Nieuws

Na alle tegenslag staan de sterren nu gunstig voor schaatser Brittany Bowe

Tegenslag kende de Amerikaanse schaatser Brittany Bowe, afgelopen weekeinde winnares op twee WB-afstanden in Thialf, genoeg. Misschien is het wel daarom dat ze nog steeds zo gretig op jacht is naar eremetaal.

Jorien ter Mors strijdt tegen Brittany Bowe. Beeld BSR Agency
Jorien ter Mors strijdt tegen Brittany Bowe.Beeld BSR Agency

Als de eerste kruising van de 1.000 meter in aantocht is, knijpt Brittany Bowe (32) de ogen samen. Ze heeft het oranje schaatspak van Jorien ter Mors in het vizier en rijdt met een aantal agressieve slagen het gat naar de olympisch kampioene van 2018 dicht.

De rest van de race zal Bowe de rug van Ter Mors niet meer terugzien. De Amerikaanse finisht in 1.13,96 en is daarmee 0,68 seconden sneller dan Ter Mors, die vierde wordt. Angelina Golikova (1.14,05) en Femke Kok (1.14,47) eindigen achter Bowe op het podium. Regerend wereldkampioene Jutta Leerdam ontbrak dit weekend vanwege een voetblessure.

Zaterdag was Bowe ook al de snelste over 1.500 meter in 1.53.45, voor Antoinette de Jong (1.53,81) en Ireen Wüst (1.54,22). Het was voor Bowe de tweede wereldbekerzege van het weekend en haar vierde van het seizoen voor de lege tribunes in Thialf: vorig weekeinde won ze ook tweemaal. Zo zorgde ze er hoogstpersoonlijk voor dat 1.000 en 1.500 meter bij de vrouwen de enige individuele afstanden zijn waarop de Nederlanders nog niet wonnen. ‘Ik steek in geweldige vorm, dat geeft veel vertrouwen voor de WK Afstanden.’

Skiën

Net als veel andere buitenlanders had Bowe dit seizoen last van coronabeperkingen. De Amerikaanse schaatsers konden trainen in Salt Lake City, maar in december werd de baan twee weken gesloten vanwege een coronageval. Bowe greep de kans aan om te gaan skiën. ‘Zo bleef ik toch een beetje actief.’

Als iemand weet hoe het is om te switchen tussen verschillende sporten, is het de in Florida geboren Bowe. Ze basketbalde tussen haar 18de en 22ste op het hoogste universiteitsniveau van de Verenigde Staten en was daarnaast een talenvol inlineskatester. De olympische droom bracht haar naar de schaatsbaan. ‘Bij de Winterspelen van Vancouver in 2010 zag ik Heather Richardson en Chad Hedrick strijden om de medailles. Zij waren mijn vrienden bij het inlineskaten en ik wilde hetzelfde.’

Binnen drie jaar groeide ze uit tot een vaste waarde op de middellange afstanden. Dat is ze nog steeds. Ze is wereldrecordhoudster op de 1.000 meter en werd op die afstand wereldkampioen in 2015 en 2019.

Jorien ter Mors.  Beeld ANP
Jorien ter Mors.Beeld ANP

Tegenslagen

Tussen alle hoogtepunten door kende Bowe ook een hoop tegenslagen. Met een achtste plek op de 1.000 en een veertiende plaats op de 1.500 meter stond Bowe in 2014 symbool voor de falende Amerikaanse langebaanploeg, die bij de Spelen van Sotsji in geen enkele medaille wisten te halen. In 2016, een paar maanden nadat Jillert Anema haar de beste schaatsster ter wereld had genoemd, botste ze vol op een teamgenoot bij een recreatief potje ijshockey.

Ze liep een zware hersenschudding op, waardoor ze bijna een jaar niet kon schaatsen. Het lichaam kreeg haar bloeddruk niet meer onder controle en Bowe had tijdens rustige wandelingen het gevoel dat ze zomaar flauw kon vallen. Ze was niet op tijd hersteld om bij de Winterspelen van 2018 individueel op het podium te eindigen en haalde alleen een bronzen medaille op de ploegenachtervolging met Richardson en de Nederlands-Amerikaanse Carlijn Schoutens.

Volgende winter moeten het haar Spelen worden. Ze is dan 33 en krijgt in Beijing de laatste kans op individueel eremetaal. ‘Ik heb nu veel meer ervaring dan in 2014 en geen last meer van mijn hersenschudding zoals in 2018. Als ik gefocust en gezond blijf, heb ik een goede kans’, zegt ze terwijl ze met haar vingers knipt. ‘Gezond blijven is ook een kwestie van geluk hebben.’

Geen garantie

Voor ze haar palmares kan vervolmaken met een olympische medaille, staan eerst de WK afstanden voor de deur. Haar vier wereldbekerzeges op de 1000 en 1500 meter betekenen dat Bowe over anderhalve week favoriet is voor twee gouden medailles bij de WK Afstanden. Toch weet ze als geen ander dat een goede generale bij de wereldbekers geen garantie is voor WK-goud. Vorig jaar won ze ook het wereldbekerklassement op de 1.000 meter, maar eindigde bij de WK-afstanden in Salt Lake City teleurstellend als achtste. Op 1.500 meter werd ze zelfs veertiende.

Ze baalt nog steeds van dat desastreuze WK, zo erg dat de extraverte Bowe er nu nog steeds niks over kwijt wil. ‘De sterren stonden niet aan de hemel zoals ze hadden moeten staan’, zegt ze cryptisch. ‘Het was een hele vernederende ervaring.’

Ze heeft er alle vertrouwen in dat eenzelfde inzinking dit jaar niet zal voorkomen. Vorig seizoen was ze uiterst succesvol in de eerste drie wereldbekers, daarna volgden een flink aantal weken zonder belangrijke wedstrijden en verloor ze haar vorm. ‘Nu hebben we niet zo’n gat tussen wereldbekerwedstrijden en het WK en zal het voor mij makkelijker zijn om het momentum vast te houden.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden