken. Hij had het warm.

Lekke band

Als de achterstand ineens heel snel slinkt, wordt duidelijk dat Van Aert met een lekke band rondrijdt. De Belg vecht zich na een fietswissel nog terug tot minder dan een handvol seconden. Maar dan is hij het die op dezelfde passage zelfs twee keer moet gaan lopen en Van der Poel op de brug ziet verdwijnen. ‘Toen ben ik ontploft’, verklaart hij na de finish.

De achterstand groeit, van dertien seconden naar twintig, tot een halve minuut. Nu zit zijn tegenstander op de gekoesterde plaats. Daar heb je controle, daar rijd je de lijnen die je wil, daar kun je je een missertje veroorloven. Van der Poel maakt ze niet. Hij is na het overtuigende begin van Van Aert ‘niet gepanikeerd’. ‘Ik wist dat ik nog wat kon rechtzetten. Eigenlijk ging ik elke ronde beter rijden.’ Op die lastige passage voor de brug - ‘het meest bepalende stuk’ - moet hij nooit meer uit het klikpedaal.

Van Aert is teleurgesteld. De pech kostte hem dertig seconden, schat hij. Daarna brak zijn ritme. ‘Ik was super in de eerste twee ronden. Ik verwijt mezelf dat ik me niet kon terugknokken, dat is niet mijn gewoonte. De moed zakte me in de schoenen. Het verschil tussen ons is zo klein. Als er dan iets misgaat, is dat mentaal heel moeilijk te overbruggen.’

Hij noemt Van der Poel de verdiende winnaar. ‘Ik ben een halve koers lang niet dichterbij gekomen.’ Hij maakt na de finish een verontschuldigend gebaar naar zijn team. Er zat niet meer in, jongens.

En de andere renners, deze zondag in Oostende? Toon Aerts wordt derde, op 1.24, de Brit Tom Pidcock vierde op 1.37. De Belg barst blij in snikken uit, leunend tegen een hek. Tegen het tweetal dat hem voorafging, voelt brons als goud.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden