Olympische visioenen voor alleskunners te paard

Sinds de derde plaats op de Wereldruiterspelen staan de Nederlandse eventingruiters in de schijnwerpers. 'Een beetje gek zijn we wel.'

Oliver Townend valt van zijn paard tijdens de Military in Boekele Foto FPT

Tim Lips is een man met het gezicht van een jongen die vermoedelijk zijn hele leven 18 zal blijven. Hij kan bevlogen vertellen over wat er zo leuk aan is om je dagelijks twaalf uur te wijden aan een sport waarin je evengoed moet kunnen dansen met een paard als over een picknicktafel moet durven springen. Variatie is het woord dat de boventoon voert in zijn betoog.

Een beetje vreemd mag de buitenstaander het van hem best vinden, dat drie totaal uiteenlopende onderdelen een klassement vormen bij een eventingwedstrijd. Maar hij geniet juist van de afwisseling die ook de Military van Boekelo hem biedt: daar is de winnaar de ruiter die het beste is in dressuur, crosscountry en springen.

Geef Tim Lips (29) maar variatie, het liefst zo veel mogelijk. 'Dat is voor de paarden toch ook een stuk leuker, elke dag iets anders doen?' Zo houdt hij het dus al jaren vol, als een van 's lands vooraanstaande eventingruiters. In Boekelo stijgt hij zondag na een foutloos springrondje zelfs even van de middenmoot naar de top van het klassement, ook omdat de jury heeft besloten hem een straf in de zaterdagse cross kwijt te schelden.

Dat hij toch ver van het podium eindigt, komt voor Lips niet als een verrassing. Van zijn paard Bayro wordt veel verwacht, maar nu nog niet. Over twee jaar moet die belofte pas in een klinkende bijdrage aan Nederlands succes worden omgezet. Dan zijn de Spelen van Rio, de derde voor Lips alweer.

Wereldtop

Het verschil met 2008 en 2012? Sinds het historische WK-brons van een paar weken geleden, wordt de eventingploeg tot de wereldtop gerekend. Een olympische teammedaille in Rio geldt sindsdien als het volgende logische, maar tot voor kort niet erg denkbare doel.


Veel is anders door wat zich rond het kasteel van Haras du Pin afspeelde. De vooraf bedachte zesde plaats als uitschieter pakte voor Nederland stukken voordeliger uit. Minder dan een kunststukje was de rondgang van Lips, Merel Blom en Elaine Pen niet, ook omdat het vierde teamlid Andrew Heffernan in de dressuur al was uitgevallen. Het resterende drietal kwam zo voor een lastige opgave te staan: scoren en tegelijk geen fouten maken.


Sinds de derde plaats gaan ze als A-sporters door het leven, inclusief het recht op een leaseauto. Al is het Lips niet om die Volkswagen te doen. De plaatsing voor Rio is hem veel meer waard. De WK in Normandië maakten duidelijk dat Nederland-paardenland er een derde tak met olympische medailleperspectieven bijheeft.

Het publiek probeert het paard van Oliver Townend te vangen tijdens de Military in Boekele. Foto FTP

'Beetje gek'

Nu nog wat meer paarden op de achterhand en bondscoach Martin Lips is een nog gelukkiger mens. De betere eventingpaarden volbloedpaarden, die gaan harder, worden in het buitenland gefokt. Nederland blinkt uit in het opleiden van warmbloedpaarden, geschikt voor dressuur en springen.

Is zo'n dier eenmaal gevonden, dan is de kneding vervolgens aan ruiters als zijn zoon Tim. Die vertelt dat er jaren overheen kunnen gaan voordat het wat wil worden met een eventingpaard. Die scholing gaat traag, ook omdat de cross een goed stel longen en benen vergt. In elk uur dat Alice Naber-Lozeman een eventingpaard opleidt, zou ze drie spring- of dressuurpaarden kunnen onderrichten. 'Dus een beetje gek zijn we wel.'

Er gaat al met al nogal wat tijd in zitten, zeker als je zoals Lips dagelijks zes tot acht paarden onder je zadel snoert. Hij werkt samen met de bondscoaches springen en dressuur, Rob Ehrens en Wim Ernes, omdat hij nooit genoeg kan weten over die specialismen.

Lips wordt niet geremd door luiheid. 'Ik kan niet anders dan dit. Ik vind mezelf geen groot talent, dus ik moet het van hard werken hebben. Voor iemand als Jeroen Dubbeldam heb ik veel respect: hoe hij kan pieken bij de grote toernooien, dat hij ook op de paarden van een ander wereldkampioen is geworden.'

Doseren

De kunst van goed zijn in zijn sport? Doseren, zegt Lips. In eventing zijn de paarden de triatleten, die hun krachten over drie onderdelen moeten spreiden. 'Maar mijn paard kan niks zeggen, dus moet ik aanvoelen hoe fit hij op de slotdag nog is. In de triatlon ga je ook niet als een gek zwemmen en fietsen, om vervolgens uitgeput te moeten hardlopen.'

Pure allrounders zijn het, die eventingruiters. Ze blijven schaven aan hun zwakkere punten, terwijl ze hun sterkste onderdelen hoog proberen te houden. Dat valt niet voor iedereen mee, zegt Lips. 'Daarom kan de tussenstand in onze sport er na de dressuur heel anders uitzien dan na het springen.'

Nederland moet het vooral van het laatste onderdeel hebben. Al is Naber-Lozeman, die in Boekelo zichzelf als nationaal kampioene opvolgt, maar om een reden verknocht geraakt aan eventing. 'De cross natuurlijk. Anders was ik wel springruiter geworden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.