ReportageWK baanwielrennen

Na de Spelen vrijuit vlammen op de wielerbaan: ‘Van zo’n heftig toernooi groei je alleen maar’

Harrie Lavreysen (links) wint de sprintfinale van Jeffrey Hoogland. Beeld Klaas Jan van der Weij
Harrie Lavreysen (links) wint de sprintfinale van Jeffrey Hoogland.Beeld Klaas Jan van der Weij

Afgelopen week reden de olympisch kampioenen in het baanwielrennen de WK in Roubaix. En dan is er in de tweeënhalve maand sinds de Spelen ook nog de EK gereden in Zwitserland. Hoe hebben ze het doorstaan?

Harrie Lavreysen (24), olympisch kampioen teamsprint en sprint, Europees kampioen teamsprint en sprint. In Roubaix wereldkampioen teamsprint, keirin en sprint.

Kostte het moeite je weer op te laden voor dit WK?

‘Het was anders dan normaal. Alles zat zo dicht op elkaar. Eerst de Spelen, twee weken geleden de EK, nu de WK. Voor mij was de druk er al af. Ik krijg vaak de vraag of die juist nu niet hoger ligt, als olympisch kampioen. Nee, juist niet. Als het niet lukt, is het voor mij ook prima, want ik heb in Tokio goud gewonnen.

‘Ik ben sinds de Spelen niet ver achteruitgegaan. Hier een hattrick halen was een doel, ik wilde mijn titels verdedigen, ik hecht aan mijn regenboogtruien. Ik wist dat ik tegen Jeffrey in de sprint vooral geen fouten moest maken. Het was allemaal wat relaxter. Toen ik de eerste rit van hem won, leek het wel alsof hij accepteerde dat hij niet ging winnen.

‘Ik had wel de focus op de EK en de WK. Maar als ik terugdenk aan dit jaar, denk ik toch echt aan Tokio.’

Wat heb je meegemaakt na de Spelen?

‘Het was hectisch, met huldigingen in Scheveningen en mijn woonplaats Luyksgestel, een bezoek aan de koning en een dag met TeamNL. Het was wel mooi, ik heb het een beetje laten gebeuren – het is niet waarvoor je fietst.

‘Daarna ben ik een week op vakantie gegaan met mijn vriendin, naar Ibiza. Ik heb er vooral op het strand gelegen. Het was raar om niets te doen na een vol jaar waarin om de Spelen draaide. Ik ben al snel weer gaan trainen. Ik hou ervan om een zeker ritme te hebben. Maar ik heb toch even gedacht: waar ben ik nou eigenlijk mee bezig?

‘Voor de Spelen had ik alles over. Nu doe je het voor je gevoel maar half. Je spreekt weer eens met vrienden af, je doet wat dingetjes voor de sponsor, je houdt een lezing of een presentatie. Dat zou ik voor de Spelen nooit hebben gedaan.’

Voldoet een olympische status aan je verwachtingen?

‘Het voelt nog steeds wel raar. Ik weet heel goed dat ik olympisch kampioen ben. Het is zoiets groots, als kind droomde ik er al van. Maar dan ben je het en dan voelt het normaal, terwijl je ook weet dat het niet normaal is. Je hebt er alles voor gedaan, je hebt ervoor geleefd. Dan lukt het en is het ook voorbij. En daarna gaat het leven gewoon door.

‘Ik ben ook nog niet klaar met één keer. Ik wil graag blijven winnen. Als ik blessurevrij blijf, kan ik nog wel tien jaar door.’

Jeffrey Hoogland (28), olympisch kampioen teamsprint, Europees kampioen teamsprint, keirin en 1 kilometer. In Roubaix wereldkampioen teamsprint en tijdrit over 1 kilometer, zilver op keirin en sprint.

Kostte het moeite je weer op te laden voor dit WK?

‘Nee. Het mooie was: er was geen drempel om de draad weer op te pakken. Toen we weer begonnen te trainen, voelde het zo goed, zo ontspannen. Lekker gefietst, weer plezier gemaakt. Nou, dan doen we toch lekker een EK’tje. Daarna gaan we vlammen op de WK. We konden onbevangen rijden. Fietsen omdat het leuk is. Het voelde niet zo verbeten meer als de voorbereiding op de Spelen.

‘In 2015 pakte ik in Grenchen op de EK drie keer goud, ik had totaal niet de intentie dat het zes jaar later op dezelfde plek weer ging lukken. Ik flikte het gewoon.

‘Ik heb hier in Roubaix alles gereden. Het gekke was: ik voelde dat ondanks al die inspanningen mijn lichaam voor de sprint weer aan het bijkomen was. Sick was dat. Toen Harrie wat ruimte liet, dacht ik: ik ga het gewoon proberen. Wie weet. Het lukte helaas niet. Twee keer goud en twee keer zilver was het maximaal haalbare.

‘Zo’n WK rijden was de beste training die je kunt hebben. Het was opstaan, rammen en gaan. Van zo’n heftig toernooi groei je alleen maar.’

Wat heb je meegemaakt na de Spelen?

‘Shanne en ik hebben het ons nogal lastig gemaakt. We waren stikkapot na het programma: naar Humberto Tan, de huldigingen, de bijeenkomst met de koning. We kwamen thuis in Apeldoorn en heel het huis was versierd. Een dag later was er nog een huldiging in onze nieuwe woonplaats Hellendoorn. Toen moesten we nog ons oude huis leegtrekken en de zolder bij mijn ouders inrichten, waar we verblijven tot ons nieuwe huis is verbouwd. Tot dan hadden we nergens iets aan gedaan, alles draaide om de Spelen.

‘Het was veel, maar ik heb er echt plezier aan beleefd. Mooi, met een escorte van de fietscrossvereniging in de cabrio naar het gemeentehuis.’

Voldoet een olympische status aan je verwachtingen?

‘Uiteindelijk wel. Als je het heel letterlijk neemt: ik heb naar die gouden medaille zitten kijken met het idee dat dit ding dus moest voorstellen waar ik vijf jaar voor heb gestreden. Nou, dat symboliseert het totaal niet.

‘Veel mensen veronderstellen ook dat je als olympisch kampioen lekker binnenloopt. Daar ben ik nooit van uitgegaan. Dat valt vies tegen. Je hebt iets moois bereikt, maar er verandert maar weinig. Een beetje aanzien, misschien. Wat heb je eraan?

‘Voor mij geldt de voldoening. Ik ben supertrots als ik terugkijk op het hele traject en wat ik heb bereikt. Dat blijft.’

Shanne Brasspennincx (rechts) Beeld Klaas Jan van der Weij
Shanne Brasspennincx (rechts)Beeld Klaas Jan van der Weij

Shanne Braspennincx (30), olympisch kampioen keirin, Europees kampioen teamsprint en sprint. Geen medailles in Roubaix.

Kostte het moeite je op te laden voor dit WK?

‘Het was in september wel even lastig. Je merkte het aan meer olympiërs toen de EK en WK dichterbij kwamen: laten we het even wat anders aanpakken, anders overleven we die niet. Onze coach Hugo Haak kwam naar me toe. Of ik wel zeker wist dat ik de EK en de WK wilde rijden.

‘Mijn motivatie gold maar voor één onderdeel: voor het eerst gingen we de teamsprint met z’n drieën rijden in plaats van met twee. Dat had echt toegevoegde waarde. Het was prachtig dat we daarin Europees kampioen zijn geworden, het was zuur dat we er op dit WK niet bij mochten zijn. Voor de sprint en de keirin heb ik niet de normale voorbereiding kunnen doen.’

Wat heb je meegemaakt na de Spelen?

‘De eerste dagen was het druk, maar erg leuk. Het is direct gerelateerd aan wat je hebt gepresteerd. Daarna moesten Jeffrey en ik snel alles gaan inpakken voor de verhuizing. Dan was het prettig dat je de medailles op zak had. Als de missie was mislukt, hadden we daar met een heel treurig gevoel gezeten.

‘Ik heb nog wat presentaties gedaan. Als ik daarmee iemand heb kunnen inspireren of iets heb kunnen meegeven voor diens werk of privéleven, dan is zoiets voor mij al geslaagd. Dat zijn leuke verplichtingen. Maar ik loop mezelf niet voorbij.

‘Dat ik in 2017 een hartaanval heb gehad, heeft me alerter gemaakt. Ik bewaak mijn grenzen beter. Niet overal ja op zeggen, niet alles goed willen doen voor de ander. Dat werkt goed, ook deze periode.’

Voldoet een olympische status aan je verwachtingen?

‘Je hoort de verhalen vaker: het zwarte gat na zo’n grote gebeurtenis. Ik merkte het zelfs al na de Spelen in Rio de Janeiro in 2016, waar ik toch alleen maar als reserve aanwezig was. Je beleeft zo’n evenement heel intens en als dat voorbij is, denk je: oké, en nu?

‘Dat was dit keer anders: ik was voldaan, ik had iets meegenomen uit Tokio. Tijd om erop te reflecteren is er nauwelijks geweest. Het went al wel. Dat je olympisch kampioen bent, hoort voortaan bij je. Maar als de nieuwe cyclus begint, verdwijnt dat zonder twijfel weer naar de achtergrond. Dat is misschien maar goed ook, anders blijf je maar zweven. Het blijft bijzonder dat de droom die je als klein meisje had, werkelijkheid is geworden. Dat het is gelukt, voelt als een voorrecht.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden