COLUMNPeter Winnen

Of nieuwe maatregelen wielrennen veiliger maken? Een beetje. Misschien

null Beeld

Het was dringen geblazen voor de ploegen om een startbewijs te bemachtigen voor de Ster van Bessèges. Na de afgelastingen van een flink aantal voorbereidingswedstrijden, om de bekende redenen, was het aanbod van wedstrijdkilometers schaars. In Bessèges waren ze er blij mee; een heel rijtje cracks kon worden toegevoegd, en die hadden er zin in. Het enthousiasme spatte van het televisiescherm.

‘Het peloton is echt veranderd, heb ik het idee’, zei Bauke Mollema erover, met een ijzeren plaat en schroeven nog in de arm – een cadeau uit de laatste Ronde van Frankrijk. ‘Zelfs hier wordt gekoerst alsof we in de Tour zitten. Renners nemen risico’s waardoor er veel is gevallen.’ Inderdaad, je kon de televisie niet aanzetten of ze vlogen op een hoop.

Terwijl in Bessèges de verbanddozen werden geopend kwam de internationale wielerunie met een heel pakket maatregelen om de veiligheid in wielerkoersen te vergroten. Na de verschrikkelijke confrontatie van Dylan Groenewegen met Fabio Jakobsen vorig jaar in Polen krijgen de kwaliteitseisen voor dranghekken in de laatste paar honderd meter van een koers prioriteit. Dat werd tijd. Groenewegen is zwaar gestraft voor een onbesuisde actie terwijl het ernstige gevolg voor Jakobsen de organisator kon worden aangerekend, om maar te zwijgen van de UCI zelf die het gebruik van losstaand schroot aan weerszijden van de finishlijn had toegestaan, nota bene op een licht bergafwaarts lopend wegdek waarop jaarlijks illustere sprintsnelheden worden bereikt.

En zo komen er nog wat voorschriften voor ‘gevaarlijke sectoren’ die door een speciaal op te leiden ‘Event Safety Manager’ worden bewaakt. Die krijgt het nog druk.

Er zal ook secuur gekeken worden naar ‘gevaarlijke gedragingen’ in het peloton. Bidons weggooien, bijvoorbeeld. Of de super tuck, waarvoor men vanaf 1 april kan worden geschorst. Het verbod op deze aerodynamische houding waarin men afdaalt met de testikels aan weerszijden van de bovenbuis heeft al tot veel discussie geleid tussen voor- en tegenstanders. Opmerkelijk weinig renners spreken zich uit voor een verbod. Michal Kwiatkowski noemt het ronduit belachelijk: we zijn professionals en weten wat we doen!

Ik ben geneigd met Kwiatkowski mee te gaan. Wie niet op de stang kan dalen is ook met de kont op het zadel een gevaar op de weg. De super tuck lijkt me een vrij natuurlijke houding in de afzink, voor een renner die weet wat hij doet. Zolang hij maar niet meetrapt. Dat ziet er niet uit.

Zullen de nieuwe maatregelen wielrennen veiliger maken? Een beetje. Misschien. Ik moet steeds denken aan de indrukwekkende woorden in Bureau Sport van Merijn Zeeman, sportief directeur van Jumbo Visma. Dat hij Dylan Groenewegen wekenlang had ‘opgepompt’ voor die sprint in Polen. Dat hij niet had gezegd: laat maar zitten, veel te gevaarlijk. ‘We zitten er samen in.’

Dat is inzicht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden