Wedstrijdverslag Skiën

Noor Jansrud met gebroken hand toch meester van de afdaling

Wisseling van de wacht bij de WK afdaling in het Zweedse Are: skikoning Aksel Lund Svindal deed afstand van zijn troon ten faveure van land- en kamergenoot Kjetil Landsrud.

Kjetil Jansrud. Beeld AP

De koning is afgetreden, leve de nieuwe koning, kopten de Noorse kranten zondag. Afdalingsgrootmeester Aksel Lund Svindal beëindigde zaterdag in Zweden zijn imposante loopbaan op ’s wereld steilste bergen met het WK-zilver. Hij knuffelde vervolgens zijn kamergenoot Kjetil Jansrud die met het behalen van de voornaamste skiwereldtitel tot de nieuwe alpine-koning mocht worden uitgeroepen.

Het Noorse winterfeest, bepaald niet het eerste van de afgelopen jaren op besneeuwde hellingen, had zich de voorbije maanden niet direct aangekondigd. Svindal (36) zocht na zijn olympische goud van vorig jaar op de kunstsneeuw van Jeongseon, naar zijn vorm, won slechts één Super-G en kondigde in januari op de Streif van Kitzbühel zijn afscheid aan.

Jansrud (33), kerel van beton met een keizerlijke baard, brak bij de training in Kitzbühel de hand. Hij moest twee weken geleden zelfs geopereerd worden. De artsen schreven hem zes weken rust voor, maar dat advies lachte hij weg. Hoe dan ook: Jansrud geleek in het geheel niet op de Viking die vorig jaar in het spoor van Svindal naar olympisch zilver koerste.

Zenuwentoestand

Zaterdag was het allemaal anders. De heersers van dit seizoen, de Zwitserse zwaargewicht Beat Feuz, de Oostenrijker Vincent Kriechmayr en de Italiaanse winnaar van de Hahnenkammrennen, Dominik Paris, konden in de moeilijke omstandigheden van Are niet hun ware topvorm tonen.

Er zakte in de ochtend een wolk over de berg en het sneeuwde. De start werd met een uur uitgesteld, een zenuwentoestand waarin slechts de meest ervaren skiërs overeind blijven. Er waren zondag ook geen technologische voordelen te behalen. De videoteams, die van de overkant van het dal de laatste lijnen van de grote concurrenten filmen, hadden geen zicht en konden de sneeuwscooters weer in de garage parkeren.

Voor Svindal was het uur vertraging extra genieten. De vriendelijke Noor gaf in tal van afscheidsinterviews te kennen dat het lichaam na zeventien jaar topskiën dan misschien versleten mocht zijn, maar dat de geest nog altijd vaardig was. ‘Ik houd van de opwinding, de teleurstelling maar ook van de nervositeit die bij grote wedstrijden hoort’, vertelde hij.

Svindal startte drie nummers later dan Jansrud, die met hesje nummer 6 de toptijd van 1.19,98 neerzette. Bij de tweede tijdmeting op het parkoers van 2.172 meter zat er geen honderdste seconde verschil tussen de twee. In de laatste meters kwam Svindal, een vent van 100 kilo, uiteindelijk tweehonderdste van een seconde tekort. Hij kon er niet mee zitten. Svindal hield niet op met naar Jansrud te wijzen. ‘Wie heeft ooit een blijere winnaar van het zilver gezien’, kopte Aftenposten dat zondag liefst vier pagina’s besteedde aan de twee godenzonen van het sneeuwland pur sang.

Messcherpe latten

Jansrud vertelde dat hij zich bij het binnenskiën van de finisharena een voetballer had gevoeld. De opwinding van het vooral Noorse publiek – Zweden heeft minder ijzers in het vuur – had hij gevoeld. Hij en Svindal waren geïnspireerd geweest het beste te geven. Ze leken in de mist ook meer te durven dan anderen. De hoogste topsnelheid kwam voor rekening van Svindal: 127 kilometer per uur. Hun sprongen in de mist waren 35 meter.

De twee zijn maten in het team dat de codenaam Attacking Vikings draagt. Dat is meer dan tweehonderd dagen per jaar op pad. Het zijn niet altijd luxe hotels waar de Noorse skigrootheden slapen. In berghutten delen ze soms een bed. Het is vroeg eruit, als de sneeuw in de morgen knalhard is. Wedstrijdpistes zijn bij voorkeur met water geïnjecteerd, waarop alleen met messcherpe latten geskied kan worden.

Svindal was sinds zijn doorbraak in 2007 de grote man van het Noorse skiën, later van het mondiale skigebeuren. Hij was knap, vriendelijk en sprak naast Engels de Europese skitaal: Duits. Het rolmodel gaf iedereen ruimschoots de tijd. Collega’s droegen hem op handen, om de mens die hij was, naast de kampioen. Svindal was universeel. Hij woonde in Innsbruck, in Oostenrijk, waarvandaan hij de wereld overvloog voor de grote wedstrijden.

De Noorse ‘koning’ beklom in 2007 de troon door in 2007 bij de WK, toen ook al in Are, twee wereldtitels te grijpen. Het was de lastige dubbel Super-G en afdaling. Het was het begin van een reeks grote successen, met nog drie andere wereldtitels, elf wereldbekers en tweemaal olympisch goud. In 2010 in Whistler greep Svindal goud op de Super-G, maar miste de begeerde olympische kroon op de afdaling. Het werd zilver, op 0,07 seconde van de Zwitser Defago. In 2018, bij de Winterspelen van Pyeongchang, maakte hij dat gat in zijn palmares goed.

Svindal had toen een topdag in een van zijn geplaagde seizoenen. Na een kruisbandruptuur in Kitzbühel in 2016 bleef hij kampen met een zwakkere rechterknie. Die werkte zaterdag in Are nog een keer naadloos mee in een race op topsnelheid van een steile berg. Ook dat uitblijven van pijn leidde tot de Noorse vreugdedans in Zweden, met de nummer twee in het middelpunt. De nieuwe koning, Jansrud, had er geen enkele moeite mee.

Brons voor Vonn in laatste race

Skidiva Lindsey Vonn heeft bij de WK in het Zweedse Åre in stijl afscheid genomen van haar sport. De 34-jarige Amerikaanse sloot af met een bronzen medaille op de afdaling, het onderdeel waarop ze in 2009 wereldkampioene werd en in 2010 olympisch goud veroverde. Alleen titelverdedigster Ilka Stuhec en de Zwitserse Corinne Suter waren sneller. De Sloveense skiester dook 0,49 seconden onder de tijd van Vonn. Suter was 0,23 langzamer dan Stuhec.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.