WedstrijdverslagNapoli - AZ (0 - 1)

Na dagen vol tegenslag zit het AZ in Napels eens mee

AZ serveerde zichzelf het beste medicijn in kommervolle tijden. Het won de eerste wedstrijd in de poulefase van de Europa League van de Italiaanse topclub Napoli met 0-1. 

Uitblinker Dani de Wit maakt de 1-0 voor AZ.Beeld BSR Agency

Het doelpunt na een klein uur was een vuurrode roos in de woestijn. Een uitstekende, langlopende, secuur uitgespeelde aanval werd soeverein afgerond door uitblinker Dani de Wit.

AZ was voor de rest zowat het gehele duel de onderliggende partij, voetbalde vooral in het begin slordig en onzeker, maar beet zich vast in het duel, kreeg steeds meer geloof in een goed resultaat, dat uiteindelijk het predicaat ‘geweldig’ verdient, zo oordeelde het AZ-kamp terecht.

Op veel terreinen was sprake van een ongelijke strijd. Met als meest in het oog springend het aantal coronabesmettingen; 13 bij AZ, 2 bij Napoli. Het ging nergens anders over de laatste dagen, maar het duel stond nooit op losse schroeven en AZ heeft de uitbraak ‘onder controle’, vertelde bondsarts Edwin Goedhart in deze krant. Coach Arne Slot was er logischerwijs alsnog druk mee geweest. ‘Je wordt als trainer toch veel betrokken bij wat er gaande is.’

Daarnaast is er het immense verschil in financiële mogelijkheden. Napoli kocht een nieuwe aanvaller voor 70 miljoen (Osimhen), AZ voor 2,5 miljoen (Karlsson). En dan was er nog de kwestie ‘vorm’. De thuisclub rolde voorafgaand aan het treffen Genoa (6-0) en het beresterke Atalanta op (4-1), de bezoekers zagen drie laagvliegers op rij op gelijke hoogte komen.

AZ had de topvorm nog niet terug. Aan de bal oogde het slechts bij vlagen comfortabel. AZ-aanvallers stonden waarschijnlijk zelden vaker op hun eigen helft en de Alkmaarse achterste lijn nimmer korter met de kont tegen het eigen doel.

AZ houdt van aanvallen, maar ging noodgedwongen vreemd. Het zestienmetergebied werd verdedigd als een fort, en als gevaar dreigde ging de bal soms rücksichtslos richting sintelbaan. Alles voor een positief resultaat in een zwarte periode. Los van de coronaperikelen is de seizoenstart met vier punten uit vier duels dramatisch. De manier waarop AZ werd uitgeschakeld voor de Champions League door Dynamo Kiev was ook al tamelijk gênant.

En dan was er Napoli, dat snelle voeten én enorme spierkabels heeft. Dat het pressingspel uitstekend beheerst en achterin kan leunen op Kalidou Koulibaly, een van de beste verdedigers ter wereld. Telkens heerste het gevoel dat het een kwestie van tijd was voordat de blauwen de strot van de roden helemaal zouden dichtknijpen, maar voetbal draait om goals en goals krijg je meestal door kansen te creëren.

Dat lukte Napoli eigenlijk niet vaak. De grootste kans volgde nog na een slippertje van Pantelis Hadzidiakos die de bal in de 34e minuut zomaar aan Victor Osimhen gaf. De Napoli-spits speelde snel door naar Dries Mertens die zijn gevreesde rechterbeen in stelling bracht maar net naast schoot.

Hadzidiakos was lang geblesseerd en zijn partner achterin Bruno Martins Indi droeg pas voor de tweede keer het AZ-shirt. De samenwerking verloopt logischerwijs nog niet gesmeerd, maar ze groeiden in de wedstrijd geholpen door het scoreverloop. Achter hen haalde bovendien doelman Bizot weer zijn normale niveau in zijn eerste wedstrijd na zijn onvoorstelbare trio blunders tegen Sparta.

AZ oogde overigens best vertrouwd. De meeste basisspelers waren door interlandverplichtingen op pad toen de virusgolf nog onopgemerkt rondwaarde op de club. Alleen in de spitspositie was er een vacature doordat zowel eerste keus Myron Boadu als pinchhitter Ferdy Druijf ontbraken. Die werd in eerste instantie ingevuld door schaduwspits De Wit, maar in praktijk liep hij vooral op het middenveld en soms zelfs achterin. Het was nodig. Als een van de weinige AZ’ers kon De Wit zich fysiek meten met de tegenstrevers. Calvin Stengs begon als aanvallende middenvelder, maar was na rust vaak het aanspeelpunt voorin. Hij mist de punch en fitheid van De Wit, vorig seizoen nota bene de minste basisspeler in het toen nog swingende AZ.

De bank was wel grasgroen, waardoor Slot pas heel laat twee keer wisselde. Er zaten vooral Jong AZ-spelers op, waaronder een in Italië bekende achternaam, Gullit, Maxim van voren. Zijn vader Ruud speelde legendarische wedstrijden in San Paolo tegen Diego Maradona, het eeuwige idool van de stad én van Gullit senior zelf.

Napoli heeft niet de allure van toen, maar is tegenwoordig een veelzijdig ensemble. ‘Let op, Mertens!’ ‘Pas op Lozano!’ klonk het vaak angstig. Hoe anders was het vorig seizoen toen AZ zelfs op Old Trafford lang de dienst uitmaakte tegen Manchester United.

De korte combinaties op het middenveld, de overlappende backs, de indraaiende trappen van de buitenspelers; ze waren zelden zichtbaar. Op een moment na dan toen een door Stengs van achteruit opgezette aanval gelegenheidsrechtsbuiten Sugawara bereikte. Hij stuurde rechtsback Svensson diep en diens teruggetrokken voorzet werd technisch perfect geraakt door De Wit waardoor de bal in de verre hoek landde. Waar Fortuna, Sparta en VVV nog terugkwamen na een achterstand tegen AZ lukte dat Napoli niet. AZ’ers juichten uit volle borst. Met hun allerlaatste krachten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden