Nuttige en betrouwbare corrector

Eyong Enoh..

Van onze verslaggever Charles Bromet

amsterdam Het is misschien niet de eerste associatie die je hebt bij voetballers, dat ze in hun huiskamer hun vrouw staan te helpen bij de bevalling van hun kind. Maar voormalig medicijnenstudent Eyong Enoh (23) bracht tweeënhalf jaar geleden gewoon zijn opgedane kennis in praktijk, toen hij zijn eerstgeborene, zoon Leon, ter wereld bracht.

De vastberaden defensieve middenvelder van Ajax mag dan bekendstaan als een bevlogen corrector die ruwe tackles niet schuwt – in huize Enoh is hij doorgaans de kalmste, dus ook in een noodsituatie als die van destijds.

De uit Kumba, in het westen van Kameroen, afkomstige Enoh voetbalde op dat moment in Zuid-Afrika voor het filiaal van Ajax uit Kaapstad. ‘Ik kan me alles niet exact herinneren vanwege de adrenaline en het enthousiasme dat ik voelde, toen het moment daar was. Ik praat er niet al te graag over, omdat ik dan denk over wat er had kunnen misgaan, maar God heeft me toen bijgestaan.

‘We hadden een afspraak bij het ziekenhuis, maar toen we de check-up hadden gedaan, zeiden ze: het is nog niet zo ver. We gingen naar huis. ’s Avonds kwam de baby toch. Voordat we konden bellen met het ziekenhuis, moest ik zelf in actie komen.’

Het is geen situatie die hij graag nog eens meemaakt, zegt Enoh. ‘De omstandigheden hebben me geleerd mijn vrouw de volgende keer gewoon in het ziekenhuis te laten verblijven.’

Dokter Eyong Enoh, zijn vader had hem die titel graag zien dragen. ‘Vroeger droomde ik er al van medicijnen te studeren en mijn vader moedigde dat ook alleen maar aan. Op school had ik altijd interesse in scheikunde en biologie, dus leek het een logische keuze die studie op te pakken. Gelukkig ben ik zo bevoorrecht dat ik nu carrière kan maken als voetballer. Later kan ik mijn studie dan altijd opnieuw oppakken.’

Trots vervulde de familie Enoh – hij heeft vier zussen en een broer – opnieuw toen vorig jaar in Amsterdam werd besloten zijn stage te bekronen met het aanbieden van een tweejarig contract.

‘Voetballen voor Ajax, een club die in heel Afrika nog altijd een grote naam heeft, is voor mij het realiseren van een droom. Van elk moment dat ik hier ben wil ik genieten. En elke minuut die ik speel, of het nu op een training is of tijdens de wedstrijd, geef ik alles.’

Met die houding dwong Enoh vorig seizoen zijn transfer af. ‘Je hebt tien dagen om jezelf te bewijzen’, hield toenmalig coach Marco van Basten hem voor.

Op zijn hotelkamer in het Holiday Inn, zonder zijn vrouw en twee kinderen, nam de middenvelder zich voor alles te geven om te slagen. ‘Ik haalde mijn inspiratie uit gospelmuziek, waar ik vaak en graag naar luister’, zegt Enoh.

‘Ik zei tegen mezelf: wat ga je doen met de mogelijkheid die je wordt geboden? Die moet je grijpen. Maar je moet daarbij voorkomen dat je de druk op jezelf niet te hoog opvoert, anders gaat het misschien tegen je werken.’

Daarin is hij goed geslaagd. Enoh is het type speler dat niet bij bosjes tegelijk uit de jeugdopleiding van Ajax komt. Hij heeft een functionele techniek, maar zijn kracht ligt besloten in zijn corrigerende werk op het middenveld.

Enoh is al gearriveerd om het vuur te blussen, voordat de brand is uitgeslagen. Aan de zijde van aankoop Demy de Zeeuw verricht hij de opruimwerkzaamheden. Dat hij de voor Chelsea uitkomende Ghanese international Michael Essien als zijn grote voorbeeld noemt, kan nauwelijks verrassend worden genoemd. Als speler van Ajax werd Enoh in een mum van tijd international. In juni debuteerde hij voor Kameroen in de interland tegen Marokko.

‘Ik ben een goed onderhouden auto die overal op berekend is en altijd klaar is voor vertrek. De coach hoeft de sleutel maar in het contact te steken en dan weet hij dat ik er klaar voor ben’, zegt hij.

Als 18-jarige maakte hij zijn eerste transfer naar Magusa Türk Güsü SK, een club op Cyprus. Hij speelde er anderhalf seizoen, werd uitgeroepen tot speler van het jaar, en verkaste daarna naar Ajax Cape Town. En in september 2008, bijna een jaar geleden, kreeg hij dus zijn kans bij Ajax.

‘Ik zorgde ervoor dat ik mijn prioriteiten stelde. Ik ben al geen persoon die er graag op uit trekt, en in Amsterdam was dat niet anders. Ik dacht: zorg eerst maar eens dat je slaagt, dan komen de andere dingen vanzelf.’

Het hielp bovendien niet dat zijn vrouw en kinderen de eerste zeven maanden van zijn verblijf in Nederland nog niet bij hem konden zijn. ‘Dat was zwaar en ik moest natuurlijk ook aan het klimaat wennen en de intensiteit van de trainingen. Dus zei ik tegen mezelf: pas je aan en doe het snel. En neem alles zoals het komt.’

Een ontwapenende grijns verschijnt op zijn gezicht. ‘Dat lukte en toen kwam mijn familie.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden