Nooit meer 'Hup Lotsie!'

Marc Lotz is goed in wielrennen, hij reed vier keer de Tour de France, is goed in wiskunde, hij onderbrak zijn studie voor de sport, en voor schrijven blijkt hij ook een talent te hebben....

Van knecht naar Kopman???

Een nieuw jaar, een nieuwe ploeg, nieuwe vrienden.

Het vertrouwen in mij. Net 31 en ontpoppen.

(...)

En dat ene dat mijn leven veranderde .

Mijn gastenboek staat vol, voor elk bericht een traan.

Wil aan iedereen die ooit 'Hup Lotsie' heeft geroepen mijn verhaal kwijt.

(Fragmenten van een verklaring van Lotz van afgelopen zaterdag op zijn website www. lotsie . nl)

Marc Lotz is tevens een zachtmoedige Limburger die lief is voor zijn Antje en voor zijn moeder. Hij bezoekt vaak het graf van zijn vader op de Cauberg in Valkenburg.

Bij al dat positiefs is Marc Lotz ook dom.

Anderhalve week geleden werd bij Lotz thuis (het Belgische Smeermaas, iets boven Maastricht) het medicijn annex dopingmiddel epo aangetroffen. In de koelkast. Door de politie. Nu is Lotz ontslagen, is zijn wielercarrière voorbij, wacht hem mogelijk een justitiële veroordeling en moet hij zich schuil houden. Iedereen die ooit 'Hup Lotsie' heeft geroepen, krijgt het verhaal nog wel eens te horen. Nu zwijgt Lotz' telefoon en blijft de deur dicht.

Het domme in Lotz schuilt hierin, dat hij wíst dat het in bezit hebben van epo strafbaar is. Althans, zonder doktersverklaring. Althans, op Belgisch grondgebied. Geen wielerarts zou op papier zetten dat Lotz epo moet hebben (hij is geen nierpatiënt met bloedarmoede) en overigens zeggen wielerartsen allemaal dat ze nooit epo voorschrijven. Had Lotz nu maar enkele kilometers oostwaarts gewoond (of was hij in Valkenburg blijven wonen), dan was het bezit niet strafbaar geweest.

Dat wist Lotz ook wel. Net als alle wielrenners weet hij heel veel van epo, hematocrietwaarde, hemaglobinewaarde, reticulocyten. Wielrenners móeten daar wel veel van afweten, want voor je het weet mogen ze nooit meer hun vak uitoefenen. Bel een willekeurige wielrenner op en hij blijkt tevens medicijnen te hebben gestudeerd.

'Nee, nee, nee', bezweert oudwielrenner Mark Vlijm (27), 'als je natuurlijke hematocriet 51 bedraagt en je hb-waarde 7,6, duidt dat helemaal niet op epo-gebruik, maar vooral als je hb omhoog schiet naar 12, 13, dan lijkt het wel duidelijk .'

Genoeg cryptiek, en voor de goede orde: Mark Vlijm is ex-wielrenner, nooit betrapt op doping, aanstaand juwelier in Hoorn, oud-ploeggenoot van Marc Lotz en schrijver van een steunbetuiging op diens website.

Dit seizoen reed Lotz, na jarenlang bij de Raboploeg te hebben gekoerst, voor het Belgische Quick Step. In het voorjaar presteerde hij voortreffelijk (de knecht werd tweede in de Brabantse Pijl en reed een sterke Amstel Gold Race) en wist hij zich verzekerd van Tour-deelname. Vorige week maandag ging het mis. Toen gaf Lotz aan de Belgische politie niet alleen het bezit van epo toe, maar ook het gebruik.

'De drang om de ploeg en mijn omgeving niet teleur te stellen, was zo groot dat ik mijn toevlucht heb genomen tot deze handelwijze, waarvan ook ik besef dat ze onaanvaardbaar is', aldus zijn verklaring op 1 juni.

Sindsdien zwijgt niet alleen Lotz. Ook de Belgische justitie is weinig spraakzaam. In zo'n stilte gedijen het gerucht, het indianenverhaal en de pseudo-wetenschap. Zo heeft oud-wereldkampioen en huidig Eurosport-commentator Danny Nelissen begrepen dat het zó is gegaan: politie en justitie in België waren een Nederlander op het spoor die vanuit Gellik handelde in dopingproducten en ook van witwaspraktijken werd verdacht.

'Het ging om anabolen', denkt Nelissen te weten. 'De politie was al in Marcs huis geweest toen hij niet thuis was. Later kwamen ze weer en toen heeft Marc gezegd dat hij helemaal geen anabolen heeft. Maar dat hij wel epo in zijn koelkast had staan.'

Mooi Belgisch verhaal, van de streekgenoot (Zuid-Limburg) Nelissen. Bij de zuiderburen zijn de verhalen vaak net even leuker, ook die over doping. De befaamde renner Frank Vandenbroucke vertelde ooit dat hij de spierversterker clenbuterol in huis had voor zijn hond; de minstens zo befaamde Johan Museeuw spreekt in afgeluisterde telefoongesprekken met veearts Landuyt over 'broden' en 'wespen' waar het gaat om epo, injecties of ampullen.

Overigens reden én Vandenbroucke én Museeuw (en nog een heleboel verdachte of betrapte renners) ooit in dienst van Quick Step-manager Lefevere. Die bij al die eerdere gelegenheden net zo 'ontgoocheld' was en zich 'verraden' voelde als vorige week in de kwestie-Lotz.

Belgisch Limburg is een populaire woonstreek voor Nederlandse beroepswielrenners. In Smeermaas woont ook Thorwald Veneberg, in de vroegere woning van Lotz. Wat verderop in het lichtglooiende land, in plaatsjes als Lanaken, Veldwezelt, Kesselt en Riemst, wonen Thomas Dekker, Bas Gilling, Niels Scheuneman, Bram de Groot en Karsten Kroon.

Naast fiscale zijn er ook sportieve

redenen die maken dat wielrenners zo graag bij elkaar kruipen in België. Ze trainen liefst samen. Thorwald Veneberg, net terug uit de Ronde van Luxemburg, zegt dat hij vaak alleen traint sinds hij vader is geworden. Kind vroeg wakker, hij vroeg op de fiets. 'Die andere mannen beginnen pas om tien uur, half elf.'

Samen trainen, samen van februari tot november in koersen en hotels, en dan is Lotz zeker de enige die epo in huis had en heeft gebruikt? De argwanende heeft zijn conclusies alweer getrokken, maar de Belgische justitie is nog lang niet zover.

Persmagistraat Michel Zegers van de rechtbank in Tongeren zegt dat de in de zaak waarin de naam Marc Lotz opdook één arrestatie is verricht. Het gaat om de 41-jarige Nederlander R. P. uit Gellik (Lanaken), die al bekend stond als dopinghandelaar. In de woning van de man werden groeihormonen en anabolen gevonden, geen epo, maar wel lijsten met de namen van klanten. De in hechtenis genomen Nederlander wordt ook verdacht van het witwassen van geld.

De arrestant woont aan De Dries, in hartje Gellik. Een overbuurman, de zoon van raadslid Jeurissen, weet alleen dat hij 'Ray' heet. 'Ik ken hem verder niet, hij heeft met niemand contact', zegt het raadslid zelf. Zij schat dat 'Ray' ongeveer drie jaar in De Dries woont. Geconfronteerd met berichten in de Belgische pers over 'Ray' die 'een protserige villa' zou bewonen en er een 'hoge levensstandaard' op zou na houden terwijl hij 'officieel werkloos' is, zwijgt het raadslid. Of toch niet: 'Tsja .'

Wat voor verboden middelen bij Lotz thuis zijn aangetroffen en in welke hoeveelheid, kan justitie nog niet zeggen. 'Het lab is nog bezig', zegt Zegers anderhalve week na de vondst. Duidt die duur erop dat Lotz zoveel spul in huis had dat hij mogelijk verdacht wordt van handel, en niet alleen van bezit en gebruik? Zegers blijft het antwoord schuldig.

Nog actieve wielrenners praten niet graag over doping, eufemistisch gesteld. Eenmaal gestopten doen dat ook zelden. Wielrenners die betrapt zijn en gestopt schrijven graag een boek over doping. Oud-Raborenner Mark Vlijm is gestopt en nooit betrapt, maar wil nu best over de zaak-Lotz praten.

verzucht iehier hoe afwijkend het leven van de topsporter is, Vlijm. De prestatiedrang Z en -druk zijn zo hoog dat zelfs iemand als Marc Lotz in de fout gaat. 'Welnee, het gaat helemaal niet om het geld. Het gaat om de sport. Om de topsport. Er moet altijd meer, beter. Schumacher was toch allang met autorijden gestopt als het alleen om geld ging? Het gaat om de prestatiedrang, díe is verslavend!'

Vlijm heeft Lotz een sms gestuurd. Nee, geen antwoord gehad. Begrijpelijk, vindt Vlijm. 'Marc moet nu rust hebben. En ik ben ook geen boezemvriend. Rust en een goede vrouw zijn belangrijk. Als sporter word je publiek genageld! Als je nu ziet wat sommige mensen durven te zeggen en te schrijven over hem. Hij is geen moordenaar! Als juwelier kan ik zoveel koffie drinken als ik wil, neusdruppels gebruiken, epo. Maakt niet uit. Als een wielrenner het doet, is hij zijn baan kwijt en wordt hij stijf gescholden.'

Zou Lotz de enige zijn van die Quick Step-ploeg die...? Vlijm: 'Een wielrenner zwijgt. Marc heeft alle schuld op zich genomen. Wat heeft het voor zin om eventueel de hele ploeg op te blazen? Dan blaas je de sport op. Een wielrenner denkt in het belang van het collectief. Luister: ik was een sprinter, sommige jongens hadden een bloedhekel aan me, maar ze moesten wel voor mij de sprint aantrekken. Dat doet een wielrenner dan ook.'

In de 'Marc Lotz-bocht' is het voortaan stil. In geen van de 21 bochten van de Alpe d'Huez stonden altijd zoveel supporters voor één renner als in de Marc Lotzbocht. Ze kwamen uit Limburg. Hun tenten waren oranje. Hun gezichten ook. Ze gilden. Ze dronken bier. Ze deden gek. Dat moesten ze lang doen, want het duurde en duurde voordat hij kwam.

Toch kan Marc Lotz goed fietsen. Hij is ook goed in wiskunde, kan schrijven, is aardig voor vrouw en moeder en is ook nog eens de spreekwoordelijk gezellige Limburger. Nu is hij uit de bocht gevlogen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden