Nadine Visser eindigt als zevende op 60-meter horden tijdens EK-finale

Het kwam haar niet eens zo slecht uit, zei Nadine Visser, dat vrijdagavond in de finale van de 60 meter horden op de EK indoor in Belgrado maar liefst drie keer een start werd afgebroken.  'Ik dacht: laat de anderen maar afgeleid zijn.' Het zou de 22-jarige atlete uit Hoogkarspel niet deren. Zij had haar concentratie ook niet verloren toen eerder op de dag in de series een concurrent te vroeg uit de blokken vloog.

Nadine Visser (links) tijdens de 60 meter hordeloop op het EK in Belgrado. Beeld anp

Het kwam haar niet eens zo slecht uit, zei Nadine Visser, dat vrijdagavond in de finale van de 60 meter horden op de EK indoor in Belgrado maar liefst drie keer een start werd afgebroken. 'Ik dacht: laat de anderen maar afgeleid zijn.' Het zou de 22-jarige atlete uit Hoogkarspel niet deren. Zij had haar concentratie ook niet verloren toen eerder op de dag in de series een concurrent te vroeg uit de blokken vloog.

Maar in de finale waren twee valse starts (naar later bleek ten onrechte) en een onderbroken procedure er toch te veel aan. Toen de deelnemers na het chaotische optreden van de jury in een vierde poging uiteindelijk over de finish kwamen, bleek ze als zevende geëindigd, in 8,04, het was haar minste tijd van de dag. Het goud was voor de Duitse Cindy Roleder. Visser: 'Het lag niet aan mijn focus. Maar kennelijk kon niet elke start raak zijn. Vanavond was het op.'

Ze gold als een medaillekandidaat. Ze heeft, zeggen de kenners, de lichaamsbouw die past bij een snelle vlucht over de hekjes: redelijk tenger en niet zo lang waardoor ze gemakkelijk uitkomt met haar passen. Coach Bart Bennema, die ook Dafne Schippers begeleidt, stelde al bij een eerste ontmoeting vast dat ze ook mentaal geschikt is: hij zag 'een onverschrokken meisje'.

Zo zag haar vergeefse jacht op eremetaal in Servië er uit, in drie fasen.

1.

Het lijkt er in de ochtend op alsof ze een zelf begonnen gewoonte voortzet. In de aanloop naar het EK indoor knabbelde ze in vrijwel elke wedstrijd iets van haar persoonlijk record af. In de serie klokt ze af op 7,92, waar ze op het NK indoor in Apeldoorn 7,98 liet noteren. Het was niet eens de perfecte race, zegt ze. Na de eerste valse start van de dag, was ze goed vertrokken, maar daarna liep ze 'niet scherp' genoeg.

Het had weinig gescheeld of ze had hier niet eens aan de start gestaan. Deelname op de korte hordenafstand paste niet in de voorbereiding op de zevenkamp op de WK in augustus in Londen - de discipline waar haar hart ligt. Visser geldt ook als een groot talent in de meerkamp.

Ze scoorde twee jaar geleden in Götzis, de plek in Oostenrijk zevenkampers elk jaar in mei strijden om een officieus WK, als 20-jarige een puntentotaal van 6467. Dat was hoger dan topsprinter Dafne Schippers en de latere wereldkampioen indoor Nadine Broersen op die leeftijd haalden.

Coach Bennema vond dat een reis naar Belgrado alleen zin had als ze zicht had op een finaleplaats. Toen ze in Apeldoorn de zesde seizoenstijd liep op de Europese ranglijst, viel het besluit te gaan.

2.

In de halve finale wordt 's middags met een tijd van 7,96 de opgaande lijn niet voortgezet maar wel kwalificatie voor de finale veiliggesteld. Het smetje vormt nu de start. Ze had niet eens het idee dat ze traag vertrok, maar ontdekte tot haar verrassing dat ze nogal wat tegenstanders voorbij moest. Ze wil niet speculeren over een medaille. Ze gaat gewoon zo hard mogelijk lopen.

Ze had nog de kans op de EK mee te doen aan de meerkamp, nadat regerend Europees kampioen outdoor Anouk Vetter zich had afgemeld met een lichte enkelblessure. Ze heeft het niet overwogen: de schenen speelden op. Haar begeleiders wilden geen risico nemen.

De progressie die ze in 2014 en 2015 boekte, was vorig jaar gestokt. Ze kampte maanden met een blessure aan de rechterkuit, een beginnend scheurtje in het bot. Op het EK vorige zomer in Amsterdam kon ze op de 100 meter horden geen potten breken. Op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro kwam ze op de zevenkamp niet verder dan de negentiende plek.

3.

Ze baalt, zegt ze 's avonds. Als je in de finale staat, ga je niet voor een zevende plek. Ze was ervan overtuigd geweest dat het harder kon dan in de serie, misschien had er wel eens Nederlands record van 7,89 ingezeten. Dat dateert uit 1989, gelopen door Marjan Olyslager. Haar eerste twee starts waren ook volgens het boekje geweest. Dat maakt het resultaat des te zuurder.

Ze krijgt vaak de vraag voorgehouden of ze binnenkort ook een keus zal moeten maken: gaat ze net als Dafne Schippers voor een explosief nummer met de bijbehorende aandacht of volgt ze haar liefde voor de veelzijdigheid die zich wat meer in de schaduw afspeelt. Gisteren zei ze: ik blijf gewoon een meerkamper en ik loop af en toe de horden. Onder voorwaarde dat jury's niet te pietluttig zijn, zag je haar denken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden