Nederlandse handballers spelen sleutelrol in zinderend duel in tweede Bundesliga; Pionier Nijdam moet zijn draai bij Bielefeld nog vinden

'Eet je wel goed?', vraagt handbalinternational Patrick Kersten (TV Emsdetten) belangstellend aan Robert Nijdam (TSG Bielefeld). 'Zeker', antwoordt 's lands beste hoekaanvaller, 'onze sponsorgroep wordt gevormd door diverse restaurants.' Met slapen lukt het ook wel (sponsor: Hotel Oldentruperhof), maar aan handballen is Nijdam in Bielefeld nog nauwelijks toegekomen....

Van onze handbalmedewerker

Han Busio

BIELEFELD

Hij krijgt te weinig speelminuten en staat niet altijd op zijn eigen positie. Bielefeld en het Emsdetten van Kersten, Job Hagreize, Rob de Pijper en trainer Henk Groener, deelden gisteravond na een zinderende wedstrijd voor duizend toeschouwers in Bielefeld de punten: 24-24.

Duitsland is traditioneel geen vindplaats van geslaagde handballers uit de Lage Landen. De inspanningen van het genoemde vijftal vallen dan ook onder de noemer pionierswerk. De Nederlanders doen het in de tweede Bundesliga niet slecht en de aangenaam verraste Duitsers hebben inmiddels ook al eens voorzichtig geïnformeerd naar andere Oranje-klanten als Van Zessen, Schmetz en Beers.

Emsdetten-trainer Groener, voor het tweede jaar fulltime aan de slag, preekt zijn passie: 'Duitsland is een geweldig handballand boordevol bezieling en publiek enthousiasme. De organisatie is perfect, de wedstrijdmentaliteit ijzersterk'.

Tegen Emsdetten (negende op de ranglijst in de Gruppe Nord) kreeg Nijdam volop speelminuten in zijn geliefde rechterhoek en koesterde Bielefeld (zesde in het tussenklassement) vanuit een keiharde dekking lange tijd zijn geringe voorsprong.

Aan de kant was het feest bij ieder thuisdoelpunt en daalden striemende fluitconcerten neer bij elk vermeend arbitraal onrecht. Job Hagreize, de nuchtere Oost-Nederlander, bleef kalm en als altijd overtuigde hij met zijn handbalintelligentie. Een gemis voor de Nederlandse zalen, waarin op zijn best het niveau van de Duitse tweede Bundesliga wordt gehaald. De machtige en sterke Emsdetten-cirkelloper Demmer profiteerde in elk geval volop van de assists door Hagreize. De derde Nederlander van Emsdetten, Rob de Pijper, bleef in het verdedigende geweld ternauwernood overeind en wist zijn optreden met slechts één treffer te bekrachtigen.

Dat doelpunt, uit een onmogelijk geachte hoek tot stand gekomen, bracht Emsdetten tien minuten voor tijd voor het eerst op een voorsprong van drie treffers. Aan die opzienbarende terugkeer was een mooie serie doelpunten van Patrick Kersten voorafgegaan. Puur Hollands succes dus.

Bielefeld (Nijdam kwam niet tot een score) schakelde verdedigend een tandje hoger en permitteerde zich grof geweld, waarvan met name Hagreize (persoonlijk gedekt) het slachtoffer werd. Geen probleem, handbalplezier vraagt nu en dan zijn offers. Nederlandse handballers die in Duitsland aan de slag gaan, kiezen volgens de voormalige sportdocent Groener voor het avontuur: 'De stap is groot en voor het geld hoef je dit niet te doen. Maar als mens word je er beter van. Het denken aan een goed pensioen kan altijd nog'.

In eigen land was Groener de eerste full time-trainer. E & O uit Emmen wedde 1993 zowel op de mannenploeg als op de vrouwenploeg. Dat was volgens Groener te veel van het goede, 'de goede organisatie in Emmen ten spijt'. Groener nam schutter Job Hargreize mee en later meldden zich Patrick Kersten en Rob de Pijper. Groener zet momenteel maandelijks 3500 gulden op zijn bankrekening en Hargreize, Kersten en De Pijper kunnen maandelijks circa 2000 mark sparen. Slapen (bij gastgezinnen) en eten zijn gratis. Het pionierswerk kent zijn tol.

Groener wil ondanks de beperkingen graag in Duitsland blijven, maar is daarbij afhankelijk van een jaarlijks terugkerende trainerscarrousel. In dat opzicht noemt hij de Nederlandse situatie wat stabieler: 'Als trainer krijg je in Nederland wat langer de gelegenheid je ei te leggen. Dat staat overigens in schril contrast met het geduld van het Nederlands Handbal Verbond. Zodra er daar wat extra sponsors zijn gevonden wil men ook direct wereldkampioen worden. Guus Cantelberg is daar destijds het slachtoffer van geworden, men had moeten doorbouwen op de structuur die Guus had gecreëerd.

'Datzelfde risico loopt Bert Bouwer op dit moment bij de nationale vrouwenploeg als er dit jaar niet direct al flink gepresteerd wordt bij de eigen EK. De weg naar de top is lang. Hier in Duitsland beseft men dat en laat men structuren intact. Trainers daarentegen moeten zich telkens opnieuw bewijzen. Ik mocht afgelopen jaar blijven, omdat we tegen de verwachting in in de middenmoot wisten te eindigen. Handhaving is opnieuw het doel voor Emsdetten; dikke kans dat ik hier volgend jaar nog zit.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden