WIELRENNENCRITÉRIUM DU DAUPHINÉ

Nu het wielerseizoen zo kort is, vliegen alle renners erin

In een normaal seizoen kon een renner een matig voorjaar compenseren met een betere zomer of herfst. Nu niet. Wie deze weken geen prijzen pakt, heeft bar weinig andere kansen.

Remco Evenepoel stort in de Ronde van Lombardije in een ravijn.Beeld AP

Stuur een hongerig peloton wielrenners een gevaarlijke afdaling in en het is een kwestie van tijd tot een aantal renners tegen de grond smakt. Dat is precies wat er afgelopen weekend in het Critérium du Dauphiné gebeurde. Het belangrijkste slachtoffer vanuit Nederlands oogpunt: Steven Kruijswijk.

De 33-jarige Nederlander wilde zich in de Franse rittenkoers in vorm rijden voor de aanstaande Tour de France, de wedstrijd waar hij vorig jaar als derde eindigde, maar hij kwam in de voorlaatste etappe hard ten val in de afdaling van de Col de Plan Bois. Met een ontwrichte schouder, butsen en schrammen kon hij zaterdag al op huis aan. Emanuel Buchmann, de Duitser die vorig jaar vierde werd in de Tour, viel eveneens en moest de koers verlaten.

Verderop in de etappe klapte Primoz Roglic, de leider in de wedstrijd, tegen de grond, op een doodeenvoudig kaarsrechte weg. De kopman van Jumbo-Visma stapte weer op en reed met half ontbloot achterwerk, maar zonder tijdsverlies, de etappe uit. Dat was geheel in lijn met zijn uitstekende optreden in de Franse rittenkoers, waar hij de tweede etappe won en steeds veruit de beste klimmer was.

Te veel hinder

Zondag echter ging de 30-jarige Sloveen niet meer van start. Hij ondervond te veel hinder van zijn valpartij. Met zijn afmelding gaf hij de eindoverwinning in de Dauphiné uit handen aan Daniel Martinez uit Colombia.

Jumbo-Visma liet na de dubbele tegenslag van zaterdag hun veerkracht zien. Sepp Kuss hoefde zondag niet langer te knechten voor Roglic, zoals hij eerder met verve had gedaan. De 25-jarige Amerikaan soleerde bergop naar de zege op de Montée de l’altiport, waar de finishstreep net als een dag eerder op een landingsbaan getrokken was.

Jumbo-Visma-baas Richard Plugge, die ook de valpartijen van Remco Evenepoel en Maximilian Schachmann in de Ronde van Lombardije had gezien, lanceerde zondag het plan om met de professionele ploegen zelf een parcourscontrole op te tuigen. De UCI schiet volgens hem keer op keer wat tekort. ‘We moeten met de ploegen, de renners en de organisaties zorgen dat we een een minimumset aan kwaliteitseisen gaan opstellen voor een parcours en dat een extern bedrijf dat gaat checken.’

Het is niet zo dat de wielerparcoursen nu helemaal niet worden gecontroleerd. Een week voor de start was een andere bergpas, de Col de l’Epine, nog uit het parcours gehaald van de zaterdagetappe. Het wegdek in de afdaling zou in te slechte staat verkeren.

Primoz Roglic valt in de vierde etappe van het Critérium du Dauphiné.Beeld Cor Vos

Onveilige afzink

Daarom was uiteindelijk de Col de Plan Bois de eerste pukkel in die etappe, maar erg veilig bleek die afzink ook niet. Tom Dumoulin omschreef de eerste kilometers ervan met uitgerekte lettergrepen als ‘le-vens-gevaarlijk’. ‘Overal lag grind, overal diepe putten en gaten en bijna 15 procent naar beneden. Dat dit nog kan gebeuren in het moderne wielrennen is echt een schande.’

Nu vrijwel het complete wielerseizoen in drie maanden is gepropt, is het belang van elke afzonderlijke wedstrijd toegenomen. In een normaal seizoen kon een renner een matig voorjaar compenseren met een betere zomer of herfst. Nu niet. Wie deze weken geen prijzen pakt, heeft bar weinig andere kansen. En dus vliegt iedereen erin.

Dat gold ook in de Dauphiné. In doorsneejaren een wedstrijd van acht dagen, was het dit jaar slechts vijf etappes lang: één heuvelrit en vier bergritten die allemaal bergop eindigden. Iedere rit was het volop koers. ‘Ik denk dat ik nog nooit zulke zware vijf dagen achter elkaar heb gehad. Dit maak je zelfs in de Tour niet mee’, hijgde de 29-jarige Dumoulin zondagmiddag nadat hij als vijfde over de streep was gekomen en de zevende plaats in het eindklassement had veiliggesteld.

Alle renners hebben minder wedstrijdritme dan normaal en voelen de druk om hard te rijden. Is het niet om mee te doen om de etappezege dan toch om koershardheid op te doen voor de aankomende Tour de France. Zo zal het peloton, wellicht ongemerkt, telkens dieper in de reserves tasten en meer risico nemen. Als de parcoursbouwers vervolgens de veiligheid van de renners veronachtzamen, is er geen houden meer aan.

Steven Kruijswijk ging ook onderuit in de in de vierde etappe van het Critérium du Dauphiné.Beeld Cor Vos

Talloze tuimelingen

Plugge wil de verklaring voor de talloze tuimelingen niet te veel bij het razende peloton leggen. Wellicht dat de tekortkomingen in de parcoursen in het huidige compacte seizoen duidelijker aan het licht komen, maar dat doet volgens hem niets af aan het dieper liggende probleem. ‘Misschien dat het voorheen vaker net goed ging dan nu. Maar ook toen hadden situaties als die van afgelopen weekend niet mogen voorkomen. Net goed is niet goed genoeg.’

Bovendien, zo benadrukte Plugge, ging het de afgelopen jaren ook al te vaak gruwelijk mis. Hij riep Edo Maas in herinnering. Het pas 19-jarige talent hield aan een aanrijding met een auto in een Italiaanse koers vorig jaar een complete dwarslaesie over. ‘Of neem Wout van Aert, die vorig jaar in de Tour aan een hek bleef hangen dat er niet had moeten staan.’

Voor Jumbo-Visma is het afwachten of Roglic en Kruijswijk op tijd hersteld zullen zijn om de Tour de France te kunnen betwisten. Maar de Nederlandse ploeg mag zich in ieder geval verheugen in de wetenschap dat hun team zo sterk is dat het tegenslag weet te pareren met een klinkende zege.

Ze weten ook dat hun grootste uitdager, de tourwinnaar van vorig jaar Egan Bernal, na de derde etappe met rugklachten moest opgeven. En dat hun derde kopman, Dumoulin, steeds beter ging rijden in de Alpen. ‘Het is heel zwaar geweest. Ik ga nu lekker uitrusten en hopelijk heeft me dit een stap dichter bij topvorm gebracht richting de Tour.’

Favoriet Evenepoel stort in de Ronde van Lombardije in een ravijn

Het Belgische talent Remco Evenepoel, 20 jaar nog maar, startte zaterdag als topfavoriet in de Ronde van Lombardije, die zaterdag werd verreden. De kannibaal van Schepdaal wint zo’n beetje overal waar hij verschijnt; in eendagswedstrijden, in etappekoersen, in tijdritten.

Aan alle hooggespannen verwachtingen kwam wreed een voortijdig einde. In de afdaling van de Muur van Sormano botste hij tegen een muurtje van een brug, ging over de kop en verdween in een metersdiep ravijn. Later bleek dat hij zijn bekken heeft gebroken.

De Belg kwam ten val toen hij deel uitmaakte van een kopgroep met onder anderen de uiteindelijke winnaar Fuglsang, Bauke Mollema (vierde) en George Bennett. Het was meesterdaler Vincenzo Nibali die zijn tegenstanders onder druk zette door een hoog tempo aan te houden.

Sormano is een beruchte afzink, bochtig en onoverzichtelijk. Nadat eerste hulp was verleend, werd Evenepoel op een brancard en met een nekbrace om omhoog gebracht en naar het ziekenhuis in Como vervoerd. Naast zijn bekkenbreuk stelden artsen ook een gekneusde long vast.

Volgens zijn ploegleider Davide Bramati van Deceuninck-Quickstep is Evenepoel al die tijd bij bewustzijn gebleven. ‘Hij kon praten en klaagde over pijn aan zijn rechterzijde’, verklaarde hij tegen Sporza. Hij was snel ter plekke, toen hij alleen diens fiets zag staan bij het muurtje. De computer was op dat moment al gestopt met het uitzenden van data.

Rob Gollin

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden