Nederland blijft superieur in rolstoel

De Nederlandse vrouwen zijn al jaren de besten bij het rolstoeltennis. Hoe dat zo komt? Goede structuur en veel onderlinge concurrentie.

Aniek van Koot.Beeld anp

Rolstoeltennis bij de vrouwen blijft Nederlands territorium. De finale van het paralympische toernooi in het enkelspel gaat donderdag in Rio tussen de als eerste geplaatste Jiske Griffioen en de als vierde gerangschikte Aniek van Koot. Dat is voor de vijfde keer op rij. Ook het dubbelspel is een volledig Nederlandse aangelegenheid, met Diede de Groot en Marjolein Buis als gekoppelde uitdagers van de enkelspelfinalisten.

Drie jaar na het besluit van de legendarische Esther Vergeer om na 470 overwinningen op rij de tennisbaan te verlaten, is Nederland, althans bij de vrouwen, nog steeds de heersende partij. Het verbaast Vergeer niet, zegt ze, als in Rio een kokende tennisdag bij 44 graden Celsius achter de rug is.

'De concurrentie is dichterbij gekomen, maar onze Nederlandse ploeg heeft zich niet laten verrassen. We hebben de beste structuur, de beste onderlinge concurrentie en we zullen die nummer één positie niet zomaar afgeven', aldus de vrouw die het rolstoeltennis van de de Paralympische Spelen van 2000, 2004, 2008 en 2012 naar haar hand zette.

Toekomst

Vergeer zei dat ze ook de toekomst van het Nederlandse vrouwenrolstoeltennis had zien spelen. Dat is Diede de Groot, 19 jaar, net als Vergeer afkomstig uit Woerden. 'Zij is nu al completer dan ik. Aanvallender ja. Meer direct spel. Een fysiek met veel mogelijkheden. Haar rompfunctie is compleet. Alleen Diede's service haperde toen de plaatsing voor de finale in haar hoofd ging zitten.'

De Groot werd door topfavoriet Griffioen verwezen naar de strijd om het brons die zij woensdag in haar voordeel besliste (wedstrijd begint om 20.00 uur). Het was tegen het zere been van coach Aad Zwaan, de nu 74-jarige coach die het Nederlandse rolstoeltennis dominant maakte.

Jiske Griffioen.Beeld anp

Zwaan was woensdag uitgesproken. 'Diede is nu al de beste, de nummer een van de wereld in mijn optiek. Het is geen kwestie van: dat komt nog. Zij had hier al moeten winnen. Ze speelt nu al het beste rolstoeltennis. Alleen haar service deugt niet. Die is ze soms kwijt. Dikke arm? Nee, gewoon verkeerde houding en foute opgooi. Daar moet ze aan werken. Maar dan zie ik niet wie haar nog kan verslaan.'

Griffioen (31) kon het waarschijnlijk voor de laatste keer. Ze werd door de fitte De Groot anderhalve set van de baan geslagen, maar na 6-4 en 4-2 werd het geduld bij de Amsterdamse (ook al in Woerden geboren) beloond. 'Diede is er een om voor de toekomst rekening mee te houden. Ze heeft zoveel progressie geboekt dit jaar. Ik zal er alles aan doen om haar eronder te houden', was het commentaar.

Modderpartij

De Groot zelf zag het scherper: 'Ik was degene die het spel controleerde. Ik zorgde voor de punten, beide kanten op. Ik help de tegenstander iets te veel. Ik ben te gretig, te onrustig. Ik kan mijn goede spel maar anderhalve set volhouden.'

Het spel van de tweede halve finale stak scherp af tegen de modderpartij, met veel boogballen en moonshots, tussen Aniek van Koot en de Japanse uitdaagster Kamiji. 'Dit was heel slecht hè. Mag ik dat zeggen?', sprak Van Koot in het gezelschap van bondscoach Dennis Sporrel. Die zei dat lelijk winnen ook winnen was.

Sporrel is een bindende factor in het rolstoeltennis. Hij begeleidt slechts, als persoonlijke coaches niet zijn meegereisd naar grote toernooien. Hij doet veel aan kennisdeling en ontwikkelingswerk. Esther Vergeer, in Rio als assistent-chef de mission, zegt dat de huidige binding van speelsters met privécoaches een goede ontwikkeling is.

'Wij vormden vroeger met zijn allen een kernploegje met Aad Zwaan als de bondscoach. Dat was toen prima. Maar nu met coaches als Dennis van Scheppingen en Amanda Hopmans heeft ieder haar eigen team. Zo werkt het ook in het valide tennis. Je merkt daarmee dat de belangen steeds groter worden', aldus Vergeer.

Zij is mentor van de vrouw (De Groot) die zij graag vergelijkt met de enige speelster die haar ooit serieus kon bedreigen: Korie Homan. De Groot was ontroostbaar ondanks vele complimenten. 'Mijn tijd was er. Nu al. Ik heb het zelf verspeeld.'

Diede de Groot.Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden