Olympische gedacte leeft nu al op buitenijs

Op luchtige toon getuigden de acteurs bij het EK schaatsen van hun indrukken en dat vertelde veel over de sportieve waarde van de Finse schaatsdriedaagse....

Van onze verslaggever

Wybren de Boer

HELSINKI

Schaatsen op buitenijs bleek in Helsinki opnieuw een riskante onderneming, maar omdat de titel in handen kwam van de man die daar als enige recht op had was iedereen tevreden. Achter kampioen Rintje Ritsma was het dringen, daar koesterden voor de tien kilometer nog liefst zeven schaatsers de illusie om tweede te worden. De spanning van een groot internationaal kampioenschap laat zich echter afmeten aan de strijd om de eerste plaats en op dat punt gaat Helsinki als het saaiste toernooi ooit in de annalen.

Een krachtige oostenwind deed zaterdag nog een poging enig leven in de brouwerij te brengen, maar Ritsma bewees dat hij wel wat gewend is. Drie jaar geleden in Baselga glipte bijna de wereldtitel door zijn vingers toen de elementen een hoofdrol gingen spelen. Ergernis bepaalde destijds de toon van zijn woorden, gisteren in Helsinki bleek de kampioen een stuk milder geworden.

Ritsma: 'Als je naar het klassement over vier afstanden kijkt, blijkt dat iedereen wel een keer pech en een keer geluk heeft gehad. Het was een faire competitie, het is allemaal nog meegevallen. Alleen zaterdag was het heel lastig. Gelukkig sneeuwde het niet tijdens de tien kilometer, want dan was het nog een zware middag voor ons geworden. Dan ga je verrot.'

De slagorde achter hem werd wel licht door elkaar geschud als gevolg van de wisselende omstandigheden. Zaterdag mocht zowaar de Fransman Kuentz op het podium klimmen - 'Van deze dag droom ik al mijn hele carrière' - en even verrassend was de wederopstanding van de dertigjarige Roberto Sighel, die zes jaar geleden in Calgary met de wereldtitel zijn enige triomf vierde. De Rus Sajoetin debuteerde in Helsinki op het rostrum met brons.

Aldus wekte de schaatssport in Finland de valse schijn van internationalisering. Het was elf jaar geleden dat voor het laatst drie verschillende nationaliteiten bij een EK op het podium stonden. In Trondheim verdeelden destijds Goeljajev, Hadschieff en Vergeer de prijzen. Zij mochten zichzelf echter gangbare podiumklanten noemen. In het geval van Sighel en Sajoetin is het nog maar de vraag of zij een passend vervolg kunnen geven aan hun succes in Helsinki.

Het scheelde slechts een fractie of de Belgische vlag zou zijn gehesen, ook al heeft Bart Veldkamp zijn allround-ambities reeds lang terzijde geschoven. Zijn zeldzame aanleg voor de vijf en tien kilometer compenseerden evenwel zijn matige sprintcapaciteiten en doen vermoeden dat in Nagano nog eenmaal iets moois te verwachten is. Zeker omdat de perfectionist Veldkamp nog ruimte voor verbetering ziet. 'Het ritme op de tien kilometer is nog niet perfect.'

Zeldzaam was de voorsprong van Ritsma op zijn naaste belager Sighel, liefst 3,26 punten. Een vergelijkbare kloof werd in 1952 voor het laatst geslagen, toen door de Noor Andersen die zijn vermeende rivaal Kees Broekman ruim vier punten achter zich liet. In datzelfde jaar heerste Andersen ook op de Olympische Spelen in Oslo waar hij driemaal goud veroverde. Eenzelfde scenario speelt al geruime tijd in het achterhoofd van Ritsma.

De klanken van het Wilhelmus waren amper weggestorven of Ritsma werd dan ook alweer in beslag genomen door de vraag hoe het trainingsprogramma in de laatste weken tot Nagano samengesteld moet zijn. 'Dit EK was een soort training, je denkt natuurlijk al verder.'

In Helsinki concludeerde de Fries dat zijn stayers-capaciteiten nog enige aandacht vereisen, maar gelijkertijd vraagt hij zich af of 'extra duurwerk' zijn pure snelheid niet zal schaden.

Ritsma: 'Om een perfecte tien kilometer te rijden moet ik nog even aan het werk. Maar ik weet niet of het verstandig is, ik wil beslist niet dat het ten koste gaat van mijn 1500 meter. Dat is mijn beste afstand en mijn favoriete afstand. En dat speelt natuurlijk mee in Nagano. Ik word liever olympisch kampioen op de 1500 meter dan op de tien kilometer.'

Het professionalisme waarmee Ritsma zijn vak uitoefent, maakte grote indruk op debutant Jelmer Beulenkamp. Vrijdagavond, nadat onervarenheid hem op de vijf kilometer was opgebroken, won de Amsterdammer advies in bij de grootmeester uit Lemmer en toonde zich vervolgens in het weekeinde een snelle leerling. Beulenkamp bewaarde op het zware Finse ijs het beste voor zijn slotrondes en bekroonde aldus zijn EK-debuut met een zesde plaats.

Daarmee finishte hij net achter Zandstra, de enige schaatser die zich mokkend door Helsinki bewoog. Hopend op nog eenmaal een internationale triomf voelde de wereldkampioen van 1993 zich ditmaal gefrustreerd door de sneeuw en wind - 'dit is een loterij' - zodat Zandstra zijn aandacht maar weer verlegde naar het volgende kampioenschap, het WK allround. 'Dan moet het dan maar gebeuren. En ik stop er ook absoluut niet mee.'

Zie ook pagina 17

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden