Olomouc, Shakespeare, een harde hand en een vleugje magie

Woensdag speelt Oranje voor de vijfde keer sinds 2000 tegen Tsjechië - en voor de vierde keer tegen Karel Brückner....

Martien Schurink

Brückner kon een aardig balletje trappen, maar ook niet meer dan dat. Met zijn lange lijf en trage tred was hij verre van een topper, maar zijn spelinzicht vergoedde veel. Brückner zette de lijnen uit, ging voor in de strijd en deed dat zo voorbeeldig dat hij in de ogen van zijn fans elke vergelijking met een zekere Netzer kon doorstaan.

'Wij waren', zegt voormalig ploeggenoot Martin Rak in het voetbalblad Johan, 'de werkers, hij was het verstand van de ploeg.'

Als voetballer was hij geen grootheid, als trainer was Brückner dat evenmin, zo leek het. Hij bevrijdde Sigma Olomouc in de jaren tachtig weliswaar uit de kelder van de Tsjecho-Slowaakse competitie, maar was vervolgens niet bij machte er een stabiele topploeg van te maken. Hij zocht zijn heil dan ook wel eens elders, in Brno, Zilina, Vitrkovice, Drnovicebij en in Bratislava. Maar altijd keerde hij, overmand door heimwee, terug naar zijn geboortestad.

Dertig jaar had Brückner zich uit de naad gewerkt en toen pas durfde de Tsjechische bond het aan hem de zorg over de nationale ploeg toe te vertrouwen. Chovanec, de oud-speler van PSV, werd ontslagen, maar was Brückner wel de juiste opvolger? Had hij zich niet te lang opgehouden in de periferie van het Tsjechische voetbal en was zijn kennis van het internationale voetbal wel van voldoende niveau?

Dat bleek mee te vallen. Brückner loodste zijn ploeg bekwaam door de EK-kwalificaties heen en deed in de eindronde de wereld versteld staan door glorieus door te stoten naar de Europese halve finale. Waar uiteindelijk Keizer Otto van Griekenland eraan te pas moest komen om de Magiër van Olomouc te stoppen.

Een magiër met een harde hand. Op de training gaat het er stevig aan toe. Brückner eist alles van zijn spelers, maar bovenal eist hij een topconditie. Dat zie je, beweert Rak in Johan, terug in de wedstrijd, in de forechecking, de snelle pass, het onder druk zetten van de tegenstander.

Maar het allerbelangrijkst zijn toch de praatsessies met zijn spelers, die uren kunnen duren. Eerst met de aanvoerder, daarna met de spelers afzonderlijk en ten slotte met de hele groep.

Geen speler ter wereld die warm loopt voor colleges zonder eind, maar de Tsjechen schijnen er wel wel pap van te lusten. Het waren volgens Rak dan ook wijze lessen in voetbal. 'Wij waren diep onder de indruk van zijn kennis van het spel en van zijn gedrevenheid.'

Een hard, maar geen onprettig mens, zeggen intimi, zolang je maar accepteert dat hij gesteld is op een zekere distantie. Rak weet dan ook niet wat zijn oude ploegmaat drijft. 'Ik zie hem als een locomotief, altijd op stoom. Maar de raampjes van de locomotief zijn beslagen. Niemand krijgt de machinist te zien.'

Uiteraard kan de succescoach overal aan de slag, maar niemand in zijn omgeving gelooft dat de grijze liefhebber van voetbal en andere hoge kunsten op zijn oude dag de bakens gaat verzetten. Niet alleen omdat hij een provinciaal in hart en nieren is en hardnekkig blijft geloven dat Olomouc de hemel op aarde is. Maar vooral omdat de voetbalcomponist niet buiten zijn familie kan.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden