Nieuws Wielrennen

Na een uurtje bedenktijd weet Dylan Groenewegen het zeker: op naar San Remo

Een jaar eerder dan gepland gaat het zaterdag gebeuren: Dylan Groenewegen maakt zijn debuut in Milaan-San Remo. Volgens de data van de ploeg kan hij de wielerklassieker dit jaar nog niet winnen.

Dylan Groenewegen wint op 11 maart zijn tweede etappe in twee dagen tijdens Parijs-Nice. Beeld BELGA

Begin deze week kreeg Dylan Groenewegen telefoon van zijn coach Merijn Zeeman. ‘Zou je eens willen nadenken over een koerswijziging in je programma? Geen Ronde van Catalonië, maar Milaan-San Remo.’ Een uurtje bedenktijd vroeg de 25-jarige sprinter van Jumbo-Visma, maar dat was vooral voor de vorm. In zijn hart had hij al besloten: ‘We gaan ervoor’.

Groenewegen debuteert zaterdag in de wedstrijd waardoor hij als jonge renner al door gefascineerd raakte. Milaan-San Remo geldt als een echte sprintklassieker. Op de erelijst prijken de namen van Mark Cavendish, Erik Zabel en Mario Cipollini. Ooit, besloot Groenewegen al vroeg in zijn carrière, wil hij ook in dat rijtje komen. Hij zou dan de opvolger worden van Hennie Kuiper die als laatste Nederlander de klassieker won. Kuiper kwam in 1985 solo aan op de Via Roma.

Van oudsher is Milaan-San Remo een ankerpunt in het wielerseizoen. Begin van de lente, voorbode van zonniger tijden. Vandaar ook zijn bijnaam: La Primavera (‘De Lente’).Wat de wedstrijd verder bijzonder maakt is de lengte: bijna driehonderd kilometer. In de finale nog fris genoeg zijn om de Cipressa (hoogte: 239 meter, gemiddelde stijging: 4,1 procent) en de Poggio (hoogte: 160 meter, gemiddelde stijging: 3,7 procent) over te komen, is niet iedereen gegeven. Zo ging de ervaren sprinter Marcel Kittel vorig jaar bij zijn debuut volledig kopje-onder, omdat hij zijn krachten niet goed had verdeeld.

Een jaar te vroeg

Aanvankelijk zou Groenewegen pas volgend jaar zijn debuut maken in Italië. Zijn seizoen staat dit jaar vooral in het teken van de Tour de France en de Vuelta. De ploegleiding achtte het verstandiger dat hij komende week zijn opwachting zou maken in de Ronde van Catalonië, om te proberen daar de sprintetappes te winnen en om ervaring bergop op te doen. Maar dat was voordat hij met twee zeges schitterde in de rittenkoers Parijs-Nice en zijn ploeggenoot Timo Roosen, al geselecteerd voor Milaan-San Remo, geblesseerd raakte bij een val in Kuurne-Brussel-Kuurne.

‘We proberen bij de ploeg zo planmatig mogelijk te werken’, zegt Merijn Zeeman, sportief directeur bij Jumbo-Visma. ‘Maar dat betekent niet dat je altijd maar star aan je opzet moet vasthouden. Er kwamen nu mooi een aantal dingen samen, gevoegd bij de wens van Dylan om ooit Milaan-San Remo te winnen. Toen zijn we de puzzel opnieuw gaan leggen. Dit is een plan B, maar wel een ideaal plan B.’

De vraag is of Groenewegen, drievoudig ritwinnaar in de Tour, dit jaar al kans heeft op de eindzege. Nog nooit reed hij een koers van 291 kilometer. Zelf zegt hij te starten met als doel ervaring op te doen voor de toekomst. Dat is ook de insteek van de ploeg. Zeeman: ‘Die afstand zal het probleem niet zijn. Die kan hij aan. Het zit meer in de inspanning bergop, in de finale.’

De 5,5 kilometer lange Cipressa en vervolgens de 3,7 kilometer lange Poggio over komen, op negen kilometer voor het einde, betekent voor Groenewegen een inspanning van twee keer zes minuten, vol op zijn limiet, terwijl hij dan al ruim 280 kilometer in de benen heeft. Ook de aanloop naar de twee hellingen is al bijna een sprint, aangezien elke kanshebber zich in een goede uitgangspositie wil manoeuvreren voor de beklimming.

Zeeman: ‘Milaan-San Remo is een uitgetekende koers, waarvan we veel data verzameld hebben. Op basis daarvan zeggen we: deze wedstrijd winnen ligt nog niet binnen Dylans mogelijkheden. Maar hij gaat nu wel ervaren waar hij naartoe moet om wél te kunnen winnen.’

Afgelopen jaren

De laatste twee jaar werd Milaan-San Remo niet door een sprinter gewonnen, maar door een aanvaller. In 2017 was Michel Kwiatkowski de meest uitgekookte in een groepje van drie man. Vorig jaar kwam de Italiaan Vincenzo Nibali alleen over de finish, na een perfect getimede aanval op de Poggio.

Dit jaar heeft voormalig wereldkampioen Peter Sagan nadrukkelijk zijn zinnen gezet op de voorjaarsklassieker. Die ontbreekt namelijk nog op zijn uitgebreide erelijst. De Australiër Caleb Ewan, vorig jaar tweede, en de rappe Colombiaan Fernando Gaviria zijn de sprinters in vorm.

Jumbo Visma start in eerste instantie met de Belg Wout van Aert en Danny van Poppel als kopmannen. Groenewegen krijgt een vrije rol. Voor hem is het zaak zo min mogelijk energie te verspillen tot aan de Cipressa en de Poggio en eenmaal bergop bij de eerste groep aan te klampen.

‘Wat er daarna gaat gebeuren is voor iedereen de vraag’, zegt Zeeman. Volgens de theorie maakt Groenewegen geen kans. Maar de praktijk is al vaker weerbarstiger gebleken, weet hij. ‘Tot nu toe heeft Dylan er elk jaar weer een schep bovenop gedaan in zijn progressie. Het zou ook zomaar kunnen dat hij zaterdag gaat verrassen. Met hem weet je het eigenlijk nooit helemaal zeker hoe het gaat lopen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden