Nu mag zoon Avital zijn vader adviseren

De Selingers troffen elkaar dinsdag in Amstelveen. Deze Nederlandse primeur trok echter amper 100 volleybalfans...

Hun ogen zoeken elkaar voortdurend op in de Emergohal. Vader en zoon Selinger, Arie en Avital. Vader is de Godfather van het Nederlandse volleybal, zijn zoon de cultuurbewaker van zijn erfenis. ‘Zonder de Selingers zou het niveau van het Nederlandse volleybal beslist veel lager zijn’, zegt oud-international Ron Boudrie. Hij kan het weten, hij trainde jaren onder Arie en speelde vijftien jaar samen met Avital.

Arie en Avital Selinger stonden dinsdagmiddag in de Emergohal in Amstelveen tegenover elkaar. Geen unieke gebeurtenis, in Japan kwam dat eerder voor, maar voor Nederland is het wel een primeur.

Een prachtige affiche dat in de VS een sporthal van 10 duizend man moeiteloos zou doen vollopen, maar in Nederland amper honderd man op de been brengt. De vrouwenploeg van Israël, sinds een jaar getraind door Arie, won een oefenwedstrijdje (3-1) van Martinus, de ploeg van coach Avital.

Voor een man van 71 ziet Arie er bijzonder patent uit. Tijdens de warming-up is hij nog steeds de aangever. Geen detail ontsnapt hem. Hij praat veel met zijn speelsters, van wie meer dan de helft emigranten uit het Oostblok zijn. Zijn beste speelster is een Russin van 39.

Met zijn selectie bereidt de oude Selinger zich in Amstelveen voor op de voorronde van de WK-kwalificaties die op 2 januari in Sheffield in Engeland begint.

Arie Selinger is de bedenker van het Bankrasmodel. Na de vijfde plaats op de Olympische Spelen van Seoul 1988 trok hij alle internationals terug uit de competitie. Trainen was het devies, vijf uur per dag, in sporthal Bankras in Amstelveen.

Voor Nederlandse begrippen was die aanpak niet alleen bijzonder revolutionair, het wekte veel onbegrip op. ‘Hij werd enorm tegengewerkt’, zegt Frits Suèr, een van de aartsvaders van Martinus, dinsdag in de Emergohal. ‘Maar Arie was compromisloos in zijn streven naar het hoogste doel.’

Met Avital als spelverdeler voor de geblesseerde Peter Blangé veroveren de lange mannen in Barcelona 1992 olympisch zilver. Vier jaar later, zonder de kleine Selinger, wordt in Atlanta het hoogst haalbare in de sport – olympisch goud – verwezenlijkt. ‘De basis voor het goud is onmiskenbaar door Arie gelegd’, weet Boudrie. ‘Hij heeft ons als volleyballers gevormd.’

Boudrie vindt het een voorrecht onder Arie Selinger te hebben getraind. ‘Die man was zijn tijd ver vooruit. Hij was hard, soms meedogenloos. Hij wist de weg naar het hoogste doel en week daar nooit van af. Hij was belangrijk voor mijn ontwikkeling als volleyballer, én als mens.’

Suèr vindt dat de invloed van Arie Selinger veel verder reikt dan het volleybal. ‘Hij bracht een cultuuromslag in de Nederlandse topsport teweeg. Hij was de grondlegger van het professionele denken, de eerste die ons leerde dat topsport een vak was, waaraan dag en nacht geschaafd moest worden. Hij inspireerde de topsport in Nederland op een manier waaraan we nu nog plezier beleven. Kijk naar de waterpolovrouwen in Peking, die de werkwijze van Selinger kopieerden.’

Zoon Avital volgde de voetsporen van zijn vader. Als coach is hij de bewaker van de Selinger-lijn. ‘Avital is wat menselijker als coach’, zegt Suèr die het traject van de vrouweninternationals bij Martinus drie jaar van dichtbij volgde. ‘Hij houdt wat meer rekening met de sociale aspecten. Geeft ze meer speelruimte en eigen verantwoordelijkheid.’

Avital is trots op zijn vader. ‘Hij is de allerbeste als het om kennis van het volleybal gaat. Echt de allerbeste.’ Die kennis schreef hij op in zijn boek en testament ‘Power Volleybal’ dat in de VS zo’n beetje als de bijbel van het volleybal geldt.

De spelverdeler die zijn geringe lengte van 1,75 meter compenseerde met een fabelachtig spelinzicht en briljante techniek, trainde vier jaar onder zijn vader. ‘Dat waren de gelukkigste jaren in mijn leven’, zegt vader Arie.

‘Hij was gemakkelijk te coachen, bezat een enorme zelfdiscipline en was een grote persoonlijkheid.’ Vanaf 1989 werkte vader zo’n vijftien jaar in Japan. Altijd met vrouwenploegen. ‘Vrouwen zijn gedrevener, trouwer.’

In het begin van zijn carrière als coach vroeg Avital vaak zijn vader om advies. ‘Hij was mijn voorbeeld, had veel meer ervaring.’ Net als zijn vader koos hij nooit voor de gemakkelijkste weg. ‘Avital is deels gevormd door zijn vader’, zegt Suèr, ‘maar heeft wel degelijk een forse eigen ontwikkeling doorgemaakt. Ik weet zeker dat de vader bijzonder trots is op zijn zoon.’

Dat wordt door de vader niet tegengesproken. ‘Tegenwoordig vraag ik mijn zoon om advies. Hij is veel verder dan ik. De cirkel is rond.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden