Natuurlijk grijpt de veterane haar kansen

Ze moesten hun kansen zien, grijpen en vooral niet vergooien. Zo veel zouden ze er in hun loopbaan immers niet krijgen....

De boodschap van de hoofdcoaches van de atletiekunie (KNAU), die voor Madrid de status van de EK's indoor en outdoor volgens nieuw realisme opwaardeerden, was aan de 200-meterloopster wel besteed geweest. Maar ze was tevens overbodig.

Waar jongeren als Arnoud Okken, Chiel Warners en Guus Hoogmoed zich op beslissende momenten lieten wegdrukken, profiteerde Poelman zonder wroeging van een onverwachte meevaller.

Poelman kent het belang van een Europese titelstrijd en ze zou de laatste van alle Nederlandse atleten zijn geweest die daar haar neus voor zou ophalen. Daarvoor had ze zichzelf van te ver teruggeknokt en was de EK indoor het enige toernooi, de WK voor jeugd niet meegerekend, waar ze ooit eerder een medaille van mee naar huis mocht nemen.

Dat succes dateerde echter al van 1994. Net als zondag werd ze in Parijs destijds derde. Poelman: `Alles ging toen nog vanzelf, ik hoefde er niet eens veel voor te doen. En als je 20 bent, denk je niet na over de kansen die je moet verzilveren omdat die niet meer terugkomen.'

Het was haar antwoord op de vraag welke van haar twee bronzen medailles ze hoger aansloeg. Voor het succes moest de 31-jarige atlete nu harder werken, vertelde Poelman. En ze had nu bewust voor de sport gekozen, wist waarom ze het deed.

Vorig jaar had ze daar na de mislukking van de olympische 4 x 100 meter estafette over getwijfeld. Haar doel om zich uit de naad te werken, was met de Spelen verdwenen. `Elk jaar ga je maar door. Ook als je jaar niet goed was geweest. Je had toch niets anders te doen. Nu wist ik precies waarom ik niet wilde stoppen.'

Poelman was nog niet klaar. In Madrid bewees ze haar eigen gelijk. Ze kreeg in het Palacio de Deportes hulp van anderen, de sprintster kon het zelf ook niet ontkennen. `Ik heb geluk gehad, maar dat is de 200 meter indoor. Ik voel me niet bezwaard, die andere meiden zouden hetzelfde hebben gedaan.'

Poelman had zich na de halve finale kansloos gewaand. Ze plaatste zich met de langzaamste tijd en ging er daardoor vanuit de eindstrijd in de onmogelijke banen 1 of 2 te moeten beginnen. Het lot besliste anders.

Poelman kreeg baan 4 toebeeld en wist dat ze dat presentje niet mocht weigeren en sprintte, eenhonderdste sneller dan elf jaar geleden (23,42), naar brons op een nummer waar internationaal voor het laatst een titel aan was verbonden.

Het was des te vervelender voor Hoogmoed dat hij bij zijn eerste individuele optreden bij een EK een vergelijkbare kans als die van Poelman liet liggen. Ook Hoogmoed kreeg op de 200 meter door loting baan 4 toebedeeld. `Ik had gedacht dat ik hier wel derde zou worden', gaf de Amsterdammer zelf beteuterd toe.

Hoogmoed scherpte in Madrid wel zijn persoonlijke toptijd aan tot 20,81. Daardoor kon moeilijk worden beweerd dat hij de boodschap van de twee hoofdcoaches van de atletiekunie niet had begrepen. Het duo had in Madrid sowieso niet te klagen over de twaalf atleten tellende ploeg die goed was voor vijf finaleplaatsen, de vier meerkampers niet eens meegerekend.

Drie jaar geleden was de Nederlandse ploeg goed voor maar twee finaleplaatsen en brons van Lieja Tunks-Koeman. En het dateert alweer van 1990 dat er drie medailles werden gewonnen. Maar die jaren golden met Nelli Cooman, Elly van Hulst en Emiel Mellaard als de gouden indoorperiode. In Madrid was een evenaring van die oogst mogelijk geweest. Maar net als voor Hoogmoed bleek voor Okken en Warners het onderkennen van de kansen iets anders dan ze grijpen.

Okken liet zich op de 800 meter in de voorlaatste bocht te makkelijk van de kop wegdrukken door de Brit McIlroy. `Daar moet net een moment eerder een elleboog instaan. Nu kon ik geen kant meer op en liep ik bijna door de pylonnen heen. Ik was niet scherp genoeg', biechtte Okken op.

Warners slaagde er op de afsluitende 1000 meter van de tienkamp niet in zeven tienden op de Oostenrijker Roland Schwarzl goed te maken. Ook Warners kreeg in de laatste rechte lijn een beuk van zijn tegenstander, waardoor hij uiteindelijk negen punten tekort kwam voor brons.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden