Nederlandse hockeyvrouwen winnen zeer povere Hockey World League

Indirect onderstreepte de Nederlandse vrouwenploeg het faillissement van de Hockey World League door de laatste editie in Nieuw-Zeeland met speels gemak te winnen. Het gastland bood zondag alleen in het eerste kwart van de finale (3-0) enige tegenstand. 18-0 voor Nederland in zes duels zonder tegendoelpunt; het waren even veelzeggende als schrijnende cijfers.

De vrouwenploeg juicht na de overwinning. Beeld getty

In het bizarre format van de HWL waren de acht deelnemers al geplaatst voor de kwartfinales. Zo kon Nieuw-Zeeland ondanks drie nederlagen in groep A alsnog de finale bereiken, mede door een onverwachte zege in de kwartfinales op Argentinië dat in poule B ongeslagen was gebleven. Zo werd de eindronde van de HWL een farce, waarbij Nederland een dubbele confrontatie afwerkte met Zuid-Korea (3-0 in de poule, 2-0 in de halve finales) en Nieuw-Zeeland.

Kanttekeningen

De hockeysters hadden de 'Black Sticks' in het groepsduel al met 4-0 verslagen. Twee flitsende momenten in het tweede kwart van de finale waren voldoende voor een tweede overwinning. Met een knappe tip-in zette Kelly Jonker haar ploeg op een 1-0 voorsprong, uitgerekend de als reserve ingevlogen Maria Verschoor tekende met een backhand voor de 2-0. In het derde kwart werd Laurien Leurink na haar forehand geholpen door de matige, tweede keepster O'Hanlon: 3-0.

Bondscoach Alyson Annan besefte dat de nodige kanttekeningen konden worden geplaatst bij de zegetocht van haar team in het North Harbour Hockey Stadium in Auckland. 'Nieuw-Zeeland wordt met twee zeges tweede, Argentinië eindigt als vijfde na vijf overwinningen. Dat valt niet uit te leggen. Wij hebben eerst drie oefenwedstrijden gespeeld, waarna het toernooi in de kwartfinales echt begon. Die opzet van de HWL was niet te begrijpen. Ik had graag tegen Duitsland, Engeland en Argentinië gespeeld.'

Camouflage

De eindzege camoufleerde tevens het omstreden wisselbeleid van Annan. Eva de Goede, die na de Spelen van Rio een lange sabbatical had ingelast, ging ondanks een rugblessure toch mee naar het oefentoernooi in Australië en bleek vervolgens niet inzetbaar bij de HWL. Tot ieders verrassing wees Annan aanvankelijk Laren-speelster Lisanne de Lange als vervanger aan, terwijl ze niet tot de trainingsgroep behoorde.

Uit een hartfilmpje begin november bleek echter dat nader onderzoek bij De Lange noodzakelijk was. Na aankomst in Nieuw-Zeeland onderging De Lange een nieuwe scan, waarna besloten werd om haar niet in te zetten. Was dat niet het toppunt van amateurisme? In een persbericht verdedigde technisch directeur Arno den Hartog de handelswijze van de staf. Annan zei zondag slechts dat `je geen enkele speelster zoiets gunt'.

De pijnlijke bijkomstigheid was dat Annan moest terugvallen op Maria Verschoor, die ze twee keer had gepasseerd. De aanjager van Amsterdam reisde met gemengde gevoelens af naar Auckland, waar ze als derde keuze kort voor het tweede groepsduel met Amerika arriveerde. Toch zou Annan het niet anders hebben gedaan. 'Ik wilde ook andere speelsters testen bij de HWL.'

Zij het via een merkwaardige U-bocht constructie, want ook Maartje Krekelaar was eigenlijk afgevallen voor het eindtoernooi van de HWL. De aanvalster van Den Bosch profiteerde van de blessure van Amsterdam-speelster Kitty van Male, die in het competitieduel met Den Bosch haar duim brak en meteen werd geopereerd. Prompt werd Krekelaar met vijf treffers medetopscorer van het toernooi. 'Dat had ik vooraf niet kunnen verzinnen', zei ze, zondag in Auckland.

Uitgerekend aanvoerder Marloes Keetels, teamgenoot bij Den Bosch, had de bal per ongeluk op de hand van Van Male geslagen. 'We maakten al grapjes dat Marloes op die manier nog een speelster van Den Bosch kon meenemen naar Nieuw-Zeeland', aldus Van Male. 'Ik vond het vervelend voor Kitty dat ze op die manier afviel', zei Krekelaar, die het EK in het Wagenerstadion al had gemist. 'Maar ik wilde wel laten zien dat ik een meerwaarde kon zijn.'

Potsierlijk

Zo etaleerde Nederland wederom de kracht van het collectief, de nummer 1 van de wereld heeft een veel bredere selectie dan de concurrentie. 'Op dat vlak hebben we een flinke voorsprong', zei Keetels. Annan, instemmend: `Het was moeilijk kiezen voor dit toernooi.' En Keetels: 'Nederland heeft zoveel talent dat we ook het afscheid van de gouden generatie konden opvangen.'

Het is een voorbarige conclusie, want het zwak bezette EK en de potsierlijke HWL waren geen betrouwbare graadmeters. Caia van Maasakker gaat als strafcornerspecialist wel degelijk gebukt onder de erfenis van de gestopte Maartje Paumen, die met dat wapen bijna altijd scoorde als het moest. In Auckland haperden de strafcorner van Van Maasakker en stand-in Ireen van den Assem opzichtig.

Niemand zal een traan laten om het opheffen van de Hockey World League, die alleen voor kleine hockeylanden als Frankrijk en Ierland een verrijking was. Vanaf 2019 wordt de HWL vervangen door een `Pro League' met uit- en thuiswedstrijden.

De belangrijkste winst van 2017 is dat Nederland na twee magere jaren weer toernooien wist te winnen. Toch zal pas in 2018 bij het WK in Londen worden bepaald of de gerenoveerde vrouwenploeg die status kan vasthouden. In een poule met China, Zuid-Korea en Italië weet Annan alvast dat haar ploeg ook dan met drie oefenduels begint.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden