SchaatsenWereldbeker Calgary

Nuis laat zich niet ontmoedigen door in blakende vorm verkerende Koelizjnikov

Pavel Koelizjnikov steekt in de supervorm die Kjeld Nuis nog ontbeert. De Rus vloog over het ijs. Donderdag beginnen de WK.

Kjeld Nuis tijdens de 1.000 meter in Calgary.Beeld AP

In de catacomben van de Olympic Oval schudt Kjeld Nuis driftig zijn hoofd. Hem is zojuist gevraagd of hij er niet moedeloos van wordt als hij Pavel Koelizjnikov over het ijs ziet denderen. De Rus wint zaterdag, tijdens de vijfde wereldbekerwedstrijd van het seizoen, de 1.000 meter in een baanrecord (1.06,40). ‘Koeli’ in deze vorm, zoveel is duidelijk, heeft de wereldtitel komende week in Salt Lake City voor het oprapen. 

Maar zo wil Nuis, derde op een halve seconde van de Rus, niet denken. ‘Als ik er moedeloos van zou worden, zou ik morgen stoppen met schaatsen’, zegt hij. Hij zegt juist blij te zijn dat hij weer op niveau is. Niveau Thomas Krol dan, haast hij zich erbij te zeggen. In de onderlinge race tegen zijn ploeggenoot is het verschil slechts twee duizendste in het voordeel van Krol. ‘Ik moet nu naar het niveau Koelizjnikov toegroeien.’ En ja, dat kan, zegt hij. Ook al is de tijd kort. 

De Rus steekt in de supervorm die Nuis nog ontbeert. Koelizjnikov liet doodleuk weten dat zijn baanrecord in Calgary slechts ‘een trainingsrit’ was geweest. ‘Ik kan veel sneller.’ En van de favorietenrol ligt hij al helemaal niet wakker. ‘Dat was ik bij wedstrijden in 2015, 2016, 2017, 2018 en 2019 ook al. Niets nieuws voor mij.’

Onstuimig seizoen

Voor bijna alle schaatsers zijn de WK afstanden de belangrijkste wedstrijd van het jaar, maar dat geldt zeker voor Nuis. De wereldrecordhouder op de 1.000 en 1.500 meter kende een onstuimig seizoen met weinig uitschieters. In oktober liep hij een hersenschudding op, nadat hij op trainingskamp in Inzell precies voorover was gebogen op het moment dat ploeggenoot Krol de kofferbak van de auto opendeed. Met de naweeën van die klap kampte Nuis nog lang. 

Nog meer gevolgen had een zware griep in december. Voor de NK afstanden, het kwalificatiemoment voor de WK afstanden in Salt Lake, zei hij af omdat hij nog herstellende was. Volgens zijn ploeg was hij vijf kilo afgevallen. Bij afwezigheid van Nuis werd Koen Verweij derde op de 1.500 meter en Dai Dai Ntab derde op de 1.000, normaliter goed voor plaatsing voor het WK. Maar dat was buiten de selectiecommissie van de KNSB gerekend. Die besloot Nuis een aanwijsplek te geven.

Voor de beeldvorming was het niet handig dat hij wel op dat NK aanwezig was geweest. Niet om te rijden, maar voor een pr-stuntje: het slaan van een herdenkingsmunt. Bovendien was hij ook al een week in training. ‘Waarom niet eerlijk tegen elkaar strijden in een skate-off’, vroegen Verweij en Ntab zich af. ‘Ze stapten naar de geschillencommissie, die wees hun beroep af. Zo werd pas half januari duidelijk dat Nuis definitief naar de WK afstanden zou gaan.

Op de NK sprint, twee weken terug in Heerenveen, maakte Nuis zijn rentree. Hij won wel, maar domineerde niet. Naar eigen zeggen reed hij ‘poeptijden’ en won hij slechts omdat Ronald Mulder viel en Hein Otterspeer twee keer vals startte. Ondertussen nam de vorm van Verweij allengs toe, met als uitroepteken vrijdagavond in Calgary zijn winst in de B-groep op de 1.500 meter. 

Betere vorm

Hij deed dat in een tijd waarin hij ook in de A-groep zou hebben gewonnen (1.43,10). Uitgerekend voor die afstand had Nuis eerder die week afgezegd, omdat hij zich wilde sparen voor de WK. Zo werd nog steeds niet duidelijk of Verweij nu inderdaad in een betere vorm steekt dan Nuis. Wéér discussie. 

Natuurlijk, Nuis had ook gezien hoe Verweij met cowboyhoed – een geschenk van de organisatie in Calgary voor de winnaars – trots op het podium had gestaan. ‘Maar ik was niet onder de indruk van zijn tijd’, zei hij. Verweij zelf had juist gezegd dat hij dit weekend de beste van de wereld was geweest. Nuis: ‘O ja? Zoiets zou ik dan weer niet snel zeggen.’

Nuis had Verweij tijdens ‘het hele gebeuren’ van de beroepszaak nog wel een appje gestuurd, evenals naar Ntab. ‘Ik ken Koen nog uit Jong Oranje, heb een geweldige tijd met hem gehad. Ik vond het belangrijk om iets van me te laten horen. Zo van: wat een gedoe hè.’ Nuis kreeg alleen antwoord terug van Verweij, maar die had verder niet veel behoefte aan contact. ‘Ik heb mijn eigen cirkel van vertrouwelingen met wie ik praat. Collega’s krijg je, vrienden kies je uit.’

Verweij is in Salt Lake nu reserve op de 1.500 meter. Het is de afstand waarop Nuis zich de meeste kans op succes toedicht, en volgens hem heus niet alleen omdat dat de afstand is waarop Koelizjnikov niet meedoet (die richt zich op de 500 en 1.000 meter). Nuis: ‘De 1.500 is afstand die het dichtste bij me staat.’

Hij zal dan wel moeten afrekenen met Thomas Krol, de titelverdediger. Hun onderlinge relatie heeft er niet onder te lijden gehad. Twee uur voor hun race zaten ze nog gezellig op de kamer een computerspelletje te spelen. Krol: ‘Strijden doen we op het ijs, niet daarbuiten. ‘Al zal het volgende week op de WK waarschijnlijk iets minder gezellig zijn, erkende hij. ‘Dan zijn de belangen een stuk groter.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden