WK Atletiek Shaunae Miller-Uibo

Naser laat Miller-Uibo in verbijstering achter

Shaunae Miller-Uibo was de favoriet op de 400 meter. Ze wil op de Spelen van Tokio schitteren op de 200 en 400 meter. Maar donderdag was daar plots Salwa Eid Naser uit Bahrein. Misschien niet zo extravert, wel razendsnel.

Shaunae Miller-Uibo. Beeld EPA

Ze is extreem lang, buitenaards snel en op weg naar eeuwige roem. Shaunae Miller-Uibo was de torenhoge favoriet in de WK finale van de 400 meter in Doha. Maar met één vrouw had ze geen rekening gehouden: Salwa Eid Naser uit Bahrein. 

De pas 21-jarige geboren Nigeriaanse liep gisteren de op twee na snelste tijd ooit op de 400 meter. Ze won haar eerste wereldtitel in 48.14, bijna een seconde sneller dan haar persoonlijke record van 49,08. Er was sinds 1985 niet meer zo hard gelopen op de 400 meter. Alleen Marita Koch, uit de voormalige DDR en Jarmila Kratochvílová uit het voormalige Tsjechoslowakije waren ooit sneller. Maar zij liepen in een tijdperk waarin veel doping werd gebruikt.

Miller-Uibo bleef verbijsterd achter. Ze won zilver in 48,37, voor haar een persoonlijk record van 0,6 seconde. Shericka Jackson uit Jamaica pakte brons in 49,47. 

Dat belooft wat voor de olympische finale van volgend jaar in Tokio, waar niet de lange vrouw uit de Bahamas maar Eid Naser nu de favoriet is voor de olympische titel. Miller-Uibo, die nu voor het eerst in twee jaar verslagen is, is gewaarschuwd voor de vrouw die haar in Londen op de WK in 2017 ook al verrassend voorbij liep. Eid Naser won twee jaar geleden zilver op de 400 meter.

Want waar Miller-Uibo liep, daar won zij. Al moest ze er een snoekduik voor maken, zoals ze in 2016 op de Olympische Spelen in Rio deed. Miller-Uibo zag in de olympische finale bij de finish van de 400 meter Allyson Felix in haar ooghoek. Ze gooide zichzelf als een rugbyer over de lijn, landde op haar buik en pakte op die opmerkelijke manier het goud.

Miller, die in 2017 trouwde met de tienkamper Maicel Uibo uit Estland, kan volgend jaar in Tokio op de Spelen één van de grote sterren worden. Als ze bij de groten der aarde wil horen, moet ze de olympische titels pakken op de 200 en de 400 meter. Wie in staat is tot een ‘olympische dubbel’, wordt niet snel vergeten.

Salwa Eid Naser wint de 400 meter, voor Shaunae Miller-Uibo. Beeld AP

Usain Bolt was nooit zo beroemd geworden als hij bij het oorspronkelijke plan van zijn coach was gebleven om alleen de 200 meter te lopen. Bolt wilde ook het koningsnummer, de 100 meter, domineren. Met zijn slungelige voorkomen was hij meer een specialist voor de 200 meter. Hij mocht van zijn coach pas een 100 meter lopen als hij het Jamaicaanse record van Donald Quarrie zou breken op de 200 meter. Het lukte hem. De rest is geschiedenis.

Miller-Uibo wil ook niets liever dan olympisch succes op twee afstanden. Het is nog niet duidelijk of dat gaat lukken. Ze moest voor de WK in Doha al kiezen tussen de 200 en de 400 meter. De twee afstanden waren niet op een normale manier met elkaar te combineren. Er zat maar 75 minuten tussen de series van de 200 en 400 meter. Bij de halve finales van beide afstanden was er nog minder tijd, de 200 volgde drie kwartier op de 400. Miller-Uibo deed een verzoek aan de internationale atletiekfederatie IAAF om het programma voor Doha te veranderen. Dat lukte niet, waarna ze voor ‘haar baby’ koos, de 400 meter. Daar ligt haar hart.

Na Doha begint haar lobby bij de IAAF opnieuw, nu voor een wijziging in het olympisch programma. Het werd ooit voor Michael Johnson gedaan in 1996, en voor Allyson Felix in 2016. Maar zij komen uit Amerika, waar meer voor elkaar te krijgen is bij de IAAF dan in de Bahama’s. De olympische finale van de 200 meter staat gepland op 4 augustus 2020 in de avond, terwijl de series van de 400 meter op dezelfde dag in de ochtend zijn. Door de extreme verzuring op dat nummer is het amper mogelijk om in de avond nog een fatsoenlijke 200 meter te lopen.

Bijzondere verschijning 

De aanwezigheid van Miller-Uibo op de olympische 200 meter zou voor het spektakel in Tokio ieder geval goed zijn. De finale van die afstand werd in Doha sterk gedevalueerd door verschillende afmeldingen. De Britse Dina Asher-Smith werd eenvoudig wereldkampioene. Titelverdediger Dafne Schippers raakte geblesseerd aan haar lies en meldde zich af. Elaine Thompson, die in Rio de dubbel pakte op de 100 en 200 meter, heeft dit seizoen veel last van haar achillespees. Ze voelde op de 100 meter ‘het vuur niet in haar benen', werd slechts vierde en sloeg de 200 meter daarna over. Ook Tori Bowie, Marie-Josée Ta Lou en Shelly Ann Fraser-Pryce ontbraken in de finale.

Asher liep met twee vingers in haar neus naar het goud in een tijd van 21,88. Brittany Brown won zilver in 22,22, Mujinga Kambundji brons in 22,51. Miller-Uibo had, als ze in de buurt was gekomen van haar beste tijd van dit seizoen op de 200 meter, eenvoudig de wereldtitel gepakt in Doha. Ze liep eind augustus in Zürich met 21,74, de snelste tijd van het jaar.

Maar dan moet ze wel lopen, en vooral blijven lopen. Miller-Uibo is wel vaker een bijzondere verschijning geweest in finales, en dan hebben we het niet over haar kleurrijke kapsels. Na de snoekduik in 2016 was haar optreden op de WK in 2017 ook uiterst merkwaardig. Miller-Uibo was sterk op weg naar de wereldtitel op de 400 meter, maar ze keek naar het scherm, verstapte zich en viel, al hinkend, helemaal stil. Ze werd vierde. Phyllis Francis uit Amerika won de titel. Op de 200 meter won Miller-Uibo in 2017 brons.

Schippers zal het niet zo erg vinden als haar ‘angstgegner’ in Tokio alleen de 400 meter loopt. De boomlange atlete uit de Bahama's is een angstaanjagende verschijning op de baan. Schippers was met haar 1,79 meter lengte altijd de grootste atlete tussen de kleine sprintsters. Tot Miller-Uibo zich aan de start meldde. Zij is nog veel langer. Ze steekt met 1,85 meter een kop boven de rest uit. Na de prolongatie van haar wereldtitel in 2017 was Schippers nooit meer in staat om Miller-Uibo te verslaan. 

Hassan door, Schippers mist series estafette

Sifan Hassan heeft zich gisteren eenvoudig voor de finale van de 1.500 meter geplaatst. Zij kwam in haar halve finale op de WK in Doha als eerste over de finish in een tijd van 4.14,69. Daarna werd ze, net als bij de series, weg gehouden van de media. Hassan, die zaterdag haar eerste wereldtitel op de 10.000 meter vierde, kreeg deze week te horen dat haar coach Alberto Salazar per direct geschorst is vanwege het overtreden van het dopingreglement. Haar keuze om in 2016 bij hem in Amerika te trainen, toen het onderzoek naar de verboden praktijken al bezig was, is controversieel. Gisteren werd ook bekend dat Dafne Schippers niet in actie komt in de series op de estafette van de 4x100 meter. Ze blesseerde zich op de WK aan haar lies en is niet op tijd hersteld. Als de Nederlandse estafettevrouwen de finale halen, loopt ze wellicht wel. Dat wordt op het laatste moment besloten. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden