Esther Hullegie (rugnummer 3) kijkt toe terwijl Lea van Rooijen een uiterste poging doet de bal te raken
Esther Hullegie (rugnummer 3) kijkt toe terwijl Lea van Rooijen een uiterste poging doet de bal te raken © Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Nederlandse volleybalsters 'met uit de hand gelopen hobby' gaan vol gas tegen Italiaanse profs

Van Sliedrecht Sport mocht niets worden verwacht tegen de verliezend finalist van vorig seizoen. Des te leuker dat het Champions League-duel tegen Imoco Volley spannender was dan de setuitslag van 0-3 doet vermoeden.

Om half 8 is Carlijn Jans deze ochtend weer de oppasmoeder die voor haar broodwinning tal van jonge kinderen opvangt. Dinsdagavond was de oud-international de meest ervaren kracht van Sliedrecht Sport, dat in de derde ronde van de Champions League de Italiaanse grootmacht Imoco Volley Conegliano ontving.

Het waren profs tegen volleybalsters 'met een uit de hand gelopen hobby', om de spontane doch rake typering van Jans te citeren. Zij wil zich, ondanks vijftien uur training per week, geen semiprof noemen. 'De Italianen slapen morgen uit. Wij moeten vroeg op voor ons werk of de studie', sprak coach Matt van Wezel zijn captain na.

De Nederlandse volleyballers zouden, zo meende iedereen te weten, geen partij zijn voor de Italiaanse vrouwen. De uitslag van dinsdagavond voor een volgepakte sporthal De Basis zou dat ook doen vermoeden: 0-3. De setstanden gaven al wat meer inzicht in het verzet van de tegenstander. Sliedrecht Sport haalde achtereenvolgens 15, 23 en 21 punten, meer dan wie ook had kunnen denken.

Conegliano, een ploeg met zes buitenlandse spelers aan boord, was de verliezende Champions League-finalist van vorig seizoen, Sliedrecht de kampioen van een land dat geen serieuze volleybalcompetitie op het hoogste niveau bezit.

Het was David tegen Goliath, schreef de maker van het programmablad. 'Real Madrid tegen Ajax, zo werd me voorgehouden', sprak coach Van Wezel. Hij verfijnde de vergelijking: 'Dit was Real Madrid tegen Telstar.'

Reus tegen kleinduimpje

Ze dachten bij ons het op halve energie te kunnen. Maar die van Sliedrecht zijn vechters. Dat wist ik

Robin de Kruijf

Robin de Kruijf, een grote dame in Italië die met een Hollands applaus werd verwelkomd in eigen land, zei dat haar team er niet had in moeten trappen, in die reus-tegen-kleinduimpje-vergelijking. Ze deden het toch volgens haar. 'Ze dachten bij ons het op halve energie te kunnen. Maar die van Sliedrecht zijn vechters. Dat wist ik. Dat hebben ze vandaag zeker laten zien.'

De Italiaanse ploeggenoten hadden haar, de Nederlands international, van alles gevraagd over Sliedrecht, maar dat ging meer over het hotel in Papendrecht of de afstand naar de sporthal dan wel naar Rotterdam. Het volleybal van de kampioen uit de lage landen was minder interessante gesprekstof, vonden de Italianen blijkbaar. 'Ze deden alsof ik voor de VVV werkte. Maar ik weet dat allemaal niet, joh.'

Bij Sliedrecht bestond er grote opluchting over twee sets waarin de strijd heel lang gelijk opging. Carlijn Jans zei dat ze vooraf haar geest had zien dwalen, toen ze de videobeelden van Conegliano tegen het Hongaarse Békéscsaba uit de vorige ronde had gezien. Op het scorebord had ze een 4 en een 6 gezien. 'Met 25-4 een set verliezen, het zal je gebeuren. Dan kunnen ze wel zeggen dat het leuk is tegen een grote ploeg te spelen, maar dan is het opeens niet zo leuk meer.'

Nu wist je vooraf dat je kansloos was. Dan kun je ontspannen het veld ingaan

Carlijn Jans

Sliedrecht Sport gaf na een eerste set vol schroom twee sets vol gas. Er werd in de aanval gebeukt, de tegenstander begon aarzelingen te krijgen in het spel. Het ruilen van de eerste spelverdeler, de Poolse Wolosz, voor de Griekse Papafotiou, werd niet teruggedraaid door de staf van Conegliano, maar het was misschien wat lichtzinnig gedacht.

Zo werd het een wedstrijd die een zaal vol volleybalvolk en de kijkers op Ziggo een kleine anderhalf uur mocht boeien. Esther Hullegie, Lea van Rooijen en Lynn Thijssen toonden overtuiging. De spelverdeling was van Ana Rekar en Lisa Vossen, met hun 1.73 en 1.75 eigenlijk te klein voor het grote werk. Ze voerden veel van hun opdrachten naadloos uit.

Coach Matt van Wezel baalde na afloop zelfs, een gevoel dat hij eigenlijk niet op zijn plaats vond na de doorstane krachtproef. 'Maar het geeft aan dat ik voelde dat er misschien iets meer had ingezeten. Ik had een set willen halen.' Hij draaide snel bij en zei dat hij tevreden had moeten zijn met de mooie dingen die zijn team op de vloer had gelegd.

Zonder zenuwen

Routinier Jans zei dat ze zonder zenuwen de hal was ingegaan. Zij speelde 48 interlands en kwam in de Italiaanse competitie in 2007-2008 een jaar voor Chieri uit. 'Je voelt spanning, als je zo'n wedstrijd als de vorige ronde tegen Asterix Avo Beveren uit België moet spelen. Dat je net iets minder goed bent, maar toch een kans hebt. Nu wist je vooraf dat je kansloos was. Dan kun je ontspannen het veld ingaan.'

Dat gold voor Jans, maar niet voor haar jeugdige teamgenoten. Jans heeft bovendien de ontspanning van haar gezin. Ze is 30, getrouwd en wordt in de ochtend gewekt door haar eigen kinderen, Floor van 5 en Daan van 7. Tussen al die bedrijven door volleybalt ze, zaterdag in het fraaie Palaverde te Treviso, het groene sportpaleis waar Ron Zwerver zijn jaren bij Sisley sleet.