Na jaren van zwaar blessureleed is Afellay eindelijk terug

Er stond een mooie foto van Afellay in de krant, meteen na zijn 2-1 tegen Kazachstan genomen. Hij rende juichend weg, handen breed, duimen naar buiten, zodat je weer even aan Marco Tardelli dacht de vreugde was te groot was voor een speler alleen.

Op het moment dat de fotograaf afdrukte, zei de commentator: 'Het geeft geen pas om na zo'n wedstrijd zo uit je dak te gaan.' Tijdens de opmerking realiseerde hij zich al dat hij zich vergiste. Er werd niet om de winst gejuicht. We zagen persoonlijke triomf: na jaren van zwaar blessureleed was Afellay eindelijk terug. Belangrijk, beslissend.

Hij rende tussen Sneijder en Van Persie door, zonder iets of iemand te zien. Sneijder en Van Persie wilden hem opvangen, maar moesten nog op snelheid komen. Sneijder keek op de foto naar Van Persie, maar hij lachte niet, er kon geen lachje af.

Zou Sneijder Van Persie nog aardig vinden? In het elftal is enige wrevel over geld. Als ik het goed begrepen heb, vindt Van Persie dat hij te veel aan de groepskas bij moet dragen. Ik weet niet of dat waar is, maar je zou denken: liever te veel betalen dan bekendstaan als een multimiljonair die op de kleintjes let.

Waar was Huntelaar op dat moment? Stond hij nog te simmen? Even tevoren had hij Van Persie de huid vol gescholden omdat die hem de bal niet had gegeven. Er zijn elftallen waarin reservespitsen zich tegenover hun aanvoerders bescheiden opstellen, al was het uit eigenbelang. Vindt Huntelaar Van Persie nog aardig?

Er vormt zich een nieuw elftal, met mogelijk een nieuwe hiërarchie. Het elftal moet zich kwalificeren voor het EK, de spelers moeten zich in het elftal vechten. De rechterkant lijkt klaar: Van der Wiel, Afellay, Robben. Op links moet zich nog iemand voegen bij Blind en Depay. Alleen in het centrum, waar alles zeker leek, de aanvoerdersbanden worden gedragen en de hiërarchie begint, lijkt de boel onzeker.

Sneijder-Van Persie zou ook Sneijder-Huntelaar kunnen worden, of Van Persie-Huntelaar. Of het kan nog een slagje anders kan Afellay ook in het midden spelen? Normaal gesproken vormt een hiërarchie zich automatisch. De beste is de baas. Maar wie is de beste, na Robben dan, de reserveaanvoerder?


Vlak voor zijn doelpunt werd Afellay van achteren neergetrapt. Het zag er niet mooi uit. Even leek je zeker te weten dat alles in zijn enkel gebroken was, afgescheurd. Het had in een patroon gepast. Zo kenden wij het lot: bijna terug, na jaren van ellende, en dan vlak voor de grote verlossing uit het spel worden geschopt, ditmaal voorgoed.


Afellay stond op en schoot even later op doel. Hij scoorde, niet mooi, maar dat hoefde ook niet. Hij draaide zich om, gooide de handen in de breedte voor zich uit. Hij riep de goden aan, of eentje dan, en rende tussen Sneijder en Van Persie door het veld in, een erehaag van oude hiërarchie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.