Naar Parijs met Pierre Vermeulen - de man die in '86 de eerste titel won met Paris Saint-Germain

Hij speelde linksbuiten, net als de huidige ster Neymar

Pierre Vermeulen (61) won in 1986 met Paris Saint-Germain de eerste landstitel van de club. 32 jaar later verbaast hij zich in Parijs over de veranderingen door het grote geld uit Qatar. PSG probeert dinsdag ten koste van Real Madrid tot de kwartfinales van de Champions League door te dringen.

Na de wedstrijd in het Parc des Princes spreekt Pierre Vermeulen met supporters in het naastgelegen restaurant Aux Trois Obus. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Ooooaaaaaoohaaaaaa. Jongens op de Boulogne-tribune van het Parc des Princes springen op van hun stoel en schreeuwen van opwinding als Neymar met zijn elastieken benen tegenstanders passeert. Zo snel is hij, zo behendig, vlak bij het strafschopgebied. Ooohaaaa. Hun stemmen slaan over. Dit is PlayStation Plus. Vier keer scoort Neymar op deze avond in januari. Vier keer schreeuwt de omroeper hem staccato toe. Neymar. Da Silva. Santos. Junior.

Pierre Vermeulen zegt ook oaahaa, maar dan zachtjes. Prachtig.

PSG - Dijon eindigt in 8-0. Alle sterren stralen: Neymar (4), Di María (2), Cavani en invaller Mbappé scoren in een demonstratie van een elftal dat de Franse competitie ontgroeit, van een club die nog één echte wens heeft: de Champions League winnen. Voor dat Grote Doel is door de bazen uit Qatar Neymar gekocht voor ruim 220 miljoen euro, een bedrag dat de totale gedaantewisseling van de club symboliseert. Uitgerekend Neymar ontbreekt dinsdag, bij de poging de kwartfinales te bereiken ten koste van Real Madrid, na de 3-1-nederlaag in Madrid. Hij brak een middenvoetsbeentje.

Om die verandering te beschrijven, reisde de Volkskrant met oud-voetballer Pierre Vermeulen (61) naar Parijs. Ook hij was linksbuiten in de Lichtstad, ook hij was dribbelaar, ruim dertig jaar eerder dan Neymar. 'Geweldig, wat een voetballer', zegt Vermeulen over Neymar, de man van show, onnavolgbare trucs en onuitstaanbaar gedrag. Op YouTube staan nog beelden van Vermeulen. Hij was een klassieke linksbuiten, zoals ze bijna niet meer bestaan. Achterlijn halen, bal voorzetten. Het was nog in de tijd dat een linksbuiten meestal linksbenig was en een rechtsbuiten rechtsbenig, een tijd waarin de flankspeler dienstbaar was aan de spits.

PSG was destijds lang niet de grootste club van Frankrijk, laat staan van Europa. PSG was nog nooit kampioen geweest voordat Vermeulen kwam. Dat lukte pas voor het eerst in 1986, in zijn eerste van twee seizoenen in Parijs. Daarna lukte het opnieuw met de huidige Liberiaanse president Weah in 1994, en daarna pas weer na de entree van het grote geld uit Qatar in 2011. En nu gebeurt het bijna elk jaar, hoewel Monaco vorig jaar dwarslag. PSG staat dit seizoen alweer een straatlengte voor. De Champions League is het grote doel, al is het moeilijk om in de Franse competitie de weerstand op te doen die nodig is voor de Europese topduels. 'Het gaat om de wedstrijden tegen Real', zegt een supporter gortdroog als de score tegen Dijon oploopt.

Pierre Vermeulen is een gewone man, een voetballer uit een vorig tijdperk. Hij verdiende behoorlijk in het voetbal, maar is niet financieel onafhankelijk. Hij werkt in de supporterswinkel van Roda JC, de club waar hij vroeger voetbalde. 'Zo'n rij hebben wij nu nooit', zegt zijn vrouw Lonny met een lach, als na het duel met Dijon honderden mensen zich verdringen rond de supporterswinkel bij het Parc des Princes. De Vermeulens zijn tevreden met weinig. Of hij net zo veel geld wil hebben als Neymar? Nee, antwoordt Pierre. Hoewel? 'Dan zat ik nu in korte broek aan een bar in een zwembad.'

Tekst gaat door onder de video.

Neymar na het zesde doelpunt van Paris Saint-Germain tegen Dijon. Beeld afp

Hoogtevrees

Het Prinsenpark is een emotioneel theater waar kosmopolitisch Parijs zich verzamelt om naar topvoetbal te kijken. Mensen van alle kleuren. Toeristen. Het is van belang dat het stadion altijd vol zit, alleen al voor het decor. Prijzen zijn schappelijk. Joël Langellier (71) en Yves Robini (63) leggen uit dat de seizoenkaart op de Boulogne-tribune 600 euro kost. Daarvoor krijg je 19 competitieduels, bekerwedstrijden en de Champions League tot de kwartfinales. Ja, ze herkennen Vermeulen, als ze goed kijken naar de man in wiens gezicht de jeugd op de terugweg is, maar wiens krullen nog steeds aanwezig zijn. Ze geven hem een hand, kort voor rust. Ze stralen. Ze willen na de pauze met hem op de foto, maar na rust komt Pierre niet meer terug naar zijn stoel. Hij is rijen lager bij Lonny gaan zitten, die hoogtevrees heeft.

'Waarom zitten jullie niet op de VIP-tribune?', vragen de mannen. Nou, omdat we tussen het volk wilden zijn. En bovendien zijn ze Pierre Vermeulen al bijna vergeten bij PSG. Nee, bij de persdienst kunnen ze geen kaarten regelen. Die moeten we kopen via de website. Het met schaarse successen gepaarde verleden gaat verscholen achter de helle, met goud omrande contouren van heden en toekomst. 'Geld heeft hier alles veranderd', stelt Langellier op de tribune. 'Nu schijnt Real Madrid Neymar alweer te willen kopen voor mogelijk 500 miljoen euro, na pas één seizoen bij ons. We zien wel. We hebben Mbappé ook nog, hoe jong hij ook is.'

PSG huurt de Franse kindster Kylian Mbappé dit jaar van Monaco, om hem volgend seizoen voor 185 miljoen over te nemen. 'Het is moeilijk voor een jongen van 18 om opeens in een Ferrari te rijden', stelt Langellier, als hij zijn hoop uitspreekt dat Mbappé die gewone, aardige, goedlachse jongen blijft.

Naast het stadion, waar supporters samenkomen in restaurant Aux Trois Obus, herkennen ze Vermeulen nauwelijks. 'Ik was pas 2 in 1986', verontschuldigt een jongen zich. De wat oudere, licht aangeschoten Jean-Marc Delay reageert meteen als de verslaggever hem de spelersfoto van toen laat zien, met de ranke, mooie Vermeulen uit 1985. 'Jaja. Pierre. Hij was niet zo heel belangrijk.' Als hij hoort dat de voetballer op de foto naast de verslaggever zit, kijkt hij Pierre eens diep in de ogen en draait hij wat bij. 'Ja, hij was wel goed.' Het zij gemeld: de concurrentie was groot destijds. PSG had vijf buitenlanders, maar mocht er in die tijd slechts twee opstellen. Vermeulen speelde in 45 competitiewedstrijden in twee seizoenen, met één goal.

Kylian Mbappé in duel met Luiz Gustavo van Olympique Marseille. Beeld epa

Het is ook al zo lang geleden. We hebben Lonny en hem thuis opgehaald, in hun huisje in Heerlen. We hebben gevraagd niet te veel bagage mee te nemen, want we rijden met één auto. Pierre Vermeulen heeft één tasje bij zich, gewoon een draagtas met een hengsel, voor hem en Lonny. Hij is eenvoudig. Hij was een heerlijke voetballer. Eerst bij Roda, met de destijds legendarische voorhoede met spits Nanninga en rechtsbuiten Van der Lem. Hij werd kampioen met Feyenoord in 1984, al zat hij veelvuldig op de bank omdat Johan Cruijff liever de hardwerkende Brard als linksbuiten zag dan de artiest Vermeulen. Hij was ook speler van MVV, PSG, Tours en Angers. Hij haalde negen keer het Nederlands elftal.

Pierre Vermeulen verloor na zijn loopbaan zijn echtgenote Marie-Therèse aan kanker en had verschillende baantjes. Hij drijft een voetbalschool om de kunst van het pingelen te verspreiden onder de Limburgse jeugd. Bij Roda, in de supporterswinkel, ontmoette hij Lonny, een vrolijke, heerlijk dialect sprekende vrouw met wie hij ruim een jaar geleden is getrouwd. Ze runnen de winkel samen. De supporters vinden het fijn om Pierre achter de kassa te treffen en met hem Roda te bespreken.

Pierre Vermeulen drijft een voetbalschool om de kunst van het pingelen te verspreiden onder de Limburgse jeugd. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Gepingel

Hoe hij in Parijs belandde? Hij voetbalde na Feyenoord bij MVV. Via de onlangs overleden trainer Hennie Hollink kon hij naar PSG, maar MVV vroeg 350 duizend gulden. Die moest Pierre zelf opbrengen, tot zijn schrik. Hij moest maar iets overhebben voor zijn buitenlandse avontuur. 'Ik mocht de opbrengst van een vriendschappelijke wedstrijd houden, zo was de afspraak. Standard Luik opende een nieuwe hoofdtribune. Ik stelde voor dat we met Parijs tegen Standard speelden.' Zo kon Pierre zijn transfersom betalen.

PSG, destijds geleid door de kleurrijke zakenman Francis Borelli, beleefde met Vermeulen een sprookjesachtig eerste seizoen, met een lange ongeslagen reeks van wedstrijden, het kampioenschap en de huldiging op de Champs-Élysées. Doelman Bats, de Bosnische aanvaller Susic en Luis Fernández, een van de vier grootheden op het legendarische Franse middenveld van de jaren tachtig, waren beroemde ploeggenoten. 'Als we vlak bij een stadion waren, stond Fernández op en liep hij door de bus om iedereen motiverend toe te spreken.' Borelli nam Vermeulen na de ondertekening van zijn contract mee naar de dealer, waar hij een mooie Mercedes mocht uitzoeken. Hij moest 10 franc zelf betalen, want Borelli wilde de auto niet helemaal voor niks meegeven.

Tegenwoordig is PSG eigendom van Qatar Sports Investments, met Neymar als reclamemiddel voor het WK in 2022. Nu is PSG een club van de hele wereld. In Aux Trois Obus zit een rijke Braziliaan met zijn kinderen. Ze zijn hier speciaal om Neymar te zien. Vijf dagen Parijs, dan nog even naar Londen. Pierre Vermeulen is diep onder de indruk van Neymar. Natuurlijk is het belachelijk, 220 miljoen voor een voetballer, maar hij brengt wat teweeg. Mensen raken in vervoering, hij scoort, hij geeft assists, hij is de brenger van hoop op succes. Hij voetbalt zo vrolijk. Ze zijn bang dat hij volgend jaar alweer is verdwenen. De jongens op de tribune roepen niet voor niets oooohaaaaaooooaaa, na weer een schitterende actie.

Op de terugweg vertelt Pierre over zijn eigen gepingel. Passeren, dat deed hij ook zo graag. Gewoon, een schijnbeweging en erlangs. En als het niet lukte, nog een keer. De directeur van Naf Naf, destijds een groot kledingmerk, beloofde hem voor een wedstrijd eens 500 franc voor elke gelukte schaar. In de rust zag Vermeulen de man druk bewegingen maken dat hij moest stoppen. Het ging hem te veel geld kosten. Als hij terugkijkt, was zijn eerste wedstrijd meteen zijn beste: PSG won van Bordeaux, destijds de favoriet voor de titel, en zette een eerste stapje op weg naar de eerste landstitel.

Na een overnachting in de buurt van het stadion rijden we terug. Pierre en Lonny vonden het geweldig in Parijs, ook al omdat het voetbal van PSG toch ander voetbal is dan het voetbal van Roda JC. In de auto terug is Pierre stil. Af en toe vertelt hij een anekdote. Als we in Heerlen wegrijden bij zijn huis, blijft hij zwaaien, totdat de auto uit de straat is verdwenen.

Passeren, dat deed Pierre Vermeulen ook zo graag. Gewoon, een schijnbeweging en erlangs. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.