etappeverslagdag vijf

Onbaatzuchtige Van Aert grijpt zijn kans

Tien meter voor de finishlijn is al duidelijk dat Van Aert (links) Cees Bol in de sprint heeft verslagen. Beeld Klaas Jan van der Weij

Alleskunner en wegbereider Wout van Aert won de vijfde etappe van de Tour de France. Die zege werd hem door zijn ploeg zeer gegund.

Het ziet er bijna doodgemoedereerd uit, zoals Wout van Aert woensdag na zijn winnende sprint in Privas even uitbolt, remt, zijn mondkapje van een verzorger aanneemt en omdoet, zijn fiets keert en weer terug fietst naar het podium. Weer een klus geklaard, weer met succes afgerond. Alsof het business as usual is.

Het kan al weer niet op voor Jumbo-Visma. Na de zege dinsdag in het skioord Orcières-Merlette van Primoz Roglic, staat in de vijfde etappe iemand uit het team op het ereschavot die in de Tour de France toch vooral de opdracht heeft de kopmannen in de selectie te beschermen – tempomaker, wegbereider in de drukte van het peloton, zijn fiets afstaan aan Tom Dumoulin als die met pech kampt – ze hebben beiden zo’n beetje hetzelfde postuur.

Maar Van Aert, meervoudig wereldkampioen veldrijden, lijkt op dit moment alle denkbare gedaanten te kunnen aannemen. Op de klim naar Orcières-Merlette sleurde hij zo onbarmhartig hard aan kop, dat geen van de concurrenten het in hun hoofd haalden maar eens te demarreren. Na de hervatting van het wielrennen staan er ook twee Italiaanse klassiekers van formaat op zijn erelijst: winst in Milaan-San Remo, de beste in de Strade Bianche.

Hij wist van tevoren dat hij het in Privas mocht proberen. De laatste meters lopen lichtjes bergop, het is een profiel dat hem wel ligt. Hij krijgt niet altijd de ruimte. De ploeg legt hem ook wel eens op zich uitsluitend te richten op het veilig binnenloodsen van de kopmannen. Zonder morren accepteert hij de stalorders. De volstrekte onbaatzuchtigheid van de Vlaming levert hem in het team karrenvrachten aan krediet op. Het klinkt na de finish eenstemmig: als de renners en ploegleiders het iemand gunnen, dan is het Wout.

De sprint vormt dinsdag het sluitstuk van een etappe volgens een scenario dat in het huidige wielrennen uiterst zeldzaam is: er is geen kopgroep, er is niet eens een eenzame strijder die het probeert. De verklaring: zeker in het begin veel tegenwind, de route meestal lichtjes bergaf. Dat vraagt veel van een avonturier. Bovendien wilden veel ploegen wel wat uitpuffen na de verschroeiende vorige rit in de Alpen.

In de laatste kilometers is het de sprinttrein van Sunweb die voor Cees Bol de loper lijkt uit te leggen. Lang heeft hij meerdere teamgenoten voor zich. Maar als de Zaankanter het in zijn eentje, met de mond wagenwijd opengesperd, lijkt te rooien, troeft Van Aert, vooral op eigen kracht naar voren gesurft, hem af op enkele meters voor de streep.

‘Ik was erg blij dat ik voor eigen kans mocht gaan’, verklaart de alleskunner. ‘Het was hectisch, maar voor het overige was het een van de makkelijkste etappes die ik heb gereden, zeker omdat het lang zo rustig ging. Sunweb had een goede lead-out, maar toen ik Bol zag gaan, ging ik ook.’

Cees Bol is trots op zijn teammaten en niet ontevreden over zijn eigen prestatie. ‘Iedereen heeft zijn steentje bijdragen. Het was technisch nagenoeg perfect. Ik zat echt makkelijk tot aan de finish. Ik was was dichtbij, maar er was iemand net een half wiel sneller. Het is wel duidelijk dat Wout in supervorm is, een wereldtopper. Maar er is wel iets tegen te doen. Het is maar een half wiel. Ik heb een eerlijke kans gehad, ik geloof nog steeds in een volgende.’

Van Aert denkt ook al aan de opdracht die hem te wachten staat: donderdag gewoon weer rijden in dienst van Roglic en Dumoulin in de zware rit naar de Mont Aigoual. Maar hij blikt toch ook vooruit naar ander terrein: de Champs-Élysées, Parijs, over 2,5 week. ‘Als ik er dan nog ben, wil ik het wel proberen.’ Op de steun van zijn ploeg kan hij alvast rekenen.

Yates in het geel

De lang weinig opwindende etappe van dinsdag kreeg een verrassende ontknoping, zij het dat die zich administratief voltrok. De Brit Adam Yates stond al onder de douche in de bus van Mitchelton-Scott, toen hij te horen kreeg dat hij naar het podium moest om de gele trui aan te trekken.

De Fransman Julian Alaphilippe, tot dan de leider in het algemeen klassement, was tegen een tijdstraf van twintig seconden opgelopen, nadat hij binnen de laatste twintig kilometer van de wedstrijd tegen de regels een bidon had aangepakt. Yates stond tweede in het klassement, op vier seconden van Alaphilippe. Hij was niet bijster trots op het leiderstricot. ‘Ik had het liever met de benen gedaan.’ Alaphilippe, nu 16de in de rangschikking, zei dat hij niet wist dat hij in overtreding was. ‘Het is een beslissing van de jury, zo is het.’ Hij verzekerde dat hij de komende dagen weer van zich zal laten horen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden