Voetbal Feyenoord

Ondanks fysiek ongemak is Robin van Persie nog niet klaar om te stoppen: voetbal is zijn comfortzone

Robin van Persie gaat door. Een blik op de Kuip vanaf het balkon van zijn woning gaf de doorslag. 'Voetbal is mijn comfortzone.'

WK in Brazilië: Robin van Persie kijkt zijn formidabele kopbal na tijdens de wedstrijd Spanje-Nederland. Beeld Guus Dubbelman

Robin van Persie gaat niet alleen nog minimaal een seizoen door als actief voetballer, hij hoopt komend seizoen ook fitter voor de dag te komen dan het vorige. Een uitgekiende voorbereiding verlost, zo hoopt de Feyenoord-vedette vurig, hem goeddeels van de spierpijnen die hem de laatste jaren veelvuldig beletten (volledige) wedstrijden te spelen.

Gistermiddag maakte hij zijn beslissing in een vraaggesprek met een select groepje volgers kenbaar. De liefde voor de sport, voor voetballen in volle stadions, maar ook voor het uitvoeren van een volmaakte pass-trap-oefening op de training met leergierige ploeggenoten bewogen de topscorer aller tijden van Oranje , die 6 augustus 35 jaar wordt, tot deze toch wel verrassende uitkomst.

Drie weken had hij gewikt en gewogen, overlegd en zelfs gevisualiseerd hoe het was om geen voetballer meer te zijn. De gedachte om te stoppen kwam hevig opzetten in de weken vóór de door Feyenoord met 3-0 van AZ gewonnen bekerfinale op 22 april. Het was ‘fysiek en mentaal een gevecht’ om die eindstrijd te bereiken, zo gaf hij direct na afloop al te kennen. Hij leek ermee voor te sorteren op een afscheid.

Uiteindelijk gaf een blik op de Kuip vanaf het balkon van zijn woning de doorslag. Daar wilde hij nog veel te graag spelen. ‘De dagen dat ik leefde alsof ik gestopt was, voelden heel eng. Voetbal is mijn comfortzone. En ik geniet nog zo van het spel, vooral het laatste halfjaar.’

Symboliek

Sinds die tijd komt hij weer uit voor Feyenoord, de club die hem opleidde. Van Persie sprak in de trainerskamer van het verouderde, maar sfeerrijke jeugdcomplex Varkenoord. Het leek een symbolische locatie. Van Persie liep er vanaf zijn twaalfde zo’n zes jaar rond, bereikte de overkant, de Kuip, won daar direct de UEFA Cup, maar voerde er ook strijd met trainers en medespelers. Op zijn 21ste trok hij naar het buitenland, eerst Arsenal, daarna Manchester United en Fenerbahçe.

Bij die laatste club marcheerde het op alle vlakken minder, voelde hij zich op zeker moment ‘niet eens voetballer meer’. ‘Ik kwam van ver toen ik bij Feyenoord kwam, fysiek en mentaal. Daarom ben ik erg dankbaar voor het scenario van de afgelopen maanden.’

Daarin liet hij genoeg fraaie staaltjes zien. Toch voelde het voor de buitenstaander als een mager script gezien ’s mans palmares met daarop ook nog de FA Cup, een Engelse landstitel, topscorers- en beste speler van de Premier League-titels, een zilveren en een bronzen WK-medaille, het aanvoerderschap van Oranje en 102 interlands (met 50 goals).

Van Persie weet bij zijn rentree op de Nederlandse velden de bal nog op acrobatische wijze te raken. Beeld Guus Dubbelman

Fysieke strijd

Van Persie wilde opbouwen naar negentig volwaardige minuten, maar werd telkens gestuit door zijn lijf. Toen hij medio maart na twintig minuten tegen PEC Zwolle vanuit het niets zijn kuit voelde opspelen, gingen de alarmbellen af. ‘Dat zette me aan het denken: misschien moet ik als de bekerfinale goed verloopt, met een doelpuntje erbij, wel stoppen. Het was al een strijd om het te halen, ook mijn andere kuit ging opspelen. Ik heb nooit last van mijn kuiten gehad! Ik moest overal op letten, vroeg naar bed, kon mijn kinderen niet naar school brengen. Fysiek en mentaal is dat heel zwaar geweest. Ik werd er down van.’

Maar van de finale, waarin hij volgens deze krant ‘als een majesteit’ speelde en ook scoorde, kreeg hij een kick. En ook van de trainingen daarna, met feitelijk niets meer op het spel. ‘Daar geniet ik zo van. Die gasten zien dat ik bepaalde dingen wil delen. Dat ik ze wil helpen om de pass-en-trap-vormen op een nog hoger niveau te krijgen. En het stáát nu op een hoger niveau. Hoger dan bij Manchester United zelfs.’

Hij is onbaatzuchtig geworden. ‘In Engeland ben je vooral je eigen straatje aan het fixen zodat je weer wordt uitgekozen. Ik hoef niet meer de vrije trappen en de strafschoppen te nemen. Laat een ander maar. Is goed voor zijn carrière.’

Hij baalde ook niet op de bank, zoals generatiegenoot Dirk Kuijt dat een seizoen eerder wel nadrukkelijk deed. Hij genoot juist als ploeggenoot

Basacikoglü profijt trok uit tips. ‘Zij reageren op mij zoals ik als jonge gast bij Arsenal op Bergkamp en Pires. Mijn medespelers, de trainer, het publiek, ook in andere stadions; het is een en al positief geweest.’

Trouw aan Feyenoord

Er waren aanbiedingen om elders een veelvoud van zijn Feyenoord-gage op te strijken. Maar hij wil niet meer weg uit Nederland. Hoewel vrouw Bouchra hem menig ochtend ‘nogal apart’ wakker ziet worden (‘overal pijn, overal stijf’). Hij hoopt dat zijn lijf nog wat verbetert door zich deze zomer optimaal te prepareren. ‘Daar ben ik de laatste jaren amper aan toegekomen, ik was altijd weg met Oranje of er was wat anders. Ik heb met Arno Philips (fysieke trainer van Feyenoord, red.) gesproken, en die is ervan overtuigd dat ik met een goede opbouw die pijntjes niet meer zo snel zal krijgen. Daar vertrouw ik op. Feyenoord heeft de beste medische staf die ik in mijn carrière heb meegemaakt.’

Van Persie speelde in zijn tweede periode bij Feyenoord op de positie die hij in zijn eerste fase hevig begeerde: als aanvallende middenvelder. Mogelijk zal hij volgend seizoen spits zijn als de Deense targetman Jørgensen vertrekt, met talent Vente als achtervanger. ‘Middenvelder is zwaarder, de afstanden die je moet belopen zijn groter. Maar je krijgt als spits de meeste weerstand in duels. Ach, ik schik me in elke rol.’

Ondanks het fysieke ongemak is het behoud van de ervaren stilist Van Persie, die zich ook beschikbaar houdt voor het Nederlands elftal, pure winst voor de eredivisie waar een hernieuwde uitholling op de loer ligt. ‘Ik ben niet negatief over het niveau. Van onze laatste 20 goals waren er 15 van wereldklasse. In Engeland is het ook niet altijd heel hoogstaand, hoor. Het ligt eraan hoe je het wilt zien.’

Er komt vast weer een topgeneratie aan, voorvoelt hij. Hij zag jeugdelftallen van Feyenoord en Oranje grote wedstrijden winnen en is enthousiast over de ingeslagen koers van KNVB-nieuwlichters Gudde en Hoogma. Met hen sprak hij ook over zijn eigen toekomstige rol als trainer, als het lijf echt niet meer wil. Frustraties bij zichzelf of bij Feyenoordfans als dat proces zich sneller voltrekt dan gehoopt, vreest hij niet. ‘Ik beloof dat ik ervoor ga. Als het lukt: super. Anders heb ik mijn best gedaan.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.