Oer-Engelse Shakespeare kreeg Leicester weer aan de praat

Onder het bewind van Craig Robert Shakespeare is Leicester City helemaal opgeleefd.

Craig Robert Shakespeare. Beeld getty

Madrilenen kunnen dit voorjaar twee verschillende Shakespeares zien. Begin juni is er een Hamlet in het Teatros del Canal, en in het Vicente Calderon-stadion staat vanavond Craig Robert Shakespeare langs de zijlijn. Zijn Leicester City speelt daar in de kwartfinales van de Champions League tegen Atlético Madrid, de belangrijkste wedstrijd uit de 133-jarige clubgeschiedenis.

Sinds het tragische ontslag van Claudio Ranieri is de regerend landskampioen van Engeland onder het bewind van Shakespeare helemaal opgeleefd. Sir Claudio zat nog niet op het vliegtuig naar zijn geboorteland Italië of The Foxes speelden Liverpool van de mat. Er volgden nog vier competitieoverwinningen en een knappe 2-0-winst op Sevilla waardoor City verder kon bekeren.

Bekend gezicht

Hiermee schreef de 53-jarige Shakespeare geschiedenis. Hij was de eerste Engelse manager die begon met vier zeges in de Premier League. Alleen de buitenlanders Guus Hiddink, Carlo Ancelotti, José Mourinho en Pep Guardiola hadden dit gepresteerd. Hij is ook de eerste Engelse manager in kwartfinales van Europees topvoetbal sinds 2011. De geschiedenis leert dat het moeilijk zal worden voor Leicester. In een handvol Europese optredens is de bescheiden club al twee keer uitgeschakeld door Atlético.

Een nieuw gezicht is Shakespeare niet bij Leicester. De oud-middenvelder van Walsall, West Bromwich Albion en Grimsby Town is al negen jaar werkzaam bij Leicester City. Jarenlang werkte hij met voormalig hoofdcoach Nigel Pearson, onder wie hij in het verleden met plezier heeft gevoetbald. De twee hebben een hechte band, die in de zomer van 2015 brak.

Na de club op miraculeuze wijze in de Premier League te hebben gehouden werd Pearson, wegens dubieus gedrag tijdens een zomertour door Thailand, op staande voet ontslagen door de Thaise eigenaar. Shakespeare bleef als rechterhand van Ranieri toen die werd aangesteld als opvolger.

Claudio Ranieri. Beeld afp

De Italiaan borduurde voort op de fundering die door Pearson was gelegd en maakte dankbaar gebruik van de kennis van 'Shakey'. De spelers waardeerden Ranieri, maar hielden van diens oer-Engelse assistent, met name van diens gevoel voor humor.

Dit seizoen verliep de samenwerking tussen de twee minder goed. Op een vraag van een journalist of Ranieri genoeg met hem sprak, antwoordde Shakespeare diplomatiek: 'Wat is genoeg? Dat is een vraag voor Claudio (...) Elke assistent-manager is er om de manager te ondersteunen op de manier die de manager goeddunkt.'

De succesvolle wisseling van de wacht heeft tot vragen geleid. Was het een opstand van de spelers? Welke rol speelde de kalme Shakey achter de schermen? Maandagavond zei Ranieri, als televisieanalist bij Crystal Palace - Arsenal, dat 'iemand' in de club hem een zetje heeft gegeven, maar niet de spelers. 'Ik kan niet geloven dat de spelers mij omgebracht hebben, nee, nee, nee', beweerde de 65-jarige Ranieri. Hij heeft de 'dader' persoonlijk gezegd wat hij ervan denkt.

Bevrijding

Voor de spelers leek het vertrek van Ranieri als een bevrijding te hebben gewerkt. Het eerste wat Shakespeare deed was 'terugkeren' naar de winnende formule, inclusief de manier van spelen: 4-4-2. Tegen Liverpool, eind februari, stond het kampioensteam in het veld, met Wilfred Ndidi op de plek van de vetrokken N'Golo Kante.

Alle ballen zo snel mogelijk naar Vardy, luidde de opdracht. Na nog geen half uur spelen had de spits al gescoord. Leicester speelde alsof de rampzalige eerste helft van seizoen 2016-2017 niet had plaatsgevonden.

Hoe belangrijk die vertrouwde opstelling is, bleek afgelopen zondag. Door blessures en de beslissing spelers te sparen voor 'Madrid', begon Shakespeare de uitwedstijd tegen Everton zonder vertrouwde krachten als Christian Fuchs, Wes Morgan, Danny Simpson, Shinji Okazaki en Riyad Mahrez. Het gevolg? Zijn eerste verlies. De komende maanden zullen uitwijzen of hij door kan gaan als hoofdcoach. Het liefst hebben de Thaise eigenaren een prestigieuze naam. Wat dat betreft is zo'n beroemde achternaam, die meer voorkomt in Midden-Engeland dan in de rest van het land, wellicht een voordeel.

Jamie Vardy juicht na het derde goal van Leicester tegen Liverpool, 27 februari 2017. Beeld afp

De fans lijken allang blij te zijn dat het degradatiegevaar geweken is en Leicester de Engelse eer hoog houdt op het vasteland. Of bevatte het spandoek met de strijdlustige tekst 'Let slip the dogs of war' ('Laat de oorlogshonden los') uit Shakespeare's toneelstuk Marcus Antonius een geheime boodschap? De Romeinse generaal beloofde wraak nadat Julius Ceasar in de rug was gestoken door Brutus.

Vast staat in elk geval dat het King Power-stadion van Leicester het decor is geweest van een shakespeareaans koningsdrama. Met Shakespeare als voorlopige winnaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.