Nooit het geluk kunnen vinden in het walhalla

Italië is niet voor iedereen de hemel van het volleybal, merkte de ervaren international...

Ze heeft maandag niet gefungeerd als reisleidster toen ze met haar club voet aan de grond zette op Gran Canaria. Een seizoen speelde Riëtte Fledderus bij Las Palmas, vanavond de tegenstander van Martinus in de beslissende laatste groepswedstrijd van de Champions League. Maar de warme herinneringen aan de club op het vakantie-eiland zijn verdreven door een dramatisch verblijf in het Italiaanse profvolleybal.

Ze weet dat velen met haar hadden willen ruilen. De Serie A is het decor waartegen het fijnste volleybal door de sterkste en rijkste clubs aan de dag wordt gelegd. Maar Fledderus heeft in Italië nooit haar geluk kunnen vinden.

Ze maakt in haar hoofd een rondgang langs de clubs die ze diende. Bijna nergens hield ze het langer uit dan een seizoen. Pordenone en Napels gingen failliet, evenals Ravenna, dat de A1-licentie (hoogste klasse) verkocht. Reggio deed hetzelfde met de A2-rechten. Met Jesi promoveerde ze naar de A1. Vorige maand verloor ze in de Champions League twee keer van haar oude club, waar Henriëtte Weersing als manager in dienst is.

Met haar laatste Italiaanse werkgever, Tortoli, degradeerde ze eveneens. Nergens maakte ze een grotere wanorde mee dan op Sardinië. ‘Het was verschrikkelijk. We hadden veel geblesseerden, maar we waren ook niet goed genoeg. Ik wist dat ik naar Nederland zou teruggaan, dus ik had zoiets van: het is mijn laatste jaar, dus het maakt me niets meer uit. De club interesseerde het ook niet. Ze lieten nooit iets van zich horen.

‘Om geld uit te sparen, lieten ze ons onmogelijke reizen maken. Dan moesten we ’s nachts met de boot en vijf uur in de bus zitten, omdat dat goedkoper was dan vliegen. Ik wist dat het een lastige club was, maar achteraf denk ik: ze hadden beter hun licentie kunnen verkopen, want niemand had er daar nog zin in.’ Fledderus heeft nog enkele maanden salaris tegoed van de Sardijnse club.

Ze schetst de problemen van een competitie, waarin de machtige presidenten de clubs naar hun hand zetten door met miljoenen te smijten. ‘Dat zit in die cultuur ingebakken. Elk jaar staat er weer een andere voorzitter op die de beste speelsters wil kopen. Ze snappen niet dat zes goede speelsters nog geen goed team hoeven te zijn.’

Na een nederlaag volgde automatisch de gang naar de werkkamer van il presidente, die wilde weten waarom zijn investeringen niet rendeerden. Fledderus raakte eraan gewend. ‘Maar ik heb het nooit leuk gevonden.’

Manon Flier, haar teamgenote bij Martinus, beklaagde zich na haar vertrek bij Asystel Novara over de eenzijdige trainingsmethoden. Fledderus herkent het probleem. ‘Je leert alleen wat je moet leren. Maar eigenlijk maakt het ze niet uit of je een of tien keer per week traint. Je moet zondag winnen, dan is het goed.’

Bij Martinus, en daarmee bij de nationale ploeg, is ze onomstreden als eerste spelverdeelster. Ze brengt meer routine (345 interlands) mee dan Kim Staelens, ook al is die een kop groter en sterker in het blok. Maar Fledderus (29) beschikt over ogen in haar rug en is geboren met ‘speciale handjes’. Ze brengt er dynamiek mee binnen de lijnen.

Coach Selinger kiest ervoor om, buiten de grote titeltoernooien om, veel speelsters te laten rouleren. Hij wordt er anderhalf jaar voor Peking ook toe gedwongen door blessures, zoals die van Chaïne Staelens. De positiewisselingen zijn niet in het voordeel van de spelverdeelster die haar gevoel volgt. ‘Ik begrijp de wissels, maar het ritme in de aanval en de verdediging raakt erdoor verstoord.’

Fledderus heeft geleerd van haar omzwervingen. Terug in haar geboorteplaats Dwingeloo zijn werk en privé gescheiden. Ze wilde zich niet, zoals veel van haar jonge teamgenoten wel doen, opsluiten in een flatje nabij de Amstelveense trainingshal. ‘Dan had ik er weer zo bijgezeten als in Italië. Die jonge meiden vinden dat misschien interessant, omdat ze net aan het leven beginnen.’ En, lachend: ‘Ik klink wel heel erg oud nu.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.