Niets is te dol in strijd om het pluche

Ze teisteren de advertentiepagina's van de sportkranten en prijzen zich onophoudelijk aan op radiozenders en plaatselijke televisiestations. Ze beloven gouden bergen en successen op korte en lange termijn....

Kortom, een echte verkiezingscampagne. Uit de opwinding zou je het niet opmaken, maar de inzet van de campagne is niet het in handen krijgen van de Spaanse regering of het burgermeesterschap van een grote stad. Het doel van de druktemakers is het presidentschap van twee van de belangrijkste voetbalclubs ter wereld, een positie die in dit land meer faam en media-aandacht oplevert dan die van een politicus.

Verkiezingen bij Real Madrid en Barcelona. Morgen mogen de leden van Real uitmaken of zij voorzitter Sanz nog eens vier jaar dulden of dat zij oppositieleider Florentino Pérez aan de macht brengen.

Een week later beslissen de socios van Barça over de erfenis van Núnez, de afgetreden dictator die in zijn val Louis van Gaal meesleepte. In Catalonië kunnen de leden kiezen uit drie kandidaten, onder wie Joan Gaspart, jarenlang de trouwe waakhond van Núnez.

Het zijn erebanen die geen stuiver opleveren, al heeft de bijkomende publiciteit natuurlijk leuke neveneffecten. Banen voor mannen die genoeg geld verdiend hebben om een paar jaar lang vrijwel al hun tijd aan de club te geven.

De meeste voetbalpresidenten zijn vandaag de dag afkomstig uit de wereld van de bouw en het onroerend goed, waar zij uitstekend hebben geboerd. Dat moet wel, want de aanloop naar de belangrijkste plaats op het ereterras kost handen vol. Volgens de Spaanse media geven de vijf kandidaten bij de twee clubs in totaal bijna 14 miljoen gulden uit aan een campagne van twee weken.

Lorenzo Sanz was niet van plan verkiezingen uit te schrijven. Vorig jaar trad het halve bestuur af uit onvrede over het beleid en eiste via de rechter verkiezingen. Sanz werd kortzichtigheid verweten door het voortdurend aantrekken en ontslaan van trainers en een financieel beleid om te huilen: Real heeft op dit moment een schuld van rond de 300 miljoen gulden.

Maar terwijl zijn ploeg een treurig seizoen doormaakte, kwam hij op de valreep met een klapper van formaat: de achtste Europa Cup, en al de tweede onder Sanz. Dat was het moment voor verkiezingen.

Terwijl Sanz meer van hetzelfde (en dus meer bekers) belooft, kondigt zijn opponent Pérez aan dat hij orde op zaken zal stellen en de club zal moderniseren. Daarnaast belooft hij de invoering van een ethische code: de eigenaar van een van Spanje's grootste bouwbedrijven zal zijn eigen bedrijf niet inschakelen voor bijvoorbeeld de verbouwing van het Bernabeu. Bovendien moet het afgelopen zijn met het nepotisme: Sanz hielp drie van zijn zonen aan een baan bij Real, twee als (mislukt) speler en een als directeur van de basketbalafdeling.

Merkwaardig genoeg is het grootste strijdpunt in de campagne bij Real Madrid een speler van Barcelona. 'Als ik gekozen word, dan speelt Luis Figo vanaf dit seizoen bij Madrid', kondigde Pérez aan.

Flauwekul, aldus Sanz: Figo heeft een langlopend contract bij Barça, dus die mogen wij niet eens benaderen.

Pérez: 'Ik ben akkoord met zijn waarnemer.' Sanz: 'Een charlatan die in staat is zijn eigen doodvonnis te tekenen.'

Pérez: 'Als Figo niet komt, dan betaal ik de contributie van alle leden voor het komende seizoen.' Sanz: 'Hij wil de socios gewoon kopen voor 20 miljoen gulden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden