Om negen uur gaat in Sevilla het licht uit

Door Marije Randewijk..

De tijd van hyperventileren is nog niet aangebroken. Dat is voor later, voor het moment waarop zware roeiers (95 kilo en bijna twee meter lang) bang zijn definitief de boot te missen.

Maar de voorbereiding op de onverbiddelijke tests die straks de ideale ‘acht' gaan aanwijzen, is zwaar. Om negen uur ’s avonds, als in Sevilla iedereen aan tafel schuift, gaat dezer dagen in het hotel aan de Guadalquivir het licht in de Nederlandse enclave uit. Het veertiendaagse trainingskamp op de afgedamde rivier, die door de hoofdstad van Andalusië slingert, vergt van velen het uiterste.

De gedachten aan de acht worden zo veel mogelijk naar de achtergrond gedrongen. Over selecties wordt niet gesproken. Het heeft immers geen zin nu al mensen over de kling te jagen. Voorlopig richt iedere roeier zich nog op zijn individuele ontwikkeling.

Fysiek en mentaal wordt er de komende maanden veel gevraagd. In 2004 viel een roeier af voor de acht van de Olympisch Spelen in Athene omdat hij tijdens een training van de kook raakte toen zijn collega’s zich niet aan het afgesproken tempo hielden.

En toen Niels van Steenis voor de Spelen van 1996 aan een collega opbiechtte dat hij doodmoe was, antwoordde die: ‘Niet zeuren man, gewoon doorgaan, we hebben het allemaal zwaar.’

Van Steenis vergde het uiterste van zichzelf en bereikte met de olympische titel zijn doel. Vervolgens had hij vier jaar nodig om weer de oude te worden.

De selectie van de ideale acht is een voortdurend proces. De roeiers maken onder leiding van coach Mark Emke elke dag proefwerken, zegt Daniël Mensch. Het gebeurt op de achtergrond. De winterperiode is de tijd waarin plusjes en minnetjes kunnen worden gescoord bij de coaches. Wie laat het hoofd hangen bij wind tegen? Wie tilt altijd de boot uit het water? Wie is als eerste bij het ontbijt? Geen roeier die weet hoe de score momenteel is. Ze kunnen er alleen maar naar raden.

Niet alleen de sterkste acht overleven. Mensch maakte voor de Spelen van 2004 minder indruk in de tests dan de concurrentie, maar hij paste beter in de groep.

Drie weken geleden werd Mensch tweede tijdens de ergometertest over 750 meter. Matthijs Vellenga won. Officieel doet de uitslag er niet toe. Officieus worden alle schermutselingen geregistreerd, vooral door de roeiers zelf.

De coaches houden de stress weg. Zo benadrukken ze dat de lactaattests die de Belgische inspanningsfysioloog Olbrecht twee weken geleden uitvoerde, er niet toe doen in het selectieproces. Ze dienen slechts ter indicatie van het trainingsprogramma.

Maar de cijfers die uit ‘de Belgische goocheldoos’ komen, zeggen iets over de belastbaarheid en de vorm van de roeiers. Het is het wetenschappelijke bewijs: wie boekt progressie boekt en wie blijft stilstaan. De test wordt om de zes weken herhaald. Probeer roeiers er dan nog maar eens van te overtuigen dat ze er geen conclusies aan moeten verbinden.

Op 9 februari is de eerste individuele krachtmeting, de zogenoemde maximaal test, die van belang is. Op de ergometer moeten ze twee kilometer afleggen. Wie wint, heeft voorlopig een streepje voor. Wie verliest, kan er altijd op wijzen dat de wereldrecordhouder ergometer in werkelijkheid een waardeloze roeier bleek te zijn.

Marije Randewijk

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden