Ook al was de klus onmogelijk, hij heeft het toch geprobeerd

De schaatser die zich over geld geen zorgen meer hoeft te maken, verliet Nagano zonder goud en die pijn zal Rintje Ritsma altijd blijven voelen....

Van onze verslaggever

NAGANO

De kans dat het hem op de slotdag van het mannen-toernooi nog zou lukken was minimaal, had Ritsma vooraf al te kennen gegeven. De tien kilometer is niet zijn specialisme en aangezien erkende stayers als Romme en De Jong in grote vorm verkeerden, wist de beer uit Lemmer dat hem een onmogelijke klus wachtte. Ondanks die wetenschap weigerde de gelouterde Fries op safe te spelen.

Ritsma opende zoals Romme in de rit voor hem had gedaan en hoopte dat de magie vat zou krijgen op zijn benen. 'Ik heb meteen die rondetijden van Romme opgepakt, omdat ik hier ben gekomen voor goud. Hoe klein die kans vandaag ook was. Stel dat je superbenen hebt, het kan er soms zomaar ineens zijn, dan had ik dat schema van 30'ers en 31'ers kunnen doortrekken en dan gebeurt het misschien. Je moet het proberen.'

Na acht rondjes voelde Ritsma echter dat zijn benen de Romme-strategie niet aankonden en vanaf dat moment was hij overgeleverd aan een gevecht met zichzelf. De extreme inspanning die hij in de beginfase had geleverd, dwong hem ook het zilver te vergeten. Maar Ritsma weigerde Nagano te verlaten zonder nog een medaille te veroveren op de langste afstand.

Het gevolg was een meeslepende prestigestrijd tussen hem en zijn directe tegenstander Bart Veldkamp, die al op voorhand was gestart voor brons en Ritsma in de openingsfase dankbaar gebruikte als gangmaker. Twee kilometer voor het einde zette Veldkamp de tegenaanval in en in een ommezien had hij zijn kapot gestreden opponent op vijftig meter achterstand gezet.

Twee ronden voor het einde beet Ritsma echter door alle pijn heen en vond onvermoede reserves in zijn lichaam. Een onnavolgbare eindspurt (slotronden 31,9 en 30,9) leverde hem brons met een gouden glans op. De bewondering werd verwoord door kernploegcoach Gemser. 'Ritsma kan zo vreselijk afzien. Als hij dood is, schaatst hij nog door. Dat kan hij nog beter dan mijn jongens. Ik had al veel respect voor hem, maar na vandaag is dat nog meer geworden.'

Ritsma zelf was kort na zijn race alweer de nuchtere professional die in staat is een wedstrijd koel te analyseren. Gedurende twee weken Nagano was hij tot de ontdekking gekomen dat hij weliswaar op geen enkel nummer de beste is, maar desondanks een niveau heeft bereikt dat geen enkele schaatser heeft. Ritsma was de enige schaatser die op drie nummers het podium haalde. 'Ik wilde hier graag een specialist zijn, maar ik ben toch te veel allrounder gebleken.'

Met een beetje geluk had Ritsma op de 1500 meter zijn verlangen naar goud kunnen bevredigen. Een halve seconde scheidde hem op de mijl van winnaar Adne Sndrål, een marge die volgens Ritsma in geval van een 'iets gelukkiger loting' ook in zijn voordeel had kunnen uitpakken. 'In een directe competitie kun je een halve seconde wegwerken. Stel dat ik tegen Sndrål rijd, dan pers je er misschien nog wel net dat eindsprintje uit om die halve tel goed te maken.'

Eind volgende maand vormen de WK afstanden in Calgary het podium voor de olympische revanche, maar Ritsma wilde dat kampioenschap niet in het teken plaatsen van eerherstel. 'Als ik daar rijd probeer ik te winnen, maar het is geen revanche. Dan zullen ze wel weer zeggen: ''Heb je hem. Olympische Spelen voorbij en nu gaat-ie weer hard rijden, Te laat.'' Dit waren de Olympische Spelen, Sndrål en Postma waren op de 1500 de besten, dat is het.'

Waarmee Ritsma zich andermaal liet gelden als één van de grootste sportmannen die Nederland heeft voortgebracht. De teleurstelling omtrent het mislopen van die ene titel die hem nog ontbrak stond enige dagen lang diep in zijn gezicht gegroefd, maar niet één keer liet Ritsma zich verleiden tot gefrustreerde commentaren. Hij prees de winnaars en voerde geen excuses aan voor een nipte nederlaag.

En ze zijn nog niet van hem af. In de wetenschap dat met ingang van volgend seizoen de allround-toernooien weer de blikvangers zijn voor commercie en publiek, liet Ritsma weten zijn erelijst nog wel een beetje uit te willen bouwen. Over ruim twee weken zou hij alweer de baas kunnen zijn, als in Heerenveen de wereldtitel op het spel staat.

Die moest hij een jaar geleden verrassend aan Postma laten. Alleen het NK, over anderhalve week in Deventer, daar moest Ritsma even niet aan denken. 'Daar rijd ik liever niet. Ik hoop dat ze me op grond van mijn prestaties hier aanwijzen voor het WK. Volgend week een beetje uitblazen en dan naar Heerenveen. Nee, het is absoluut niet moeilijk om me daarvoor te motiveren. Wat gaat er nou boven een vol Thialf?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden