Napoli dirigeert Feyenoord zachtjes maar direct naar de uitgang

Waar dertig jaar geleden Diego Maradona het volk van Napels tot vreugdetranen beroerde vanwege zijn gouden band met de bal, mocht Feyenoord dinsdag optreden voor de Champions League anno 2017. In zekere zin was het weer om te huilen, maar het betrof een ander type huilen dan bij Maradona.

Callejon heeft Napoli op 3-0 gezet.Beeld afp

In de oude betonkolos San Paolo dirigeerde Napoli de kampioen van Nederland zachtjes maar direct naar de uitgang, via een onverbiddelijke 3-1, met een Rotterdamse treffer van Amrabat in de letterlijk laatste seconde. Zelfs een strafschop was niet aan Feyenoord besteed, want doelman Reina stopte de inzet van Toornstra, die eigenlijk nooit scoort buiten de Kuip en nu dus ook niet. Spits Kramer had afgelopen weekeinde tegen NAC al van elf meter gemist.

Een ander moment was belangrijker dan de strafschop, namelijk de terugspeelbal van Kevin Diks, na een paar minuten in de tweede helft, eenvoudig onderschept door Dries Mertens en tot 2-0 gepromoveerd. Dát is het Nederlandse voetbal van nu. Angstig en onnozel. Het is misschien tijd dat trainers ingrijpen, dat ze spelers wisselen als ze bijvoorbeeld drie keer terugspelen op de keeper. De hele wedstrijd zie je hoog op de tribune aankomen dat het fout gaat met die terugspeelballen. En toch blijven ze maar komen, omdat de spelers niets anders weten, omdat ze de creativiteit missen voor de weg naar voren, de handelingssnelheid, de techniek.

Het Nederlandse voetbal, eens dominant en vol branie, is getransformeerd tot vleesgeworden behoudzucht. Twee gespeeld dus, twee verloren door Feyenoord, dat nu het tweeluik met Sjachtar Donetsk krijgt. Een doelpunt voor, zeven tegen. Eerst speelbal geweest voor Manchester City, dinsdag voor Napoli.

Het hemelsblauwe elftal van trainer Maurizio Sarri speelt graag diep, met directe passes, soms met ragfijne combinaties in de kleine ruimte. Napels zwelgt ook tegenwoordig nog in liefde voor Maradona, de wondervoetballer die Zuid-Italië verhief, met titels in 1987 en 1990. Het huidige Napoli is koploper in Italië en snakt naar succes in de competitie, mede omdat de ploeg zich niet in staat acht de Champions League te winnen. Overal is eeuwig vlagvertoon voor Maradona.

De nederlaag van Feyenoord werd net als tegen Manchester City ingeleid door een vroege treffer. Sterker: de eerste bal op doel was een goal, deze keer in de zevende minuut. Vanaf het prille begin een bijna verloren wedstrijd spelen, is min of meer het lot van Feyenoord in de Champions League, wetende dat de aanval gevaarloos is en een achterstand dus eigenlijk fataal.

Diepgang mist het Nederlandse voetbal in zijn totaliteit, zeker op Europees niveau. Juist daarom was het spel van Ajax onder Peter Bosz vorig seizoen zo verfrissend. Het is verder altijd breed, terug, voorzichtig. Liever de veilige weg naar achteren dan een risicootje nemen, al is dat risico dan relatief, want is het zo erg om diep op de helft van de tegenstander de bal te verspelen?

Wat Feyenoord probeerde in het voor tweederde gevulde stadion, waar Feyenoordsupporters niet welkom waren na de ongeregeldheden van twee jaar geleden in Rome, was op papier aardig. De bal in de ploeg houden, met een middenvelder meer dan normaal, met Boëtius en Berghuis als enige echte aanvallers, het vaakst ondersteund door Toornstra.

Maar bijna nooit verliep de aanval vloeiend. En er was vrijwel geen drang naar voren, terwijl het ook in Nederland nog steeds om doelpunten gaat in voetbal. In aanvallend opzicht had Feyenoord tot de rust niets in te brengen en na de pauze iets meer, door de strafschop, een paar kansjes voor Berghuis en de treffer van Amrabat, van dichtbij. Maar het waren korte intermezzo's bij de aanvalskracht van Napoli.

Boëtius en Vilhena kijken beteuterd om zich heen: 2-0.Beeld anp

Defensief was het Rotterdamse centrum volledig vertimmerd door trainer Van Bronckhorst, noodgedwongen. Botteghin was al afgehaakt met een tegen NAC opgelopen knieblessure die hem tot de winterstop aan de kant houdt. Tijdens de warming-up viel ook zijn vaste kompaan Van der Heijden weg, met een kuitblessure. Zo bestond het centrale duo opeens uit de Peruaan Tapia en St. Juste. Tapia dacht flair te tonen, door al meteen uit te willen verdedigen met een hakbal. Die mislukte faliekant, waarna hij Mertens wist af te stoppen met wat gooi- en smijtwerk. Scheidsrechter Collum gaf geen strafschop.

Kort daarna was het 1-0, toen Insigne, net als Mertens een aanvaller kleiner dan 1 meter 70, razendsnel was vertrokken na balverlies van Amrabat. Eigenlijk speelde Feyenoord vanaf dat moment een verloren wedstrijd. Het was jammer van de gemiste strafschop, want dan was het 2-1 geworden en dat staat redelijk. In plaats daarvan scoorden Callejon, met een diagonaal schot (3-0), en dus Amrabat: 3-1. Maar nee, in de Champions League heeft Feyenoord niet zoveel te zoeken.

Gio geeft aanwijzingen.Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden