Nederlands wielrennen bloeit, behalve in de Amstel Gold Race

Beste Nederlander 21ste

Renners onderweg in de Amstel Gold Race. Foto Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Bauke Mollema stond aan de start, Robert Gesink, Wout Poels, Niki Terpstra. Allemaal renners met ronkende erelijsten die in potentie kunnen meestrijden om de zege in de enige klassieker die Nederland rijk is. Maar waar de vrouwen uitblonken, dateert de laatste Nederlandse overwinning bij de mannen alweer van 2001, toen Erik Dekker - toen nog in Meerssen - Lance Armstrong in de sprint versloeg.

Teleurstellend? Op het finishterrein in Berg en Terblijt schudt koersdirecteur Leo van Vliet zijn hoofd. 'Mijn taak is om voor een mooie koers te zorgen. Als dat kan door het parcours aan te passen, dan doe ik dat. Maar met de Nederlandse ploegen ben ik niet bezig.'

Koers voor aanvallers

Een mooie koers was het. Door de bredere wegen in de finale in te ruilen voor smalle landweggetjes, roken de aanvallers in deze editie hun kans. Grote namen als wereldkampioen Peter Sagan, ex-wereldkampioen Philippe Gilbert, olympisch kampioen Greg van Avermaet en voormalige Vuelta-winnaar Alejandro Valverde kleurden de finale.

Het was uiteindelijk de Deen Michael Valgren die samen met voormalig Amstel Gold-winnaar Roman Kreuziger op het juiste moment wegreed uit de kopgroep. De renner van Astana won vervolgens na 263 kilometer de sprint-a-deux. Na Omloop Het Nieuwsblad was het dit seizoen al de tweede klassieker die hij op zijn naam schreef.

Robert Gesink Foto ANP

Geen prioriteit

Tot zes kilometer voor het einde mocht ook Roompot-renner Oscar Riesebeek dromen van de zege. De rest van de Nederlanders was er toen al afgereden. Voor Wout Poels kwam de Amstel Gold, na zijn sleutelbeenbreuk in Parijs-Nice, te vroeg; voor Niki Terpstra juist weer te laat. Na zijn indrukwekkende voorjaar was het beste er af bij de winnaar van de Ronde van Vlaanderen. Robert Gesink kwam zaterdag pas terug van een hoogtestage. Zijn piek moet in de Giro liggen. Zo had de Amstel Gold Race voor geen van de Nederlandse toppers echt prioriteit.

Als koersdirecteur Van Vliet één Nederlandse renner moet noemen die hij graag een keer op het erepodium in een pilsje van de sponsor ziet happen, dan is het Tom Dumoulin. Maar toen Van Vliet eind vorig jaar, tot zijn verbazing, vernam dat Dumoulin wederom de Giro d'Italia zou rijden, wist hij genoeg: die komt niet. Dumoulin verblijft momenteel op hoogtestage in de Sierra Nevada.

'Jammer natuurlijk, want Tom is een jongen van de streek', aldus Van Vliet. 'Maar ik kan hem moeilijk dwingen.' En nee, hij heeft hem niet op andere gedachten proberen te brengen. Het is graag of niet. Over die andere Limburger, Wout Poels, zei Van Vliet: 'Die heeft volgens mij niks met de Amstel Gold .'

Venijnige klimmetjes

Zelden beschikte Nederland over zo'n getalenteerde groep wielrenners als nu. Dumoulin won de Giro, Wout Poels Luik-Bastenaken-Luik, Mollema een Touretappe, Niki Terpstra de Ronde van Vlaanderen en Dylan Groenewegen heeft aansluiting gevonden bij de sprinttop. Maar een puncheur, iemand die kan uitblinken op de korte, venijnige klimmetjes in het Limburgse land, ontbreekt.

Bij de start, op de Markt in Maastricht, zei Mollema al: 'Die korte hellinkjes waarbij je één, twee minuten voluit moet gaan, is een heel ander verhaal dan de langere beklimmingen in een etappekoers. Dat vergt andere kwaliteiten.' Mollema hoopte mee te doen in de finale, maar eindigde op bijna zeven minuten van winnaar Valgren, net als Robert Gesink.

Zelf zou ploegleider Verhoeven Lars Boom graag eens zien gloriëren in de Amstel Gold Race, maar het voorjaar van Boom viel in duigen door hartritmestoornissen. Terpstra kan volgens Verhoeven eveneens de Nederlandse klassieker winnen. 'Maar soms is het ook net hoe de puzzelstukjes vallen.'

Laurens ten Dam Foto ANP

Dappere poging

Poels finishte helemaal niet. En zo werd de onbekende Riesebeek van Roompot met een 21ste plek de beste Nederlander. In de finale probeerde hij nog te demarreren uit de kopgroep. 'Ik had niet het idee dat ik van Sagan zou winnen in de sprint', pufte hij na afloop. 'Dus ik dacht: ik probeer het maar.'

Een even tevergeefse als dappere poging die de groei van de Nederlandse opleidingsploeg onderstreept. Reed Roompot voorgaande seizoenen louter mee om tv-minuten te maken, dit jaar zijn opvallend vaak oranje-shirts in de finale te zien. Mede om die reden maakte de ploeg zaterdag bekend dat de hoofdsponsor nog twee jaar aanblijft.

Logisch dat ploegleider Michael Boogerd na afloop in zijn nopjes was. Zelf won hij in 1999 de Amstel Gold Race. Over de leemte die hij achterliet, haalde hij zijn schouders op. 'Joh, we zijn zo goed. Als dit nou het grootse probleem is in het Nederlandse wielrennen, dan valt het allemaal wel mee volgens mij.'

Wout Poels Foto ANP
Meer over