Na Parijs-Roubaix is Wiggins weer een baanrenner

'Buig', zei wielrenner Bradley Wiggins laatst tegen een journalist die hem met 'sir' aansprak. Hij mag een geridderde Brit zijn sinds zijn successen in 2012, helemaal serieus heeft Wiggins het leven gelukkig nooit genomen.

Bradley Wiggins rijdt in 2014 over de steentjes naar Roubaix. Hij finishte als negende.Beeld Getty Images

Het wielrennen op de weg neemt zondag afscheid van zijn meest oorspronkelijke professional. Na afloop van Parijs-Roubaix is Bradley Wiggins (35) alleen nog maar op de baan te zien. Hij doet eerst een aanval op het werelduurrecord en hoopt zijn loopbaan volgend seizoen in Brazilië definitief af te sluiten met een olympische titel.

Wiggins heeft een imposante loopbaan achter zich liggen. Hij werd het uithangbord van het Britse wielrennen dat met hem ook een toonaangevende rol ging spelen. Op de weg deed hij in 2009 voor het eerst van zich spreken met een vierde plaats in de Tour de France. Naast het tijdrijden, een specialiteit van het huis, bleek hij bergop met de besten mee te kunnen.

Tourwinnaar

Een jaar later deed Sky zijn intrede in het wielrennen en schoof de ploeg Wiggins naar voren als mogelijk Tourwinnaar. In 2012 loste hij de belofte al in, maar een onverdeeld genoegen is dat niet geweest. Intern werd de druk opgevoerd door ploeggenoot Christopher Froome, die bergop duidelijk maakte meer in zijn mars te hebben dan de kopman. Extern werd hij belaagd door twijfels over zijn geloofwaardigheid. Eerder dat jaar bekende zevenvoudig Tourwinnaar Lance Armstrong grootschalige doping.

In een interview met de website Cycling Tips zei Wiggins twee weken geleden dat de Tourzege hem ongelukkig maakte. 'Ik was vervuld van haat. Ik haatte het wielrennen. Ik haatte de media die me steeds maar vroegen naar Armstrong. Ik haatte Armstrong vanwege dat interview met Oprah Winfrey. En om al die redenen haatte ik het de winnaar van de Tour te zijn.'

Vervolgens ging het in de aanloop naar de volgende Ronde van Frankrijk alleen over de rolverdeling in de ploeg. Uiteindelijk moest Wiggins als kopman plaatsmaken voor Froome. Hij koos er daarom voor in 2013 zijn kans te wagen in de Ronde van Italië, maar dat liep compleet mis. Toen Froome hem later opvolgde als Tourwinnaar bleek dat een opluchting. 'Het was alsof er een enorme last van me af viel.'

Tijdrijden

Vorig jaar keerde het plezier terug. Wiggins koos voor een rol in de schaduw. Hij won de Ronde van Californië en werd wereldkampioen tijdrijden, een ontbrekende titel in zijn erelijst. En nu dus als slotakkoord Parijs-Roubaix, nog zo'n gewenste edelsteen.

Tegen de Engelse krant The Guardian vertelde Wiggins deze winter videobanden te hebben bekeken van oude edities die hij destijds zelf opnam. In 1993 zag hij de Fransman Duclos-Lasalle nipt van de Italiaan Ballerini winnen. Een jaar later maakte de Belg Museeuw vergeefs jacht op de Rus Tsjmil. 'Hij kwam op zes seconden. Daarna werd het verschil weer groter.'

Het was niet alleen weemoed die Wiggins naar de klassieke videorecorder dreef. Met een stopwatch legde hij de duur van de kasseistroken vast: 'Carrefour de l'Arbre, meestal de belangrijkste sectie, duurt ongeveer drie minuten en twintig seconden.'

Zelfvertrouwen

Begin dit jaar beproefde hij met ploeggenoten Eisel en Stannard een paar keer de kasseien, ook om op alle weersomstandigheden berekend te zijn. 'Als het nat is, komt het aan op je inzet. Hoe gretig ben je? Het is als fietsen op de mountainbike. Je zelfvertrouwen moet groeien.'

Deze week liet hij zich gidsen door expert Johan Museeuw. De drievoudige winnaar van Parijs-Roubaix was onder de indruk. 'Zijn stijl is subliem. Hij rijdt perfecte lijnen', aldus Museeuw in Het Laatste Nieuws. Alleen Wiggins' bovenlichaam is te gespannen. Fietsen over kasseien vereist een grote mate van ontspanning. 'Maar dat is de stijl van de achtervolger, die verander je niet zomaar.'

Vorig jaar eindigde Wiggins als negende. Hij kreeg naar eigen zeggen kippevel toen hij in de finale nog voorin zat. Ploegleider Servais Knaven gunt hem van harte een daverend einde van zijn loopbaan op de weg. 'Maar met Thomas en Stannard hebben we nog twee kanshebbers. Het is te riskant om op één paard te wedden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden