Monsterklim in Himalaya wordt 'de Zwitserse machine' fataal

Voor het rap beklimmen van een van de beruchte Noordwanden in de Alpen draaide hij zijn hand niet om. Daar waar de eerste heroïsche klimmers van de noordkant van de Eiger in Zwitserland tachtig jaar geleden nog dagen onderweg waren, vertrok Ueli Steck meteen na het ontbijt naar boven en was hij bij wijze van spreken voor de lunch weer thuis. Omhoog langs 'de Witte Spin' in twee uur, 22 minuten en 50 seconden.

Ueli Steck Beeld epa

Steck, die als klimmer zo'n beetje alle snelheidsrecords in de Alpen op zijn naam heeft staan, vergreep zich echter aan het Himalayamassief. Hij verongelukte zondag op de wanden van de Nuptse, waar hij klom in de aanloop van een nieuw te vestigen snelheidsrecord: de Zwitser wilde binnen 48 uur in een ruk zowel de Lhotse (8.511 meter) als de Mount Everest (8.848) beklimmen. Hij is de eerste dode in het nieuwe klimseizoen in de Himalaya, een seizoen dat zich meestal beperkt tot de maand mei.

Ueli Steck, die 40 jaar werd, zou volgens The Himalayan Times op de hellingen van de Nuptse zijn uitgegleden. Om half vijf zondag was hij nog klimmend gezien, even later was hij dood. Reddingswerkers hebben zijn lichaam inmiddels per helikopter naar Kathmandu afgevoerd, aldus Zwitserse media. Het weer was goed, melden getuigen, de helling technisch niet al te moeilijk, het is vooralsnog dus een mysterie wat er precies gebeurd is.

Steck wilde met zijn sherpa Tenji Tenzing een nieuwe route beklimmen, langs de West Ridge/Hornbein Couloir naar de top van de Everest. Op de terugweg zou het tweetal, dat geen gebruikmaakte van flessenzuurstof, de ruim 8.500 meter hoge Lhotse bestijgen. De Zwitser, die zichzelf geen klimmer maar atleet noemde, was op het moment dat hij stierf nog niet met de daadwerkelijke beklimming bezig, hij was aan het 'accclimatiseren'. 'Een snelle dag van het basiskamp naar 7.000 meter en terug. Ik geniet ervan, het is zo'n geweldige plek', schreef hij voorafgaande aan de beklimming op zijn Facebookpagina.

De Zwitserse machine

Snel - dat is het woord dat van toepassing is op de klimcarrière van de Zwitser. 'De Zwitserse machine' vestigde in zijn loopbaan het ene na het andere snelheidsrecord. Fameus is zijn solobeklimming van de Annapurna in 2013. Binnen 28 uur was hij boven. Minpuntje: er zijn geen foto's als bewijs, omdat hij zijn camera onderweg was verloren. Hij werd er desondanks wel voor bekroond met de Piolet d'Or, de hoogste prijs in de bergsport.

Dichter bij huis beklom de man, die de Frankfurter Allgemeine Zeitung een 'Ausnahmebergsteiger' noemt, in 2003 de noordwanden van de Eiger, de Mönch en de Jungfrau in minder dan 25 uur. En álle 'vierduizenders' in de Alpen, 82 bergen in totaal, beklom hij tussen 11 juni en 11 augustus 2015. De routes tussen de bergen legde hij in die twee maanden niet per auto of trein af, nee, hij liep of verplaatste zich per fiets. In 62 dagen waren dat 117.450 hoogtemeters en 1.770 kilometer op de weg. Het waren dit soort uitdagingen die de Zwitser prikkelden.

Sherpa's en hulpdiensten brengen het lichaam van Ueli Steck naar een traumahelikopter. Beeld afp

In 2013 kwam hij negatief in het nieuws nadat hij in Nepal op de vuist was gegaan met boze sherpa's, de lokale gidsen die vonden dat ze slecht werden betaald voor hun gevaarlijke werk. Steck zei daarna dat hij nooit meer zou klimmen in het Himalayamassief, een belofte die hij dus niet hield, want een paar maanden later stond hij alweer aan de voet van de zuidwand van de Annapurna.

Het was overigens vrij zinloos wat hij deed, bekende hij twee jaar terug aan de NRC. 'Wat ik doe, is totaal nutteloos.' Dat gold volgens hem ook voor het leven zelf, maar door het klimmen werd alles wel 'levendiger'. Steck: 'Ons bestaan is totaal risicoloos geworden. Alles wat je nodig hebt om jezelf in leven te houden, is er in ruime mate. Er zijn geen problemen meer, en alle problemen die er zijn, creëren we zelf.'

In de Zwitserse krant Tages Anzeiger zei hij een paar weken geleden, vlak voor zijn vertrek naar Nepal: 'Falen betekent voor mij: als ik sterf en niet terugkeer.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden