Nooit meer hoog zweven en diep vallen

Wereldkampioen polsstokhoogspringen (2005) moetstoppen. ‘Sport is het mooistedat een mens kan overkomen.’..

Mark van Driel

Bij de afscheidwedstrijd van een Amerikaanse polsstokhoogspringer, afgelopen woensdag in Duitsland, ervoer Rens Blom voor het laatst wat vliegen was. Op de drukke markt van Aken sprong hij over een hoogte van 5.30 meter.

Gewoonlijk is dat geen hoogte waarmee Blom tevreden is, maar nu spiegelde hij zich aan de verrukking van een toekijkend jongetje. ‘Hij vloog, hij vloog echt’, zei het knaapje volgens de 31-jarige Limburger, die gisteren in Sittard zijn afscheid aankondigde.

Blom leek ontroerd toen hij de korte anekdote over zijn laatste gelukte sprong vertelde. Hij had nog graag vier jaar met zijn polsstok willen vliegen, liefst nog hoger dan de 5.80 waarmee hij drie jaar geleden wereldkampioen werd in Helsinki. Maar zijn achillespezen zijn te zwak voor topsport.

De 60 sprongen per week hebben vooral de pees van zijn afzetbeen (links) nauwelijks te herstellen schade toegebracht. De afgelopen drie jaar was hij vaak geblesseerd of in revalidatie. Deze week lieten de doktoren hem weten dat hij opnieuw geopereerd moet worden aan zijn linkerpees, net als in 2006 en 2007.

‘Dat kost anderhalf jaar’, rekende Blom voor in de kantine van zijn club Unitas. ‘En dan is nog maar de vraag of ik ooit weer 100 procent word.’ Op dit moment kan hij nauwelijks joggen zonder pijn.

Blom heeft naar eigen zeggen al het mogelijke gedaan om zijn pezen te laten genezen, tot experimentele therapieën uit de paardensport aan toe. Die wetenschap biedt hem enige troost. Meer zat er niet in.

Het doorzettingsvermogen is kenmerkend voor het perfectionisme van Blom, die dankzij zijn titel in Finland voor altijd als de eerste Nederlandse wereldkampioen atletiek in de boeken zal staan.

Dat perfectionisme heeft minder aandacht gekregen dan het zeldzame geluk tijdens zijn mooiste zege. In Helsinki, waar de wind tijdens de WK door het stadion kolkte, overleefde hij ternauwernood de kwalificatieronde. In de finale raakte hij tot tweemaal toe de lat, die vervaarlijk stuiterde en daarna terugviel op zijn plaats. Hij ging uiteindelijk als enige over 5.80, een hoogte die hij slechts driemaal in zijn loopbaan bedwong. (Zijn Nederlandse record staat op 5.81).

Een overwinning die met veel geluk is behaald, wordt sinds die dag in Nederlandse atletiekkringen wel ‘een Blommetje’ genoemd. Hoewel het de atleet zeker meezat, is er weinig reden geringschattend te doen over zijn prestatie. Onverwachte winnaars horen bij het polsstokhoogspringen. Bovendien had Blom al eerder laten zien dat hij hoog kon springen. Hij pakte brons bij een WK en EK indoor.

In veel opzichten is Blom een modelatleet. Hij koos als tiener voor de topsport. Toen hij in Nederland was uitgeleerd, verhuisde hij op eigen initiatief in 2000 naar Duitsland. Daar sloot hij zich aan bij een groep sterke springers om zich te bekwamen in de technisch moeilijke discipline.

Na vijf jaar keerde hij gelouterd terug naar Nederland. Hij besefte dat hij meer individuele aandacht nodig zou hebben om nog beter te presteren. En hij zocht na de teleurstellende verlopen Olympische Spelen van Athene (negende) ook geestelijke bijstand.

Dankzij de hulp van een haptonoom, oordeelde Blom in 2005, hield hij zijn hoofd koel terwijl de wind de WK verstoorde. Zijn concurrenten konden niet tegen het ongewone weer. Hoewel hij ook heeft toegegeven dat het geluk aan zijn zijde was, was het naar zijn oordeel niet de doorslaggevende factor. De lat raken mag nu eenmaal. ‘De sport heet polsstokhoogspringen’, zei hij. ‘Niet polsstok-lat-laten-liggen.’

De wereldtitel verschafte Blom buiten de atletiek naam en faam. Hij kreeg lucratieve sponsorcontracten en had met gemak kunnen uitgroeien tot een bekende Nederlander. Maar de sport ging bij hem boven geld of roem. Hij wilde liever over 6 meter springen, hetgeen volgens een Duits fysiologisch onderzoek mogelijk was. En hij zette zich in voor de komst van een polsstokcentrum in Sittard.

Uiteindelijk is Bloms gestel te zwak gebleken. Hij heeft de afgelopen jaren zijn verdiensten geïnvesteerd in een terugkeer aan de top. Desondanks ontbrak hij bij de EK, de WK en de Spelen. Sinds die magische avond in Helsinki is hij nooit meer over 5.80 gevlogen.

Blom weet dat hij voortaan zal moeten leven zonder die wonderlijke sensatie van hoog zweven en langdurig vallen – dat bijna orgastische gevoel dat hij in 2005 tot ‘diep in mijn kloten’ voelde. Hij zal het missen. ‘Sport is het mooiste dat een mens kan overkomen.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden