Interview Sanne Wevers

Olympisch kampioen Sanne Wevers moet leren leven met angst voor de balk

In de tien maanden dat de revaliderende Sanne Wevers zelden en alleen heel voorzichtig de balk betrad, bleek zij een ongekende angst te hebben ontwikkeld voor het turntoestel waarop zij in 2016 olympisch goud veroverde. Ze vertelde het zaterdag na haar comeback in Heerenveen met zekere ontzetting. Al hoort daar bij haar altijd een luide giechel bij.

Turnster Sanne Wevers op de balk tijdens haar rentree bij het laatste kwalificatiemoment voor de WK. Beeld ANP / Vincent Jannink

‘Wat heel erg heeft gespeeld, ik kende dat verschijnsel totaal niet, was angst op de balk. Sinds mijn blessure aan de rechterkant van het lichaam heb ik dat wel. Dat is voor mij echt heel erg nieuw. Dat je klaar gaat staan en dat ik me over die angst heen moet zetten. Dat ik er op moet rekenen dat mijn been het weer doet’, zo beschreef Wevers de mentale horde.

In alle jaren in de turnzaal, in 2007 turnde ze haar eerste WK, voelde de Twentse zich immer vrij op de tien centimeter brede balk die met name voor grote wedstrijden bij vele turnsters flinke onzekerheid inboezemt. De balk maakt en breekt carrières. Een val is een heel punt (1,0) aftrek. Dat kost titels en medailles.

Bij Wevers lag dat meestal anders. Zij werd op balk vicewereldkampioen, olympisch- en Europees kampioen. De kleine reuzin zeult voor demonstraties door het land met de lievelingsbalk, die van Rio 2016. De liefde voor het ultieme balanstoestel zit diep bij haar.

Dat de angst voor de balk begon op te treden had met de onzekerheid over het eigen lichaam te maken. Wevers had ‘uitval’. Het rechterbeen weigerde af en toe op onvoorspelbare momenten elke dienst. Dat was genoeg om van de 1 meter 20 hoge balk af te vallen. Ze kreeg hulp van velen, van tweelingzus Lieke, van vader en coach Vincent, van haar hele nationale turnploeg. ‘Maar uiteindelijk moet je zelf over die drempel heen.’

Het moeilijke aan de hele situatie was dat zij vorig jaar, na de val in de WK-finale van Qatar, toegaf dat haar lichaam niet meer wilde wat zij wilde. Het werd omschreven als een probleem aan de rechterheup. Ze nam negen weken actieve rust, ze ging vaak zwemmen, maar de kwaal bleek geen overbelasting. De klachten ‘aan de rechterkant’, zoals zij het zelf benoemt, bleven bestaan.

Na die pauze ging Wevers (27) het medische circuit in. Het werd een zoektocht, tot in april, toen zij voor het eerst en uiterst voorzichtig weer de toestellen ging opzoeken. Toen was er nog steeds geen duidelijkheid over de blessure. Ze had kleine hernia’s, maar die kende ze al, uit 2015, en die zijn goed onder controle.

Wevers turnde zaterdag in Heerenveen een keurige, maar zeker geen flonkerende comeback. Ze deed haar twee gebruikelijke toestellen (evenwichtsbalk en brug ongelijke liggers) en dwong een plaats af in de WK-formatie voor Stuttgart 2019. Na afloop van de door Nederland gewonnen vierlandenwedstrijd kwam ze na maanden van stilte nog eens terug op die onduidelijkheid in haar fysieke herstel.

Haar klacht was feitelijk het gebrek aan duidelijkheid. ‘Er zijn wel wat dingetjes uitgekomen uit al die onderzoeken, maar om nu te zeggen: dit is de oorzaak van de hele klacht van de rechterkant van je lichaam, die is er niet. Ik kan nog steeds niet zeggen: dit is de diagnose.’

Aan stoppen heeft Wevers niet gedacht. Op de kwestie slijtage antwoordde zijn met een lach. ‘Ik denk wel dat tien jaar turnen aan de top serieus telt. Maar de medici hebben er niks over gezegd. Zelf kijk ik positief vooruit hoor. We hebben het goed in de hand en doen er alles aan om het goed te houden. Maar dat is topsport hè. Het is altijd balanceren op de grens.’

Voor de WK in Stuttgart van volgende maand zullen haar ervaring en leiderschap tellen. Bondscoach Gerben Wiersma zal na de geslaagde test van zaterdag niet getwijfeld hebben aan de selectie van zijn routinier wier inbreng op balk van groot gewicht is. De teamkwalificatie voor de Olympische Spelen van volgend jaar staat of valt daarmee.

Wevers zelf was ouderwets ambitieus voor het team maar ook voor zichzelf. Haar cijfer op balk, 13,333 punten (net zoveel als zus Lieke), kan in de komende drie weken nog sterk verbeteren. De 5,2 uitgangswaarde (D-score) kan naar maximaal 6,4 opgeschroefd worden, ‘als alle verbindingen eruit komen’.

De huidige oefening is maar een basisoefening. ‘Deze balkoefening is een strategische keuze voor het teamresultaat in Stuttgart.’ Dan met een blik naar de toekomst, olympisch jaar 2020: ‘Maar het is niet de oefening die ik voor volgende jaar in mijn hoofd heb.’

Sanne Wevers is nog niet klaar. Zoveel werd dan ook weer duidelijk op een mooie zaterdagochtend in Heerenveen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden