Nieuws Ronde van Zwitserland

Ook al tintelt zijn arm nog, Kelderman kan weer remmen en sturen

Wilco Kelderman begon als nummer drie van het klassement aan de tijdrit, maar zakte terug naar plek vijf in de eindstand van de Ronde van Zwitserland. Teleurgesteld? Nee, na een vervelende sleutelbeenbreuk is hij blij dat hij weer kan fietsen.

Wilco Kelderman in actie. Beeld ANP

Wilco Kelderman (Sunweb) zit tijdens de afsluitende tijdrit van de Ronde van Zwitserland zondag bijna net zo mooi op zijn Gianttijdritfiets als ploeggenoot en specialist Tom Dumoulin. Kelderman ligt plat over het stuur, de rug recht. Zijn ellebogen raken elkaar bijna aan. De tekening van de kuitspieren bij elke pedaalslag zichtbaar op de onderbenen. Maar de kracht ontbreekt, blijkt aan de finish. 

Niet gek: een maand geleden vreesde Kelderman (27) na een slepende schouderblessure nog voor zijn seizoen. Kelderman wordt vijfde in het algemeen klassement, bijna anderhalve minuut achter de Australiër Richie Porte (BMC).

Terug op niveau?

Kelderman zakte van de derde naar de vijfde plek. Toch kan hij niet ontevreden zijn met de manier waarop hij reed de afgelopen week in Zwitserland. Bij een valpartij in de Tirreno-Adratico begin maart brak hij zijn sleutelbeen. Die breuk bleek een stuk gecompliceerder. Het voelde als een bevrijding dat hij drie maanden later alweer op het hoogste niveau mee kon doen om het podium.

‘Een onzekere rottijd.’ Kelderman draait er niet omheen als hij telefonisch vanuit Zwitserland terugblikt op de periode na zijn val. Hij kon begin mei nog net een vork vasthouden met zijn rechterhand. Dat was alles. Alle kracht was weggevloeid uit zijn arm. De coördinatie was ook weg. Een beschadigde zenuw, luidde de diagnose na de val in Italië. De lengte van het revalidatieproces was ongewis.

‘Soms werd ik ’s nachts wakker en dacht ik: mijn arm is dood. Dat is eng. Een constante, zeurende pijn. Zenuwpijn. Dat is eigenlijk niet te omschrijven’, zegt Kelderman. ‘Aanvankelijk werd nog gedacht dat het ‘gewoon’ een sleutelbeenbreuk was. Niet ideaal, maar mee te leven. En belangrijker: ik kon trainen op de rollerbank. Tot na een dag of vijf de tinteling begon in mijn rechterarm. Van mijn schouder tot aan de toppen van mijn vingers. Bij de val is waarschijnlijk de zenuw in zijn schouder opgerekt. Maar zeker weten doen de artsen het nog steeds niet.’

Hij zal er misschien nog wel een jaar last van hebben. Dat was niet te zien tijdens de bergetappes in Zwitserland. Attent meldde Kelderman zich tijdens de belangrijke ritten voorin, tussen sterke Movistar-coureurs als Nairo Quintana en Michael Landa en winnaar Porte. 

Angst

‘Dat dringen en wringen hoort erbij. Je hebt geen keuze als je klassementsambities hebt’, zegt Kelderman. Maar helemaal zeker zat hij nog niet op zijn fiets, geeft hij toe. ‘Ik was nog wel een beetje angstig in de bochten. Die valpartij in de Tirreno was raar. Mijn voorwiel schoof ineens onderuit. Als ik een bocht nu scherp instuur, schiet het nog wel eens door mijn hoofd: wat als. Ik moet het vertrouwen in mijn fiets terugvinden. Maar goed, ik ben al vaker gevallen. Dat vertrouwen komt wel weer terug.’

Trainen was de afgelopen weken lastig, zegt Kelderman. Met rechts bedien je de achterderailleur om te schakelen en rem je het achterwiel. Kortom, essentieel tijdens hectische etappes. Het duurde daarom ook een tijdje voordat Kelderman het aandurfde om weer in volle vaart bochten te nemen of een afdaling in te gaan. ‘Maar ik heb nu genoeg kracht om te kunnen remmen en sturen. Anders had ik het niet gedaan: op halve kracht is rijden in een peloton gevaarlijk. Je moet snel kunnen reageren.’

In de Tour de France, die 7 juli begint, is Kelderman de belangrijkste helper van Tom Dumoulin in de bergen. Of hij niet liever voor zijn eigen klassement had gereden, na de vierde plek in de Ronde van Spanje vorig jaar? ‘Dat was mooi. Maar ik rijd graag voor Tom. Hij is een geweldige coureur. En we kunnen het goed vinden. Ik ben zeer gemotiveerd. In deze conditie kan ik hem hopelijk lang bijstaan in de bergen.’

Keldermans arm tintelt wel nog steeds: ‘Maar de pijn is weg. Dat is het belangrijkste.’

Drie Nederlanders in de top-10

Drie Nederlanders eindigde in de top-10 van het algemeen klassement van de Ronde van Zwitserland. Sam Oomen (22), met de Giro d’Italia in benen en mee als knecht van Wilco Kelderman, eindigde op de zevende plek in het algemeen klassement. Niet zo ver achter Kelderman. Steven Kruijswijk wordt in de Tour de France de kopman van Lotto-Jumbo. Hij liet zijn geliefde Giro voor het eerst in jaren schieten. In Zwitserland eindigde hij als achtste, net achter Oomen.

Het lukte Bauke Mollema, die voor Trek naar de Tour gaat, na de tijdrit van zondag niet om in de top-10 te blijven. In 2013 was Mollema al eens tweede in Zwitserland. In 2014 werd hij derde. Maar Mollema zei eerder deze week dat hij zich geen zorgen maakt over zijn vorm: ‘De Tour begint pas op 7 juli.’

Voor Tom-Jelte Slagter, in dienst van het Zuid-Afrikaanse Dimension Data, was de koers een podium om zich in de kijker te fietsen bij zijn ploegleiders. Hij eindigde in de lastige vijfde etappe op het podium, ‘Mijn doel dit jaar is om de Tour te rijden. En ik zal het niet ontkennen: zo’n derde plek kan een belangrijke rol spelen als de ploegleiding bepaalt wie er mee mogen naar Frankrijk. Ik heb goede hoop.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.