Wedstrijdverslag EK atletiek, 100 meter horden

Nadine Visser grijpt bij het hordenlopen net naast brons op EK atletiek: ‘Alles moet nog een beetje beter’

Nadine Visser Foto AP

Sommige hordenlopers slaken een oerkreet bij elk van de tien hindernissen die ze in vliegende vaart passeren. Niet Nadine Visser. Zij neemt de obstakels van 84 centimeter in stilte. Sommige rivalen reageren emotioneel als ze na krap 13 seconden in de gevarenzone een medaille veroveren of verliezen. Niet Visser. Zij houdt haar emoties binnen. Ook na een vierde plaats.

Die ongelukkige klassering viel Visser, de Europees kampioen tot 23 jaar, donderdag toe in haar eerste EK-finale op de 100 meter horden. Vanuit baan acht schoot ze na de start snel weg, maar ze bleef steken op 0,11 seconden van de bronzen medaille. Het goud was voor de Wit-Russische Elvira Herman in 12,67. ‘Die tijd kan ik ook lopen’, reageerde ze. Ze passeerde de finish in 12,88.

De ingetogen reacties van zijn 23-jarige pupil deren coach Bart Bennema niet. Het gebrul van de veelal Amerikaanse tegenstanders hoeft de voormalig zevenkamper uit het Noord-Hollandse Hoogkarspel evenmin over te nemen. Maar de intensiteit waarmee die vrouwen hun sport beleven, elke training weer, elke warming-up, daarvan zou Visser naar zijn smaak iets moeten kopiëren.

‘Nooit mooi, altijd snel en hard, daar moet ze naar toe groeien’, meent Bennema, de coach die eerder Dafne Schippers van zevenkamper veranderde in een succesvolle sprinter. ‘Maar dan moet je wel een lijf hebben dat zoiets aankan. Nadine is breed getraind, maar haar lijf is niet gewend het hele jaar alleen te hordenlopen.’

Visser koos in maart voor een bestaan als hordenloper, kort nadat ze bij de WK indoor als derde was geëindigd achter twee snelle Amerikaanse vrouwen. Het was de bevestiging van haar talent. Vorig jaar, bij de WK atletiek, combineerde ze beide disciplines nog. Zowel op de zevenkamp als op de 100meter horden werd ze toen zevende. Op de hindernisloop was ze toen 0,11 seconde verwijderd van het brons, net als bij de EK.

Naar het voorbeeld van Schippers heeft Visser de overstap naar het hordenlopen bewust gemaakt in een jaar waarin de EK atletiek de belangrijkste titelstrijd is. Zonder de Amerikanen is de kans op succes groter. Zelfvertrouwen is essentieel in het hordenlopen. Bij elke passage loert het gevaar. Een ongelukkig geplaatste voet kan het einde van de race betekenen. Zo verspeelde de Amerikaanse Lolo Jones in 2008 olympisch goud toen ze in gewonnen positie de voorlaatste horde raakte: ze werd struikelend zevende.

Visser heeft dit seizoen aan den lijve ondervonden hoe snel het geluk kan keren. In juni verbeterde ze in Zweden het 29 jaar oude nationale record tot 12,71 seconden. Dat was het sluitstuk van een hectische periode waarin ze in steden als Doha, Shanghai, Boston, Rome en Hengelo steeds beter presteerde tegen de top. Maar in haar laatste voorbereidingsrace op de EK, twee weken geleden in Londen, botste ze op volle snelheid tegen de eerste horde aan.

Die val verstoorde haar voorbereiding op de EK behoorlijk. Ze arriveerde in Berlijn zonder snelle wedstrijden in de benen. Ze kreeg vanwege haar goede prestaties van dit jaar geen kans om in het toernooi te groeien. Aan de series mocht ze niet meedoen. Donderdagavond moest ze binnen 2,5 uur de halve finale en finale afwerken.

Hoewel uit haar onderkoelde reactie na afloop nauwelijks teleurstelling sprak, beseft Visser ongetwijfeld dat ze een medaille is misgelopen. Ze hoeft niet onder te doen voor Europese vrouwen, laat staan dat ze die moet vrezen. Op Papendal heeft ze vaak getraind met Tiffany Porter, een intimiderende Britse verschijning die vier haar geleden Europees kampioen was. Zelfs in de trainingshal op Papendal ging Porter kermend en kreunend over de horden.

In de confrontaties met Porter heeft ze ontdekt dat ze haar ingetogen manier van rennen niet per definitie minder snel hoeft te gaan. Ze heeft een natuurlijke gave voor het ritme van het onderdeel. Dat blijkt als er de training een horde wordt weggehaald. Dan moet ze zeven passen tussen hindernissen maken in plaats van drie. Ze past de timing van haar passen dan aan.

Volgens coach Bennema is de stijfheid aan haar voeten een ander sterk punt van Visser. Ze landt na een horde op haar tenen en zakt niet in, zoals minder goede hordenlopers. Ze kan meteen verder rennen, wat kostbare fracties van seconden scheelt.

In Berlijn bleek het net niet genoeg. Waar Dafne Schippers meteen hoofdprijzen pakte, zal zij geduld moeten betrachten. Maar een terugkeer naar de zevenkamp ligt niet voor de hand. Bennema is ervan overtuigd dat het niet blijft bij de bronzen plak van de WK indoor. ‘Alles moet een beetje beter. Aan het einde van de race, het midden en aan het begin valt nog wat te winnen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.