Interview Elena Timina

Nederlands kampioen tafeltennis Elena Timina (50) stopt ermee: ‘Ik heb voor tien levens gespeeld’

Elena Timina in actie voor het Nederlands team in 2016. Beeld AFP

De Nederlands kampioen tafeltennis stopt. Maar Elena Timina (50) gaat niet achter de geraniums. ‘Ik hou van tafeltennis, maar vooral van winnen.’

Veertigers in het tafeltennis komen wel vaker voor, maar Elena Timina nam afgelopen weekend afscheid bij TTV Heerlen op haar vijftigste. De geboren Russische deed dat in stijl: met een landstitel, de tweede in haar carrière. De vorige landstitel behaalde ze 24 jaar geleden, als speelster van DTK uit Klazienaveen.

Op je vijftigste kampioen, dat hoor je niet vaak.

‘Grappig toch?’

Zeker. Maar tegelijk ook niet schrijnend? U heeft dit seizoen maar twee partijen verloren.

‘Eén daarvan omdat ik vijf uur in de file had gestaan, op weg naar Heerlen. Bij aankomst moest ik direct achter de tafel. Dat kon mijn 50-jarige lichaam niet meer aan. Die andere partij had ik gewoon kunnen winnen. Dat is zorgwekkend, ja. Ik ben twee jaar geleden ontslagen als bondscoach van de vrouwen. Dan ben je benieuwd hoe het gaat met de meiden die je hebt achtergelaten. Ze slagen er bij de bond niet om de jeugd aansluiting te laten vinden met de Europese top. Doodzonde.’

U hangt met plakband aan elkaar, vertelde u in een interview. Wat moet ik me daarbij voorstellen?

‘Tijdens Europacup dit seizoen speelde ik 17 games. Nou, dan gaan er voor het slapengaan wel een paar paracetamolletjes in. De volgende ochtend doet alles pijn. Op zo’n moment ga ik in gesprek met mijn lichaam. Dat zegt tegen me: niet meer doen! Dan antwoord ik terug: alsjeblieft nog één dagje, daarna krijg je rust. Ik teer op de technische en tactische basis die ik heb opgebouwd. En op de wilskracht. Mentaal ben ik ijzersterk.’

Is uw zichtvermogen in al die jaren niet achteruit gegaan?

‘Met lezen wel, met tafeltennis niet. Ik heb hele goeie ogen. Het is meer: ik vind trainen niet meer zo leuk. En op mijn leeftijd moet je juist heel veel trainen om het lichamelijk vol te kunnen houden. Trainen is saai.’

Toch moet u helemaal verzot zijn op tafeltennis. Anders hou je het niet zo lang vol.

‘Ik hou van tafeltennis, maar ik hou vooral van winnen. Nu hoeft het niet meer. Ik heb voor tien levens gespeeld.’

Wat is zo mooi aan tafeltennis?

‘Wat is er mooi aan ademen? Weet ik niet. Tafeltennis is wie ik ben. Dat is wat ik altijd heb gedaan en wat ik altijd zal blijven doen. Het is de sport waar ik alles aan heb te danken in mijn leven.’

24 jaar geleden werd u voor het laatst kampioen. Kunt u uzelf eens naast uw 26-jarige versie leggen?

‘Toen was ik jong, onervaren en lichamelijk heel sterk. Nu ben ik wat ouder, heel erg ervaren en mijn lichaam wil niet meer. Lange rally’s hou ik niet meer vol. Dus ik heb geleerd om slimmer te gaan spelen, waardoor degene aan de andere kant van de tafel sneller fouten maakt.’

Hoe doe je dat?

‘Ik sta een stukje dichter bij de tafel dan vroeger. Als ik dichter bij de tafel sta, heeft de tegenstander minder tijd om te reageren. Hoe meer afstand van de tafel, hoe meer je moet dekken. Dat is precies wat ik niet wil.’

Uw teamgenoten zijn 18 en 23 jaar. Waar heb je het dan over in de kleedkamer?

‘Of je een klik hebt, ligt niet aan de leeftijd, maar aan hoe je in het leven staat. Ik had niet de indruk dat ze dachten: wat is dat voor oma? Ik heb kinderen in die leeftijd. Die houden me up to date. Ik voelde vooral veel respect. Als ik aangaf: ik voel me niet zo lekker, ik ben vandaag de derde speelster, zodat ik minder wedstrijden hoef te spelen, dan was dat geen probleem.’

En nu, achter de geraniums?

‘Geraniums, hoe bedoel je? Ik word coach in Luzern, Zwitserland. Misschien is 50 wel het nieuwe 30. Ik weet niet hoe mensen zich vroeger voelden op hun vijftigste, maar ik voel me totaal niet zo oud. Het leven begint nu pas.’

Echt?

‘Als het goed is, gaan onze kinderen deze zomer de deur uit. Dan begint er weer een nieuw leven, een nieuwe cyclus. Je kunt moeilijk zeggen: ik heb twee geweldige kinderen op de wereld gezet, de missie is volbracht en vanaf nu ga ik niets meer doen. Je moet door met je leven.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden