Olympische helden zijn afgezakt tot een stelletje losers

Roder dan rood betrad Bas van de Goor de verhoging waar aanvoerder en coach na afloop van World League-wedstrijden hun commentaar leveren en mompelde, als volleerde gifkikker: 'Als 't zo moet, dan kunnen we er beter mee kappen.'..

Van onze verslaggever John Volkers

De als immer bevlogen captain van de Nederlandse volleybalploeg had zojuist een even onverwachte als onnodige nederlaag geleden tegen het matige Canada en liep over van boosheid. Tevoren had hij zijn woede al afgereageerd op een van de muren van het Indoor Sportcentrum van Eindhoven.

Daarna stond Van de Goor als verdwaasd en verdoofd bij het wedstrijdsecretariaat om het toernooiformulier, met de kille cijfers van driemaal 23-25, te ondertekenen. De teleurstelling ('we waren erg, erg, erg slecht') had de olympisch kampioen in een verwurging.

De officiële persconferentie moest nog steeds beginnen, de aanvoerder had zijn tweede blikje cola al bijna op en kneep steeds harder in het slappe plastic van zijn bekertje; de blik werd met de minuut onheilspellender. 'Een stelletje losers, dat zijn we. Hier heb ik niet zoveel zin meer in. Als het toch iedere keer hetzelfde gaat.

'Weer praten? We hebben vorige week in Madrid al met elkaar gepraat, alles doorgesproken wat fout is gegaan. Maar enkelen hebben zeker uit het raam zitten kijken. Verliezen, bah. Van een stel eredivisie-reserves. Hoe kunnen wij daar in godsnaam van verliezen. Wat een zware afgang!'

Bondscoach Toon Gerbrands verscheen later in de perszaal, maar deed geen enkele poging zijn aanvoerder af te remmen in zijn kritiek. Achter de hand moedigde hij hem zelfs aan, als onderdeel van het plan de put dezer weken tot aan de bodem te exploreren: 'Je hoeft ze niet te sparen.'

In het officiële gedeelte ging Van de Goor in het verplichte Engels iets minder venijnig in op de wanprestatie van zijn collega's. 'We maken te veel individuele fouten. Al vier weken op rij.' De spelers die dat zondag deden, Nummerdor, Latuhihin, broer Mike van de Goor, een beetje Görtzen en een beetje Cristina, vielen als gebruikelijk door de mand in de slotfases.

Een ketser van Nummerdor bij een Canadese opslag betekende in de eerste set onmiddellijk 23-25. In de tweede set was een netfout goed voor 23-25 en in de derde reeks serveerde Mike van de Goor de bal buiten de lijnen, op het tweede matchpoint. Alle optimisme na de zaterdagse zege (3-0) was allang weer weggeëbd.

Bas van de Goor: 'Het gaat goed tot de twintig en daarna gaat het mis. Niemand lijkt dan de bal te willen. Ik heb in elk geval vandaag niet gezien dat ze zich willen verbeteren. We zijn nog lang niet uit het dal, no way.'

In zijn grootste wanhoop zei de aanvoerder dat hij geen oplossing meer zag. 'Ik weet niet meer wat we moeten doen.' Gevraagd voor de NOS-microfoon of zijn radeloosheid en wanhoop ('ik heb er geen zin meer in') ook tot een voortijdige beëindiging van de interlandloopbaan zou kunnen leiden, slikte Van de Goor het ergste weer in. Hij gaat verder, hij is geen wegloper, maar vraagtekens zet hij wel bij het team dat de status van olympisch kampioen al tijden onwaardig is.

Bondscoach Gerbrands zag de kritiek van zijn gelouterde aanvoerder als pure teleurstelling, voortgekomen uit de lichtgeraaktheid kort na een nederlaag. Het venijn en azijn van de kapitein werken in de opinie van de coach als onderdelen van het hardingsproces dat sommige van zijn spelers dienen door te maken.

In dat opzicht mag ook niemand op een voorzichtige behandeling rekenen. Nummerdor was op de tweede dag rijp voor een wissel, maar vervanger Sombroek mocht aan de kant blijven. 'Het zou een laffe oplossing zijn. Nummerdor hoort daar straks te staan, in Sydney. Hij moet hier doorheen.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden