OLYMPISCHE SPELENHANDBAL

Nederlandse handbalsters presteren beter op spekgladde speelvloer, verslaan gastland Japan

Het Nederlandse vrouwenhandbalteam bleek te sterk voor de nerveuze Japanse tegenstander, ondanks de dubieuze rol van een gladde speelvloer. Vedette Nyncke Groot had wat tijd nodig om uit te blinken.

Kelly Dulfer van het Nederlandse vrouwenhandbalteam in actie tegen Mayuko Ishitate van gastland Japan in de Yoyogi-sporthal op de Olympische Spelen. Beeld ANP
Kelly Dulfer van het Nederlandse vrouwenhandbalteam in actie tegen Mayuko Ishitate van gastland Japan in de Yoyogi-sporthal op de Olympische Spelen.Beeld ANP

In 1964 werd in het Yoyogi-stadion gezwommen. Ada Kok veroverde er olympisch zilver op de 100 meter vlinderslag. Het stadion, in het nu haast onbereikbare hart van Tokio gelegen, is voor de Spelen van 2020 omgebouwd tot handbalarena. De duiktorens zijn weggehaald. De Japanners hebben er voor de gelegenheid een schitterende houten vloer ingelegd.

Die vloer was zondagochtend, bij de openingswedstrijd van het olympische handbaltoernooi tussen wereldkampioen Nederland en nerveus gastland Japan (32-21) bij tijd en wijle spiegelglad. Nycke Groot, de op 33-jarige leeftijd teruggekeerde vedette van de nationale ploeg, ging bij een run langs enkele Japanse verdedigers lelijk tegen de grond. Haar rechtervoet verloor uit het niets contact met de vloer. In een keer, zonder voorwaarschuwing, ging Groot tegen de grond. Het liep goed af.

Ook cirkelspeelster Merel Freriks en de supersnelle hoekspeelster Bo van Wetering, de jonkies van de ploeg, maakten spagaten, omdat de hoge luchtvochtigheid van de snikhete stad was doorgedrongen tot het gerenoveerde gebouw. De meiden bleken flexibel. Volgens teammanager Maike Willems gaat de Japanse organisatie het nu geconstateerde probleem aanpakken. Zij wilde het niet groter maken dan het was. De mop, de doek om de vloer te drogen van overtollig zweet, werd gek genoeg nauwelijks gebruikt.

Droomstart

De lankmoedige toon over een ondeugdelijke speelvloer was er ook, omdat Nederland een droomstart kende. Het beweeglijke Japan had zeker in het openingskwartier meer last van de ‘dansvloer’ dan de Nederlanders. Er kwamen onderscheppingen uit voort die genadeloos werden afgestraft. De eerste acht schoten van het team van bondscoach Manu Mayonnade gingen er in. Efficiëntie: 100 procent. Het komt zelden voor. Bij 11-3 had Lois Abbingh, als altijd de topscorer van Nederland, al driemaal de bal in een verlaten doel gelegd.

De coach van Japan, de Deen Ulrik Kirkely die in het dagelijks leven het Odense-clubteam van Groot, Abbingh en Wester onder zijn hoede heeft, achtte het raadzaam enkele keren zijn doelvrouw van het veld te halen en te ruilen voor een veldspeler. Die tactiek loont slechts, als jouw team uiterst balvast en secuur de patronen uitvoert. Nederland raapte de ballen dankbaar op.

Na 21 minuten, bij de stand 15-7 met een vaste basis te hebben gespeeld, waarbij Groot werd gespaard en Inger Smits de spelverdeler was, ging Mayonnade over tot wissels. Groot bleek, tot veler verbazing, toch wat tijd nodig te hebben om haar gebruikelijke versnellingen en fijngevoelige passes te demonstreren. Ze schoot naast, maakte een pas te veel (meer dan drie geldt in handbal als loopfout) en speelde zelfs tweemaal de bal verkeerd af.

In de tweede helft kwam de sterkhouder, gelukkig voor de ploeg die haar na het geblesseerd afhaken van uitblinker Estavana Polman meer dan goed kan gebruiken, weer in haar oude doen. Naast Groot stond toen op de rechteropbouw Dione Housheer, ook in een Denemarken actieve schutter die volgend jaar onder de hoede van Odense-coach Kirkely gaat opereren. Haar inbreng was groot. Housheer, meisje uit de Achterhoek, heeft een loepzuivere uithaal met de linkerarm in haar wapenarsenaal. Zij schoot driemaal raak.

Revanche

Op de hoeken, waar met aanvalsdruk op andere plekken ruimte wordt gemaakt voor een eenvoudig schot, maakten Martine Smeets en Angela Malestein een matige indruk. Vooral van Malestein werd veel verwacht. Zij maakte met veel goals haar Hongaarse club Ferencvaros landskampioen, voor de meervoudig winnaar van de Champions League, Audi ETO Györ. Malestein, kampend met een blessure aan de hiel, schoot driemaal uit hoek tegen de Japanse doelman aan, verknalde een verdedigende actie waardoor de 21ste treffer van Japan viel en kon zich met een zeldzame actie vanaf de cirkel nog even revancheren. Het was de 32ste en laatste goal van Nederland.

Doelvrouw Rinka Duijndam, normaliter nauwelijks aan de bak komend achter eerste keus Tess Wester, had de smoor in die 21ste goal. Het was er een meer dan haar collega had moeten incasseren in de eerste helft (17-10). Duijndam maakte een zelfverzekerde indruk en wordt bij de hand genomen door de op herhaling aangetreden keeperstrainer Debbie Klijn. Goed handbal begint bij goed keepen.

Het was zoals Lois Abbingh na afloop tegen de persdienst van de Spelen verklaarde: ‘We opereerden vanuit onze solide, gesloten defensie en konden daardoor onze favoriete speelwijze hanteren, het lopen van de snelle break.’

Het vroege tijdstip van de wedstrijd, negen uur in de ochtend, had volgens Abbingh (met zeven goals topscorer) haar team niet in de weg gezeten. Nederland was na anderhalve maand voorbereiding extreem gretig om goed spel op de vloer te leggen, zelfs als die bij tijd en wijle leek ingesmeerd met het verkeerde type boenwas.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden