Interview

'Nog geen uurtje voor mezelf gehad'

Iedereen wil iets van Dafne Schippers, sinds ze wereldkampioen is op de 200 meter. Maar ze heeft het er graag voor over. Atletiek is immers de ideale sport.

Dafne Schippers direct nadat ze het goud op de 200 meter in de wacht heeft gesleept, vrijdag in Peking. Rechts haar vader.Beeld AP

Dafne Schippers is geleefd sinds haar wereldtitel op de 200 meter, vrijdagavond. 'Ik heb nog geen uurtje voor mezelf gehad', zegt ze in de lobby van het atletenhotel, kort voor het bezoek dat ze ter afsluiting van de WK atletiek brengt aan de Chinese Muur.

De drukte houdt voorlopig aan. Haar Nederlandse manager belt vaker dan haar lief is over media die haar willen spreken. De koning heeft haar gefeliciteerd via Twitter, de premier belde. Aanvankelijk op een ongelukkig moment, zegt ze tegen een select groepje journalisten. Ze was in de weer met urine. Lachend: '.Ik zat net bij dopingcontrole toen Rutte belde. We hebben hem eerst moeten wegklikken. Ik was net alles aan het overschenken'

Schippers is vermoeid door alle drukte. In het atletenhotel lijkt iedereen haar te willen feliciteren. Ze zegt iets beter te begrijpen waarom Usain Bolt zich vaak afzondert in een eigen hotel. Ze is niet jaloers op zijn faam. 'Dat lijkt me pittig hoor. Qua omgeving mag het van mij zo blijven. Alleen hoop ik natuurlijk wel dat mijn prestaties nog beter worden.'

Dafne Schippers met haar gouden medaille.Beeld anp

Haar fitheid verbaast haar. Ze heeft de acht races (driemaal 100 meter, driemaal 200 meter en tweemaal estafette) beter verwerkt dan vorig jaar bij de EK atletiek, waar ze tweemaal goud won. Toch zijn het intensieve dagen geweest, met rare etenstijden. Als ze na haar race rond middernacht terugkwam in het hotel, was de keuken vaak dicht. Ze was aangewezen op de koffer met meegebrachte energierepen en eiwitshakes (8 kilo). Die is bijna leeg.

'Ik ben soepeler door dit toernooi gekomen, al heb ik toch vaak een of twee keer per dag op de bank bij de fysiotherapeut gelegen voor een behandeling. Meestal een uur lang. Vaak was het nachtwerk. Alleen maar om alles los te houden. Dat is toch nodig.'

Schippers vindt het geweldig dat haar 21,63 op de 200 meter is omgedoopt tot het 'schone wereldrecord'. De prestaties van wereldrecordhoudster Florence Griffith-Joyner en nummer twee Marion Jones gelden als verdacht. Ze hoopt dat de scepsis over exceptionele prestaties minder wordt door haar snelle tijden en onberispelijke gedrag.

'Ik ben zo voor schone sport. Ik hoop dat mensen inzien dat doping helemaal niet nodig is. De echte kenners weten waar ik vandaan kom. Ik heb altijd als meerkampster getraind. Sinds ik heb gekozen voor de sprint, heb ik meer gestart en meer op inhoud getraind. Dit zijn logische prestaties. Nou ja, 21,63 is misschien niet helemaal logisch, maar het is ook niet wereldvreemd dat ik dat loop. En misschien nog sneller ga.'

Ze beseft dat het vrijwel onmogelijk is de sprinthistorie te negeren. Die zit vol dopingfraude. 'Ik probeer me er niet druk om te maken. Stel je voor: er is iemand vermoord. En je wordt ineens als hoofdverdachte gezien. Maar je hebt er niets mee te maken. Dat is raar. Hoe ga je je daar uitpraten? Ja, door te zeggen dat je het niet hebt gedaan. Maar hoe bewijs je het? Ik doe dat door dopingcontroles te doen. Verder kan ik niks doen.'

(Tekst gaat verder onder foto).

Dafne Schippers houdt trots de Nederlandse vlag omhoog.Beeld anp

Het is pijnlijk om als bedrieger te worden gezien, zegt ze. 'Je werkt zó hard. Ik heb blijkbaar het talent om dit te doen. Ik weet dat ik niet de beste voorgangers heb gehad. Ik weet dat het een issue is. Daarom ben ik zo blij als mensen zeggen dat dit waarschijnlijk het schone wereldrecord is. Dat geef veel positieve energie.'

Schippers heeft in vier van de laatste vijf toernooifinales persoonlijke records gelopen. Ze weet niet waarom ze opbloeit onder spanning. 'Dat is een groot deel van mijn talent. Dat zit gewoon in me. Ik denk er niet zo over na. Ik kan die truc uithalen. Veel mensen kunnen misschien net zo hard lopen, maar kunnen het fysiek of mentaal niet aan.'

Misschien, denkt Schippers, speelt mee dat ze thuis altijd moest opboksen tegen een oudere broer en zus. Die waren ook fanatiek. 'Ze zeggen vaak dat de grootste talenten thuis de jongsten zijn. Ik wilde met mijn broer en zus spelen. Die waren altijd buiten. Ik wilde meedoen, dus ik heb ook veel buiten gespeeld. Dat is een goede basis.'

De 23-jarige Utrechtse gelooft dat zij geboren is voor de atletiek. Tennis en voetbal lagen haar niet, al scoorde ze vaak met schoolvoetbal. 'Ik had nooit veel balgevoel. Ik kon hardlopen en hard schieten. Als spits was dat best handig. Op school zaten een paar meiden die best konden voetballen. Die gaven hem heel vaak diep. Dan rende ik achter de bal aan en schoot hem er erin. Tennissen kon ik niet. Ik kreeg de bal niet in het veld. Ik denk dat ik bij de perfecte sport ben uitgekomen.'

Schippers heeft er nooit spijt van gekregen dat ze na haar wereldtitel junioren, in 2010 op de zevenkamp, niet aan een Amerikaanse universiteit is gaan studeren. Ze had keuze te over. Zelfs aan Harvard kon ze terecht. Ze ging kijken, maar besloot dat het niets voor haar was. Het sportniveau was niet hoog genoeg, de academische eisen streng. 'Ik sprak toen amper Engels. Ik wilde helemaal niet uit Nederland weg.'

Ze hoopt dat haar prestaties aanslaan bij de jeugd. Ze zou het leuk vinden als meer kinderen aan atletiek doen. Haar advies, mits ouders en trainers niet te fanatiek zijn: 'Vooral heel veel plezier houden in sport. Je ziet soms in atletiek dat ze te vroeg een talent willen helpen, dat ze te vroeg zwaar trainen of aan kracht doen. Laat ze hun weg vinden. Het komt vanzelf.'

Haar ouders zijn het perfecte voorbeeld, vindt ze. Ze reizen vaak mee naar wedstrijden. Ze staan haar bij in voorspoed en tegenslag, zonder op de voorgrond te treden of nadrukkelijk te sturen.

'Ik ben totaal vrijgelaten. Atletiek is jouw ding, zeiden ze. Ik was zelf degene die op feestdagen zei: ik ga naar de baan, ik zie jullie straks. Mijn moeder zei dan: moet dat nou op een feestdag? Ze zouden het jammer vinden als ik morgen zou besluiten te stoppen. Maar ze zouden ook zeggen: als jij maar een gelukkig leven hebt.'

Dafne Schippers

Lees hier alle artikelen van de Volkskrant over Dafne Schippers.

Voorlopig denkt ze haar geluk te vinden in de atletiek. Aan geld denkt ze niet. Ze reageert verrast als ze hoort dat de gouden en zilveren medaille haar 80 duizend euro hebben opgeleverd. 'Dat wist ik niet.' Ze heeft een boekhouder die haar financiën doet. Vooral de belasting is ingewikkeld. Ze wordt aangeslagen in alle landen waar ze geld verdient; de regels verschillen overal.

'Het geld is hartstikke lekker. Maar ik ga er niet anders door leven. Misschien dat ik iets makkelijker een nieuwe telefoon of laptop koop. Maar ik ga er niet mee smijten. Ik koop zeker geen nieuwe auto. Ik ben totaal niet van de auto's. Mijn Polo is groot genoeg.'

Twee wedstrijden loopt Schippers nog: zaterdag in Amsterdam de 100 meter bij de Flame Games, een week later in Brussel de 200 meter. Daarna is ze vrij om te wennen aan haar nieuwe appartement in het centrum van Arnhem, dat ze deelt met twee andere atletes. Ze is er nog nauwelijks geweest. Met een steels lachje: 'Eerlijk gezegd hoop ik dat zij het een beetje leuk hebben ingericht.'

Dafne Schippers een van de snelste atletes ter wereld op de 200 meter.Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden