NAC is weer aan 'Winnetou'

Stijn Vreven wil niet herinnerd worden aan de voetballer die hij was. De voormalige rechtsback van onder meer FC Utrecht, Vitesse en ADO Den Haag zegt de compilaties van zijn overtredingen op YouTube te kennen. 'Ik word er niet vrolijk van. Daar zitten achterlijke dingen tussen.'

NAC Breda heeft een nieuw opperhoofd gevonden in Stijn Vreven. Beeld Belga

Na bijna tien jaar is de temperamentvolle Belg terug op de Nederlandse velden. Niet als speler, maar als trainer van eerste divisionist NAC. Hij is rustiger geworden, al wil hij zich niet heiliger voordoen dan hij is. Passie en strijd vormen de basis. 'Als ik niet meer emotioneel wordt van verlies, stop ik. Je best doen is niet voldoende. Ik doe mijn best als ik met mijn vrienden een potje biljart speel.'

Bij zijn thuisdebuut als trainer van NAC staat Vreven (43) vrijdagavond negentig minuten voor de dug-out. Af en toe op het randje van zijn trainersvak, vaak erover heen. De neus van zijn zwarte schoenen tegen de zijlijn gedrukt, zijn armen wild gebarend. 'Ik verwacht meer passie van mijn spelers', zegt hij met een schorre stem na afloop van de gewonnen wedstrijd tegen Achilles'29.

Nadat Vreven in 2010 zijn carrière als voetballer had beëindigd, ging hij in België als trainer aan de slag. Hij boekte successen met Neerpelt, KFC Dessel Sport en Lommel United voordat hij in oktober vorig jaar als coach van Waasland-Beveren vanwege tegenvallende resultaten werd ontslagen.

In zijn eerste jaren als trainer was hij nog te veel de voetballer. Elke beslissing van de scheidsrechter in het nadeel van zijn ploeg vocht hij aan. 'Ik had het gevoel dat elke beslissing tegen mijn team een beslissing tegen mij persoonlijk was. Als speler dacht ik ook altijd dat de scheids mij het liefst voor de wedstrijd al een gele kaart wilde geven.'

Het gevolg was dat Vreven vaker naar de tribune werd gestuurd dan hem lief was. Bovendien kostte al die schorsingen hem handenvol geld. Hij lacht: 'Had ik dat besef maar als speler gehad. Het zou mij een hoop kaarten hebben bespaard.' Op serieuzere toon: 'De een leert snel, de ander heeft er langer voor nodig. Ik ben door schade en schande wijs geworden. Nu weet ik: die scheidsrechters hebben niks tegen mij als persoon.'

Bij NAC zijn ze maar wat blij met hun nieuwe trainer, die begin januari de ontslagen Marinus Dijkhuizen opvolgde. Hoewel hij in de loop der jaren zijn lange haren verloor, is ook in Breda het verleden nooit ver weg. In het stadion hangt een groot spandoek met de tekst: We haalden een Indiaan, NAC is weer aan 'Winnetou', refererend aan de paardenstaart die hij als voetballer droeg en zijn voorliefde voor de geschiedenis van indianenstammen.

Stijn Vreven bij FC Utrecht in het seizoen 1999/2000. Beeld anp

Inzet en passie

Belangrijker nog, de volksclub heeft weer een trainer die tot de verbeelding spreekt. Eentje waar de supporters zich mee kunnen identificeren. Dijkhuizen maakte de fout door bij zijn benoeming als trainer te zeggen dat het bij NAC wat minder over bier en wat meer over prestaties moest gaan. Daarmee trapte hij de supporters op de ziel, wetende dat bij geen enkele andere club door supporters zoveel bier wordt gedronken als in Breda. Het achtervolgde hem tot aan zijn ontslag.

Vreven ging in zijn eerste week als trainer met de supportersverenigingen in gesprek. 'Ik vind het belangrijk om naar de ervaringen van de supporters te luisteren. Wat willen zij van mijn ploeg zien? Het kan geen kwaad om dat van hen te horen.'

Hij benadrukt dat NAC hem niet alleen als trainer heeft aangesteld vanwege zijn tomeloze inzet en passie. De club keerde hem in de gesprekken naar eigen zeggen binnenstebuiten, nadat zij de afgelopen jaren geen gelukkige hand had in het kiezen van een nieuwe coach. 'Ik heb zelfs een uur Engels moeten praten. Ook als ik het niet was geworden, had ik iets aan deze sollicitatie gehad', zegt hij. 'Ze weten in ieder geval wie ze in huis hebben gehaald.'

Zo is de voetballer die met een tackle een compleet stadion kon laten ontbranden terug in Nederland. Niet in voetbaltenue met opgestroopte mouwen, maar in een grijs pak met zwarte stropdas. Rustiger en bedachtzamer dan voorheen, maar nog altijd vol passie. 'De mensen in Nederland zien mij nu nog als de voetballer. Hopelijk kennen ze mij over een tijdje als de trainer Stijn Vreven.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden