Nieuws Marathon Rotterdam

Ondanks last van de hamstring loopt Abdi Nageeye een Nederlands record in Rotterdam

Abdi Nageeye had het gezegd: hij zou het Nederlands marathonrecord dik verbeteren. En Nageeye hield woord en verpulverde het met 1.59 minuut.

Abdi Nageeye loopt een nieuw Nederlands record. Beeld Jiri Büller

Abdi Nageeye is een paar meter van de finish verwijderd als hij met zijn rechterhand het publiek opzweept. Het applaus en gejuich dat volgt, daalt als regen over hem neer. Met een brede glimlach op het gezicht en de armen wijd gespreid passeert de 30-jarige Nederlandse atleet een paar seconden later de eindstreep.

De klok boven de Coolsingel stokt op 2 uur 6 minuten en 17 seconden. Daarmee verpulvert Nageeye het Nederlands record op de marathon, dat hij met 2.08.16 sinds oktober 2017 (Amsterdam) al in handen had, en hij loopt daarmee de vierde Europese tijd ooit. Hij eindigt als vierde achter de Keniaanse winnaar Marius Kipserem, die het parcoursrecord met 16 seconden aanscherpt tot 2.04.11.

Abdi Nageeye een paar minuten voor de start. Beeld Jiri Büller

‘In tegenstelling tot twee jaar geleden ben ik niet verrast dat ik het Nederland record heb verbeterd’, zegt Nageeye als hij voor de persconferentie heeft plaatsgenomen achter een lange tafel. ‘Ik wist waartoe ik in staat was, al had ik nog dertig seconden sneller kunnen lopen. Vanaf 32 kilometer kon ik niet meer versnellen omdat ik mijn linker hamstring begon te voelen. Maar ik ben superblij.’

Ruim drie uur eerder doet Nageeye, gestoken in een wit-oranje hemd, zijn laatste rek- en strekoefeningen als de omroeper de druk nog wat verder opvoert. ‘Vandaag kijken we met bijzondere aandacht naar onze eigen Abdi Nageeye. Gaat hij hier op weg naar een legendarische tijd?’, schalt het uit de speakers.

Nageeye heeft zelf bijgedragen aan die torenhoge verwachtingen. Op vrijdag, twee dagen voor de race, heeft hij zonder een spoor van twijfel gezegd mee te gaan in de kopgroep met Kenianen en Ethiopiërs – iets wat Nederlandse lopers zelden doen in een grote marathon. Hij wil een gooi doen naar de overwinning en het Nederlands record ‘dik’ verbeteren.

Met die uitspraak weet hij alle aandacht op zich gericht. Bert van Vlaanderen was in 1995, voordat de Oost-Afrikaanse topatleten de marathon overnamen, de laatste Nederlander die op het podium eindigde in Rotterdam (tweede). In de jaren daarna startten de beste Nederlanders in de strak geregisseerde marathon hooguit in de tweede groep, het clubje dat in gezelschap van tempomakers op een eindtijd van 2.10 mikte.

nederlanders onder de 2:10

1 Abdi Nageeye

2:06.18

Rotterdam 2019

2 Kamiel Maase

2:08.21

Amsterdam 2007

3 Gerard Nijboer

2:09.01

Amsterdam 1980

4 Michel Butter

2:09.58

Amsterdam 2012

Nageeye verhuisde in 2010 van Nederland naar Kenia met het doel zich ooit met de beste Kenianen te kunnen meten. In het dorp Kaptagat, gelegen op 2.400 meter hoogte, traint hij onder de vlag van het NN Running Team, het eerste commerciële atletiekteam bestaande uit zestig atleten uit vijftien landen. Tot de ploeg behoort onder meer olympisch kampioen en wereldrecordhouder Eliud Kipchoge. Hij liep vorig jaar in Berlijn 2.01.39.

Nageeye wil zich niet langer verschuilen: ‘In Kenia vinden ze mij een mietje omdat ik nooit met de kopgroep mee durfde te gaan, terwijl ik tijdens de trainingen mee kan met teamgenoten die de marathon in 2.05 lopen. In tegenstelling tot de Kenianen ga ik heel berekenend te werk. Zij gaan er gewoon voor en zien wel waar het schip strandt. Ze verzekerden mij dat ik minder voorzichtig moet lopen.’

Nageeye, die op zijn 7de vanwege de burgeroorlog in Somalië naar Nederland vluchtte, doorbrak de mentale barrière begin dit jaar toen hij de halve marathon van Japan verrassend won (1.00.24). Hij versloeg onder meer twee Kenianen. Het was het moment waarop hij zichzelf streng toesprak: hij mocht niet langer bang zijn voor de Kenianen. Het was tijd dat hij de schroom van zich zou afwerpen. ‘Toen ik terug was in Kenia heb ik vrij snel besloten dat ik voor de overwinning wilde gaan in Rotterdam. Wat er ook zou gebeuren.’ Dus mengt Nageeye zich zondag vanaf de start in de twaalfkoppige eerste groep, tussen de Keniaanse favorieten Marius Pipserem, Emanuel Saina, Vincent Rono en Josphat Boit. Zij vertrekken met een handvol tempomakers met een ambitieuze tussentijd in gedachten: 62.30 op de halve marathon.

De start. Beeld Jiri Büller

Nageeye kiest al snel de laatste positie. Deels bewust, deels gedwongen. De favorieten dagen elkaar uit met tempoversnellingen, waarop Nageeye het antwoord schuldig moet blijven. Anderzijds heeft hij van achteruit een goed overzicht.

Toch lijkt hij in de problemen te komen als hij al vroeg in de race vanwege steken in de zij naar zijn maag grijpt. Op de EK vorig jaar in Berlijn zag hij de hoop op een medaille ook al in rook opgaan door krampen. ‘De eerste vijftien kilometer had ik heel veel steken’, zegt Nageeye na afloop. ‘Maar ik heb een goeie fysio in Kenia. Hij heeft mij verteld dat ik keihard in mijn zij moet drukken en normaal moet blijven ademen. Gelukkig gingen de steken weg.’

Alsof hij voortdurend aan een elastiek hangt, laat de Nederlander de ene keer een gaatje vallen om dat bij de drinkposten soepel dicht te lopen. ‘Ik vond het wel spannend. Elke keer als ik een gaatje moest laten, dacht ik: kom op Abdi, we zijn nog niet eens op de helft. Je moet het nu wel waarmaken.’

Hoewel het tempo hoog ligt in de kopgroep – 62.16 is de tussentijd halverwege – kan Nageeye bijblijven. Hij laat zich niet gek maken door de tempowisselingen voor in de groep. Geconcentreerd volgt hij zijn plan. Toch moet hij de vier Keniaanse favorieten na 30 kilometer laten gaan als zij zich losmaken van de groep. Mentaal voelt hij zich sterk en ook zijn ademhaling heeft hij onder controle. Maar na 32 kilometer voelt hij zijn hamstring voor het eerst. ‘Toen was ik in paniek. Ik dacht: wat gebeurt hier? Ik ben pas op 32 kilometer en de marathon begint pas echt bij 36 kilometer.’

Scenario’s schieten door zijn hoofd: moet hij gaan rekken? In hetzelfde tempo doorlopen? Of juist gas terugnemen? Hij kiest voor het laatste. Hij wacht tot de pijn weg is en probeert dan alsnog tevergeefs te versnellen. Maar elke keer als hij het tempo opvoert, voelt hij zijn hamstring opspelen.

Nageeye loopt achteraan in de kopgroep. Beeld Jiri Büller

De avond voor de race heeft ploegmaat en olympisch kampioen Kipchoge hem nog een bericht gestuurd: ‘You are going for the win.’ Hoewel Nageeye – ondanks zijn stramme hamstring – Rono en Boit in de laatste kilometers nog voorbijstreeft, zit een podiumplek er niet in. Het kan de euforie niet drukken als hij de Coolsingel opdraait en duidelijk is dat hij zijn Nederlands record verpulvert.

Amper een halfuur nadat hij is gefinisht, zit hij er alweer okselfris bij, alsof hij nooit 42 kilometer en 195 meter heeft gelopen. Doordat hij het laatste gedeelte met de handrem erop moest lopen, heeft hij het naar eigen zeggen niet één keer echt moeilijk gehad. ‘Ik voel me goed, heb niet het gevoel dat ik net een marathon heb gelopen’, zegt hij onderkoeld.

Hij is vooral blij dat hij de stap heeft gemaakt en met de kopgroep is meegegaan. ‘Ik heb het overleefd en gedurfd gelopen, al zat het berekenende er nog wel een klein beetje in. Maar dit is een eerste stap in de goeie richting. Ik zei ooit dat ik tevreden zou zijn als ik 2.05 of 2.06 zou lopen. Maar ik wil nog minimaal zes tot acht jaar doorgaan en telkens mijn pr verbeteren. Wie weet waar de grens ligt.’

De komende tijd trekt hij zich terug op de hoogvlakte van Kenia. Met welk gevoel meldt hij zich straks weer bij zijn trainingsgroep? ‘Ik ben heel blij en ik denk dat ze eindelijk zullen zeggen: ‘Now you are one of us.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.